Παρασκευή, 31 Οκτωβρίου 2014

ΠΟΛΥΒΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ:Η ΣΙΔΗΡΑ ΚΑΙ ΧΡΥΣΗ ΔΙΑΘΗΚΗ

25. Η ΦΗΜΗ
Εκίνησε το ατμώδες χέρι του, και απεκαλύφθη εμπρός μου ένα δένδρον εντελώς ξηρόν.
Γύρω εις την βάσιν του ευρίσκετο ένας σωρός από νομίσματα, που τα εσκέπαζεν επίμονα η σκιά του δένδρου.
Εις την κορυφήν ευρίσκετο μία γυναίκα πολύ παράξενη, μία τερατώδης χίμαιρα· είχεν ένα κεφάλι με χίλια στόματα, που εσάλπιζον με χιλίας σάλπιγγας. Ούτε όρασιν είχεν, ούτε ακοήν. Μόνον στόματα, και παντού στόματα, που επανελάμβανον διαρκώς :«Ο Ζακχαίος ανέβη επί! της συκομορέας».
Είπα εις τον Δαίμονα :— Δεν θα επίστευα πως ο θεός θα ετολμούσε να δημιουργήση και ένα τέτοιον τέρας. Δια ποίον Ζακχαίον ομιλεί;— Αυτή είνε η Φήμη, που σαλπίζει την δόξαν του ανθρώπου, και την εδημιούργησε κάποιος θεός εις στιγμάς παραφροσύνης ή μέθης. Βλέπεις το δένδρον αυτό; είνε μία απλουστάτη συκομορέα, επάνω εις την οποίαν ανέβη ο Ζακχαίος δια να ίδη τον Ιησούν, επειδή ήτο πολύ βραχύσωμος. Ο Ζακχαίος ήτο και άρχων και πλούσιος, είπε δε εις τον Ιησούν : «Κύριε, ιδού! δίδωμι το ήμισυ των υπαρχόντων μου εις τους πτωχούς, και ει τίνος εσυκοφάντησα, αποδίδωμι τετραπλούν».
»Ιδού ο χρυσός που έδωκε, λησμονημένος εις την ρίζαν του δένδρου· εκείνο όμως που δεν ελησμονήθη, και το διηγούνται όλοι από γενεάς εις γενεάν, είνε ότι ανέβη εις μίαν συκομορέαν! Ευτυχής θνητός! εάν ήτο ολίγα εκατοστά υψηλότερος, η Φήμη δεν θα κατεδέχετο να σαλπίση την ασήμαντον αυτήν λεπτομέρειαν από τήν κορυφήν της συκομορέας. Και ακόμη ποίος θα ετολμούσε να εγγυηθή ότι, εάν το δένδρον δεν ήτο συκομορέα και ήτο κυπαρίσσι, θα επετυγχάνετο το ίδιον αποτέλεσμα; Χάρις εις την συκομορέαν αυτήν, κατωρ-θώθησαν δύο αξιοσημείωτα πράγματα : Ο Ζακχαίος είδε τον Ιησούν, και είδε τον Ζακχαίον όλος ο κόσμος!
Δεν επίστευσα, μολονότι ο θόρυβος των σαλπίγγων ετάραττε την ακοήν μου και επανελάμβανε διαρκώς : «Ο Ζακχαίος ανέβη επί της συκομορέας»! Ο Δαίμων εκατάλαβε την δυσπιστίαν μου και υπέλαβε;—
Δεν υπάρχει γελοιωδεστέρα θεότης από την Φήμην. Υπήρχεν εις την Έφεσον ένας θαυμάσιος ναός της Αρτέμιδος, που εθεωρείτο ένα από τα θαύματα του κόσμου. Πόσοι άνθρωποι γνωρίζουν ποίος τον έκτισε; Ποίος όμως δεν γνωρίζει ότι τον έκαυσεν ο Ηρόστρατος; Μάθε ότι η ασφαλεστέρα αθανασία, που ημπορεί να δημιουργήση ένας θνητός, είνε το γελοίον και το αίσχος. Εξ άλλου δε την βοηθεί και κάποια γελοία συνθήκη που λέγεται «κοινωνική θέσις».
Και επρόσθεσε το Φάσμα γελών σαρδονικά :
— Τώρα θα ιδής και θα πιστεύσης. Λάλησε δυνατά! Ελάλησα δυνατά.
Με ανέβασε κατόπιν εις ένα ύψος και είπε :
— Τώρα λάλησε αδύνατα.
Τότε εκατάλαβα. Ελάλησα δυνατά από πολύ χαμηλά, και δεν με ήκουσε κανείς· ελάλησα αδύνατα από πολύ υψηλά, και με ήκουσαν όλοι!...



 
 






 

 

Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2014

BENITO MUSSOLINI: SPEZZEREMO LE RENI ALLA GRECIA.




Απόσπασμα της ομιλίας του  Μπ. Μουσολίνι  που δόθηκε στις 18 Νοεμβρίου στο  palazzo Venezia (sala Regia) μπροστα στους  κομματικούς εκπροσώπους των επαρχιών. Στη διάρκεια της ομιλίας αυτής ο Duce του Φασισμού  ανάμεσα στα άλλα , από τη μια επιχειρεί   να δικαιολογήσει  την επίθεση εναντίον της Ελλάδας , και από την άλλη να εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους, οι πολεμικές  επιχειρήσεις , στο Βορειοηπειρωτικό Μέτωπο, καταγράφουν μια ανεξήγητη βραδύτητα.



Dopo un lungo pazientare, abbiamo strappato la maschera a un paese « garantito» dalla Gran Bretagna; un subdolo nemico: la Grecia. È un conto che attendeva di essere saldato.
Una cosa va detta, e forse non mancherà  di sorprendere taluni inattuali classicisti italiani. I greci odiano l'Italia come nessun altro popolo. È un odio che appare a prima vista inspiegabile, ma è generale, profondo, in tutte le classi, nelle città, nei villaggi, in alto, in basso, dovunque. II perché è un mistero. Forse perché Santorre Santarosa andò dal nativo Piemonte a morire ingenuamente e eroicamente per la Grecia a Sfacteria? Forse perché il garibaldino forlivese Antonio Fratti ripetè lo stesso gesto di sublime ingenuità settant'anni, dopo cadendo a Domokos? Interrogativi, ma il fatto esiste.
Su questo odio, che si può  definire grottesco, si è basata la politica greca di questi ultimi anni, politica di assolute complicità con la Gran Bretagna. Né poteva essere diversamente, dato che il re è inglese, la classe politica è inglese, la borsa, nel senso figurato e nel proprio, è inglese.
 Questa complicità , estrinsecata in molti modi, che a, suo tempo saranno irrefutabilmente documentati, era un atto di ostilità continuo contro l'Italia.
Dalle carte trovate dallo Stato Maggiore germanico in Francia, a Vitry-la-Charité , risulta che sin dal maggio la Grecia aveva offerto ai franco-inglesi tutte le sue basi aeree e navali. Bisognava porre fine a questa situazione. È ciò che si è fatto il 28 ottobre, quando le nostre truppe hanno varcato il confine greco-albanese.
Le aspre montagne dell'Epiro e le loro valli fangose non si prestano a « guerre-lampo», come pretenderebbero gli incorreggibili che praticano la comoda strategia degli spilli sulle carte. Nessun atto o parola mia o del Governo e di nessun altro fattore responsabile l'ha fatto prevedere.
Non credo che valga la pena di smentire tutte le notizie diramate dalla propaganda greca e dai suoi altoparlanti inglesi. Quella divisione alpina Julia che avrebbe avuto perdite enormi, che sarebbe fuggita, che sarebbe stata polverizzata dai greci, è  stata visitata dal generale Soddu, il quale, a visita ultimata, mi ha telegrafato il 12 novembre:
«  Recatomi stamane visitare divisione alpina " Julia ". Devo segnalarvi, Duce, magnifica impressione riportata di questa superba unità, fiera e salda più che mai nei suoi granitici alpini ».

C'è  qualcuno fra di voi, o camerati, che ricorda l'inedito discorso di Eboli, pronunciato nel luglio del 1935, prima della guerra etiopica? Dissi che avremmo spezzato le reni al Negus. Ora, con la stessa certezza assoluta — ripeto assoluta — vi dico.che spezzeremo le reni alla Grecia. In due o in dodici mesi poco importa. La guerra è appena incominciata. Noi abbiamo uomini e mezzi sufficenti per annientare ogni resistenza greca. L'aiuto inglese non potrà impedire il compimento di questo nostro fermissimo proponimento, né evitare agli elleni la catastrofe che essi hanno voluta e dimostrato di meritare.
Pensare o dubitare qualche cosa di diverso, significa non conoscermi. Una volta preso "l'avvio, io non mollo più  sino alla fine. L'ho già dimostrato e, qualunque cosa sia accaduta, accada o possa accadere, tornerò a dimostrarlo. I trecentosettantadue caduti, i milleottantuno feriti, i seicentocinquanta dispersi nei primi dieci giorni di combattimento sul fronte dell'Epiro saranno vendicati.

(Πηγή:Opera omnia di Benito Mussolini. Τόμος 30ος σελ 35-36)

Σχετικό: 1940 ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ

Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2014

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α. ΒΛΑΧΟΣ: ΠΡΟΣ ΤΟΝ κ. ΜΟΥΣΣΟΛΙΝΙ ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ



Κύριε,
Ευρέθην εις την Ρώμην το απόγευμα εκείνο της 26ης Οκτωβρίου του 1922, όταν επί κεφαλής διαδηλώσεως μελανοχιτώνων εισήρχεσθε εις την Ρώμην. Ήσθε έφιππος, είχατε κοντά σας τον Ίτα­λο Μπάλμπο, αριστερά ένα γέροντα, ο οποίος ήτο αρχηγός των «κυανών», με τους οποίους ηνώθητε το πρωί, και είχα­τε το αυστηρόν ύφος του Ρωμαίου συγ­κλητικού. Ο νικητής και εις τους εμφυ­λίους αγώνας ακόμη είναι αξιοθαύμαστον πρόσωπον, όταν μάλιστα περνά και προχωρή, όχι δια ν' ανατρέψη αυτούς τους οποίους ενίκησε, αλλά δια να σταθή υπερήφανος και πειθαρχικός κάτω από τον εξώστην των, όπως σεις. Πράγματι, σας είδα τότε να σταθήτε κάτω από το Κυρηνάλιον και σας εθαύμασα ακούων τον λόγον τον οποίον εξεφωνήσατε προς τον παρουσιασθέντα εις τον εξώστην του Βασιλέα της Ιταλίας: Θα μετεβάλλατε την Ιταλίαν εις μέγα κράτος, θα εδίδατε ρυθμόν εις το κουρασμένον βήμα του αρ­χαίου λαού, θα εξυπνούσατε την παλαιάν Ρωμαϊκήν Αυτοκρατορίαν... Το παρά­στημα σας ήτο αγέρωχον, η φωνή σας βαρεία, ο ενθουσιασμός του πλήθους τρομακτικός:
—Εβίβα!... εφώναζαν όλοι, μελανοχίτωνες και πλήθος, οι Ιταλοί. Εβίβα, είπε υψώνων προς το άγνωστον την χεί­ρα ο Βασιλεύς. Εβίβα, προσέθεσα και εγώ, ξένος, ναυαγός μιας κακής θυέλλης, η οποία είχεν εκσπάσει εις την πατρίδα μου.
Έκτοτε η εικών του θριάμβου και των ζητωκραυγών, και των ρητορειών η ανάμνησις μ' έκαναν να σταθώ ζηλότυ­πος κοντά εις το έργον σας και την τύχην της Ιταλίας. Έμεινα σχεδόν εν έτος ε­κεί και είδα την αρχήν της οικοδομής: τας νεολαίας, τα έργα, τα ιδρύματα, την ταχύτητα, τον ρυθμόν. Ήκουσα τα ρη­τά: «Ζην επικινδύνως». «Πάντοτ' εμ­πρός!...» Είδα τους υπουργούς σας εις τα Αεροδρόμια, εις τα Σκοπευτήρια, τους Αγώνας. Είδα σας και τα παιδιά σας αεροπόρους, είδα —το οποίον με κατέ­πληξε κάποτε— ότι εκάη ο Σταθμός του Μιλάνου και ότι εντός μηνός είχε κτισθή. Είδα την ανατολήν της ευτυχίας του φασισμού, την ανατολήν του θριάμ­βου του.
Και εσκεπτόμουν: Ετελείωσε η επο­χή της Λίσσας, του Καπορέττο, των ητ­τών, του εξευτελισμού, της φυγής. Η Ιταλία ευρήκε τον άνθρωπόν της. Μία νέα γενεά ετοιμάζεται. Θα έχη νεύρα, θα έχη όπλα, θα κρατή την κεφαλήν υψηλά.
Έτσι, επανήλθα μετά μήνας μακρούς εις τον τόπον μου, και καθώς παρήρχετο ο καιρός αι σκέψεις εκείναι εγίνοντο πε­ποιθήσεις. Κατ' έτος ανηγγέλλετο μία πρόοδος, μία νίκη ιταλική. Άλλοτε ήσαν τα μεγαλύτερα θωρηκτά του κόσμου τα οποία καθειλκύοντο εις τον Τάραντα, άλλοτε αι μεγαλύτεραι μηχανοκίνητοι μεραρχίαι αι οποίαι ώργωναν τας νέας λεωφόρους της Αφρικής, και έπειτα ο πλούτος, η πρόοδος, αι παρελάσεις, αι εορταί. Κράτος, έ;... Φτερά εις τα κράνη, θώρακες εις το στήθος, χάλυψ στα χέ­ρια...
— «Ποιος», εσκεπτόμουν, «θα ημπορέση εναντίον των να αντισταθή;»
Και ο πόλεμος ήρχισεν. Η Πολωνία επυρπολείτο, η Ολλανδία υπέκυπτε, το Βέλγιον υπεχώρει, η Γαλλία εστέκετο οπίσω από την γραμμήν Μαζινώ και όλος ο κόσμος σας επερίμενε: «Τώρα», έ­λεγε, «οι νέοι Ιταλοί "θα ζήσουν επικιν­δύνως". Τώρα, εις το νότιον μέτωπον, το οποίον τους έχει ανατεθή, θα πολεμή­σουν ως λέοντες. Τώρα θα την πάθουν οι Γάλλοι». Και οι Γάλλοι την έπαθαν. Αλλά πώς;... Χωρίς ν' ανοίξη μύτη ιτα­λική. Χωρίς να κινηθή από σας ούτε εις. Την δεκάτην Ιουνίου του 1940, όταν η λευκή σημαία ανέβαινεν αργά και α­σθμαίνουσα τον πύργον του Άιφελ, σεις εβγήκατε εις τον εξώστην του Παλάτσο Βενέτσια και είπατε τον περίφημον λόγον σας: «Η ώρα των μεγάλων αποφάσε­ων έχει σημάνει...» Και εγέλασεν η υφή­λιος. Και η Λίσσα, το Ιζόντζο, το Καπορέττο, και ο υπερίτης τον όποιον εδοκίμασαν οι πτωχοί Αβησσυνοί, όλα ήλθον εις των ανθρώπων την μνήμην, και ό,τι εκερδίσατε επί δεκαοκτώ χρόνια, το εχάσατε εις ένα λεπτόν και εγίνεσθε καταγέλαστοι και παρεδώσατε το έθνος σας εις την χλεύην του κόσμου και εγίνε­σθε πάλιν στίχος, ανέκδοτον, σάτιρα, γε­λοιογραφία, εμπαιγμός όλης της Γης.
Αλλ' αυτό δεν σας έφθανε. Το ολί­σθημα σας εφάνη μικρόν και η φιλοδο­ξία σας ήτο μεγάλη. Δια το βήμα σας το στρατιωτικόν εχρειάζετο πεπονόφλουδα. Ήλθε λοιπόν η ώρα της —ήτο τρεις πρωί, είκοσι οκτώ Οκτωβρίου— και την επατήσατε. Ηθελήσατε να εισβάλετε εις την Ελλάδα, να έχετε μίαν εύκολον νίκην —και προς τούτο εστείλατε τάγ­ματα και συντάγματα και φασίστας και υπαλλήλους μαζί και είχατε φροντίσει δια την διοικητικήν μας οργάνωσιν και δια την πρόχειρον αλλαγήν των δραχμών εις λιρέττας και διψά τον σημαιοστολισμόν ακόμη των νέων σας κτήσεων, και... 
— ΦΕΥΓΕΤΕ. Φεύγετε κατά τρόπον επονείδιστον, λασπωμένοι, αιματωμένοι, με τραύματα εις τα νώτα και τους γλου­τούς, χωρίς κράνη, χωρίς πηλήκια, χωρίς πτερά, χωρίς υλικόν. — Διατί;
Θα σας είπω, κ. Μουσσολίνι, διατί. Διότι το Κράτος σας αυτό, το οποίον μας εθάμβωσεν όλους, δεν είχε το Δί­καιον ως θεμέλια. Διότι το Σχολείον που εκτίσατε εστερείτο μαθήματος Ηθικής. Διότι εις τους πολίτας τους Ιταλούς, εις τας νεολαίας, εις τα παιδιά, δεν εδώσατε ένα ύμνον προς την πατρίδα, μίαν ζητωκραυγήν εθνικήν. Δεν ανεβήκατε εις ένα πύργον διά να τους ειπήτε: «Να, αυτή είναι η Ιταλία. Αρχίζει απ' εκεί και τελειώνει εκεί. Έχετε αυτήν την ιστορίαν, αυτούς τους προγόνους, αυτούς τους τάφους. Μάθετε ότι πρέπει να πέσετε όλοι πριν τους πατήση εχθρός». Αλλ' ανεβήκατε εις μίαν σάπιαν καρέκλαν, διά να τους πείτε: «Να, αυτή είναι η Αβησσυνία. Οι κάτοικοι της δεν έχουν ούτε σουγιάν. Πηγαίνετε με τ' αεροπλά­να σας να τους κάψετε. Αυτή είναι η Αλβανία. Οι άνθρωποι της είναι άο­πλοι. Πηγαίνετε να τους κάμετε δού­λους». Και έπειτα: «Αυτή είναι η Ελ­λάς. Έχει οκτώ εκατομμύρια κατοίκων και είμεθα σαράντα οκτώ. Ο οπλισμός της απέναντι μας είναι μηδαμινός. Οι πιλότοι των δήθεν "αεροπορικών συγ­κοινωνιών" μας την έχουν μάθει απέξω και την έχουν επισημάνει. Θα της κηρύξωμεν τον πόλεμον ξημερώματα, ενώ κοιμάται, έως το μεσημέρι θα έχωμεν ανατινάξει εις τον αέρα τα γεφύρια της, τους λιμένας της, τους κόμβους των συγκοινωνιών της, και το βράδυ, επειδή λείπει το είδος, θα πίνετε εις τας Αθή­νας καφέν».
Αλλ' όλα αυτά ήσαν άτιμα, όλα αυτά δεν ημπορούσαν να εμπνεύσουν κανένα, όλα αυτά απέπνεαν αδικίαν, κακοήθειαν, ψεύδος, επιβουλήν του ισχυρού εναντίον του ασθενούς. Όλα αυτά δεν ήτο δυνα­τόν να γίνουν ούτε Θούριον, ούτε Παιάν, ούτε Σημαία. Ήσαν όλα πτωχαί, άναν­δροι, ρυπαραί εντολαί. Δι' αυτό λοιπόν ενικήθητε. Δι' αυτό οι άνθρωποι σας υπεχώρησαν, δι' αυτό φεύγουν. Διότι τους είπατε να ζουν επικινδύνως, αλλά ζήτε σεις και οδηγείτε και διδάσκετε ως δειλός. Διότι ως δειλός εκάψατε την Αβησσυνίαν με υπερίτην. Ως δειλός επετέθητε κατά της Γαλλίας νεκρας, ως δει­λός εφθάσατε εις την άοπλον Αλβανίαν, ως δειλός ήλθατε εις τα σύνορα μας με το στιλέτον, εις τας τρεις το πρωί. Οι δειλοί, λοιπόν, όπως σεις, και οι φαύλοι ουδέποτε οδηγούν εις ανδραγαθήματα τους στρατούς και ουδέποτε ο Δόλος ωδήγησε τους ανθρώπους εις έργα σημαν­τικά. Δι' αυτό, το Κράτος αυτό, του ο­ποίου εχειροκρότησα και εγώ την ανατολήν, αρχίζει τώρα να δύη υπό τον παγκόσμιον χλευασμόν: Διότι η οικοδομή, κ. Μουσσολίνι, εστερείτο θεμελίων Δι­καίου, διότι το Σχολείον που εκτίσατε εστερείτο μαθήματος Ηθικής...


(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Καθημερινή στις 25 Νοεμβρίου 1940 )


 

Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014

ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΡΑΓΙΑΔΕΣ

 (Απόσπασμα από το κύριο άρθρο της εφημερίδας "Η φιλελευθέρα ΠΑΤΡΙΣ" της Κυριακής 26 Ιουλίου 1936)       .  

........................................................
Ραγιάδες:
Καταστηματάρχαι και Κτηματίαι!
Ραγιάδες, που πληρώνετε φόρους , γαλόνια, συντάξεις, μισθούς , επιμίσθια και αποζημιώσεις.
Σκλάβοι των κομμάτων και της συναλλαγής! Ξυπνήστε και πάρετε το Κράτος στα χέρια σας!
Το Κράτος είσθε σεις και οφείλετε να το εννοήσετε.
Δεν έχουν δικαίωμα' δεν πρέπει να έχουν δικαίωμα να σας δικάζουν και να σας καταδικάζουν αναπολογήτους. Εκείνοι που δήθεν φροντίζουν δια σας, ενώ εις την πραγνατικότητα φροντίζουν μόνον διά τον εαυτόν των και το πολύ, πολύ, μόνον δι' εκείνους που ω ρ γ α ν ω μ έ ν ο ι εξασκούν την πίεσιν και την βίαν.
Ας οργανωθούν οι φορολογούμενοι .
Ας οργανωθούν εκείνοι που αποτελούν την ζωήν , τα νεύρα και την δύναμιν του Κράτους.
Συμβιβασμοί δεν χρειάζονται .
Το κράτος πρέπει να γίνη τίμιον, δίκαιον και ηθικόν.
Και διά να γίνη πρέπει την άρχουσαν γνώμην να έχουν Εκείνοι που το συντηρούν και όχι εκείνοι που συντηρούνται από το Κράτος.
Λίγο ακόμη και τα καταστήματα θα τα διοικούν εκείνοι που πληρώνονται απ' αυτά.
Και τα εργοστάσια και τα κτήματα θα τα νέμωνται εκείνοι οι οποίοι λέγονται εργάται, ενώ εις την πραγματικότητα δεν είναι παρά πολιτικολογούντες άεργοι, που ένα μόνον σκοπόν έχουν :να ζουν χ ω ρ ί ς  ν α   ε ρ γ ά ζ ο ν τ α ι. Αλλ' οι καλοί πολίται πρέπει να παύσουν να συνυφαίνουν τα συμφέροντά τους με τα κόμματα!
Πρέπει να εννοήσουν ότι κόμμα σημαίνει ¨ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ.
Και ο συμβιβασμός γίνεται πάντοτε εις βάρος του ανοργανώτου και εις όφελος του οργανωμένου. Επί εκατό χρόνια οι συμβιβασμοί αυτοί γινονται εις βάρος των Φ ο ρ ο λ ο γ ο υ μ έ ν ω ν. Και έτσι εφθάσαμε εις το σημερινόν αδιέξοδον που εξαντλήθησαν πλέον Εκείνοι εις βάρος των οποίων γίνονται συνεχώς οι συμβιβασμοί.
Αλλ' αφού εξηντλήθησαν τι κάμνουν
Aς εξυπνήσουν το ταχύτερον και ας οργανωθούν .
Ο κίνδυνος πλησιάζει.
Μεθαύριον θα είαι αργά.
Ας οργανωθούν οι ραγιάδες δια να επικρατήση εις αυτόν τον τόπον το Δίκαιον και η Ηθική.
ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ

Τρίτη, 21 Οκτωβρίου 2014

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΠΟΥ Ο Φ.Τ ΜΑΡΙΝΕΤΤΙ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΘΝΟΣ(1933)


Δια του ιταλικού της γραμμής "Βιέννα" αφίχθη  σήμερον την 7ην π.μ ο Ιταλός ακαδημαϊκός και δημιουργός του Φουτουρισμού Φ.Τ Μαρινέττι. Τον αφιχθέντα επίσημον Ιταλόν υπεδέχθη εις Πειραιά ο κόμης Ντι Κοσσάτο εκ μέρους της ιταλικής πρεσβείας και ο κόμης Γκριλεντσόνι εκ μέρους του Ιταλικού Ινστιτούτου.
Άμα τη προσεγγίσει του ατμοπλοίου εις τον Πειραιά , ο κ. Μαρινέττι εδέχθη προθύμως συντάκτην μας, εις τον οποίον ωμίλησε χωρίς καμμίαν δυσκολίαν περί του φουτουρισμού.
Πεντηκονταετής περίπου , μεγαλόσωμος με σπινθηροβόλούντα μάτια , πολλήν νευρικότητα εις τας κινήσεις, είνε αληθινόν πρότυπον επιμονής εις τα ιδέας και αδιαλάκτου μαχητικότητος εις την υποστήριξιν των, πράγμα το οποίον εχαρακτήρισε πάντοτε τας πράξεις του και όταν κατεδιώκετο ή περιεπαίζετο από όλον τον κόσμον.
Χείμαρρος ευγλωττίας , εισέρχεται απ' ευθείας εις το θέμα, την υποστήριξιν των φουτουριστικών ιδεών του, και μας ομιλεί μετά νευρικότητος, αλλά και πειστικότητος.
"Ο φουτουρισμός μας λέγει , γεννηθείς κατά τον πόλεμον, έδρασε κυρίως κατά την πρώτην μεταπολεμικήν περίοδον. Έδωσε τότε λυσσαλέαν μάχην εκ της ανάγκης να αντιδράση και ενόπλων ακόμη και εις αυτάς τας οδούς κατά του απειλητικού , κατά την εποχήν εκείνην, κινδύνου του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού,
Κατεβάλαμεν υπερανθρώπους προσπαθείας, ημείς ως νικηταί του πολέμου να επικρατήσωμεν ειρηνικώς και κατήλθομεν εις εκλογάς κατά το 1919 εις κοινόν συνδυασμόν μετά του Μουσσολίνι, του διασήμου μουσουργού Τοοσκανίνι και μερικών ηρωικών αεροπόρων του πολέμου, Και όχι μόνον ηττήθημεν κατά την πρώτην αυτήν μάχην μας , αλλά και εφυλακίσθημεν ως αναρχικοί και επικίνδυνοι στασιασταί.
Σήμερον ο φουτουρισμός υπερηφανεύεται , και δικαίως , ότι ούτος έδωκε την πρώτην ώθησιν δια την κατά το 1922 επικράτησιν του Φασισμού.

Ο δια του θάρρους θρίαμβος.

Δεν φιλοδοξούμεν, συνεχίζει ο κ. Μαρινέττι , ότι εχομεν το μονοπώλιον της μεγαλοφυΐας, αλλά του θάρρους. Ο Φουτουρισμός ενίκησε σήμερον απολύτως, όχι μόνον εν Ιταλία, αλλά και εις όλον τον κόσμον.
Η επίδρασις αυτού διακρίνεται εις όλους τους κλάδους της Τέχνης. Η μεγαλειτέρα δε κατάκτησις αυτού είνε εις την Ζωγραφικήν και την Αρχιτεκτονικήν. Η Ιταλία σήμερον απηλλάγη τελείως από τας ξένας επιδράσεις, ιδίως εις την Φιλολογίαν της , δημιούργήσασα νέον ρυθμόν , νέον παλμόν , νέαν τέχνην εντελώς ιδικήν της.
Ο Μουσσολίνι, ενθουσιώδης οπαδός των ιδεών μας, κατά την επικράτησίν του στα 1922 είπε χαρακτηριστικά απευθυνόμενος προς τους νέους συνεργάτας του: "Πρωτίστως να μη κάμωμεν παρελθοντολογίαν ενθυμίζουσαν παλαιάν ρενδικόταν του Τζιολίττι."
 

Υμνητής του Παρθενώνος.
Εις ερώτησιν εάν πραγματικώς είπεν ότι πρέπει να γκρεμίσωμε τον Παρθενώνα, ο συγγραφεύς του επικού ποιήματος "Η κατάκτησις των άστρων" απήντησεν:
-Ως γνήσιος φουτουριστής δεν έχω μνήμην και συνεπώς δεν ενθυμούμαι να είπα τοιούτον τι. Μάλλον θα ύμνησα τον Παρθενώνα και ο ύμνος αυτός δυνατόν να διεστρεβλώθη από τους αντιφουτουριστάς. Θα επισκεφθώ μετά μεγίστου ενδιαφέροντος τας αρχαιότητας της Ελλάδος. Η Ελλάς όμως δεν πρέπει να αρκεσθή εις το παρελθόν της. Το ελληνικόν αρχαίον κάλλος είνε γεγονός αναμφισβήτητον, αλλά δεν πρέπει να αρκεσθή εις αυτό, πρέπει αν δημιουργήση ένα νέον τοιούτον.
Εν τέλει ο Ιταλός ακαδημαϊκός απηύθυνε δια του "Έθνους" χαιρετισμόν προς τους σημερινούς Έλληνας......
 
( Κυριακή 29 Ιανουαρίου 1933)

 



















 

Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2014

ΕΝΩ ΤΟ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΝ ΠΥΡ ΕΦΘΑΝΕΝ ΕΙΣ ΒΕΡΟΛΙΝΟΝ


Βερολίνον 1 Αυγούστου (Τηλεγρ) Η ανατολή της πρώτης ημέρας της 11ης Διεθνούς Ολυμπιάδος ανηγγέλθη σήμερον δια των σαλπίγγων και των μουσικών των μονάδων της Ράιχσβερ και των Χιτλερικών ταγμάτων, αι οποίαι παρήλασαν δια των κυριωτέρων οδών της πόλεως.
Από των πρώτων πρωινών ωρών εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου Γερμανών και ξένων εχύθησαν εις τους δρόμους και ιδίως εις την "θριαμβευτικήν λεωφόρον" προσπελάσεως προς το Στάδιον, την οποίαν κατέκλυσαν.
Εν τω μεταξύ όλαι αι αθλητικαί ομάδες των διαφόρων εθνών, ευρισκόμεναι ήδη εν απαρτία, εξεκίνησαν από το ολυμπιακόν χωρίον και συνοδευόμεναι από τας διπλωματικάς και προξενικάς των αρχάς, κατηυθύνθησαν εις τους ναούς των διαφόρων θρησκευμάτων των, δια να παραστούν εις τας ψαλλομένας επισήμους δοξολογίας.


ΕΙΣ ΤΗΝ ΡΩΣΣΙΚΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ
Η ελληνική ολυμπιακή ομάς με τον Διάδοχον πρίγκηπα   Παύλον, ως πρόεδρον της ελληνικής ολυμπιακής επιτροπής ,τον Έλληνα πρεσβευτήν κ Ραγκαβήν και άλλους επισήμους, μετέβη εις την ρωσσικήν ορθόδοξον εκκλησίαν , όπου τμήματα Χιτλεριστών και αστυνομία ετήρουν την τάξιν. Η συγκεντρωθείσα ελληνική παροικία και άλλος πολύς κόσμος επευφήμησαν ενθουσιωδώς τον πρίγκηπα Παύλον , τους αθλητάς μας και τον παλαιόν ολυμπιονίκην Λούην.
Μετά τας δοξολογίας , όλαι αι ολυμπιακαί αντιπροσωπείαι μετέβησαν η μία μετά την άλλην εις το Έχρενμολ παρά την πύλην του Βραδεμβούργου , όπου είνε το κενοτάφιον των πεσόντων κατά τον πόλεμον. Εκατοντάδες στεφάνων κατετέθησαν εκεί υπό τους ήχους των στρατιωτικών μουσικών.

Δύο χιλιάδες αυτοκινήτων εξεκίνησαν δια να προϋπαντήσουν τους τελευταίους δρομείς της λαμπαδηδρομίας, οι οποίοι φέρουν το ολυμπιακόν πυρ προς το Βερολίνον .Μόλις το πυρ έφθασεν εις το Λουστγκάρτεν ηνάφθη εν επισημοτάτη τελετή το πυρ του εκεί στηθέντος βωμού. Εφρούρουν δε εκεί τιμητικώς μέχρι της 4ης απογευματινής εκλεκταί μονάδες της Χιτλερικής νεολαίας δια να παραδώσουν έπειτα εις τους τελευταίους δρομείς που θα το μεταφέρουν εις το Στάδιον. Εκατόν περίπου χιλιάδες νέοι και νέαι της Χιτλερικής νεολαίας και των ταγμάτων εργασίας παρετάχθησαν εκατέρωθεν της θριαμβευτικής λεωφόρου, η οποία είχε εκκαθαρισθή εν τω μεταξύ από όλον τον κόσμον , δια να περάσουν οι επίσημοι. Πράγματι, προ της μεσημβρίας ήδη οι κάτοχοι εισιτηρίων δια το Στάδιον ήρχισαν καταλαμβάνοντες τας θέσεις των. Ευτυχώς , η ελαφρά συννεφιά, η οποία επεκράτει κατέστησεν ολιγώτερον δυσάρεστον την μακράν αναμονήν.
Η εξαιρετικώς τιμητική θέσις την οποίαν κατέχει εις τον ωκεανόν των σημαιών, τον κατακλύζοντα σήμερον το Βερολίνον, η ελληνική σημαία, προκαλεί βαθείαν συγκίνησιν εις τους ευρισκομένους ενταύθα Έλληνας. Πρώτη επίσης θα εισέλθη σήμερον η ελληνική σημαία με την ολυμπιακήν μας ομάδα εις το Στάδιον και θα ανυψωθή υπό τους ήχους του ελληνικού εθνικού ύμνου εις τον τιμητικόν ιστόν.

Η ΑΦΙΞΙΣ ΤΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ ΦΛΟΓΟΣ

Είναι αδύνατον να περιγραφή η σκηνή της αφίξεως της  ολυμπιακής φλογός εις την λεωφόρον των Φιλυρών. Όλα τα πλήθη άτινα ήσαν συγκεντρωμένα εις την ευρυτάτην λεωφόρον εξέσπασαν εις εκκωφαντικάς ζητοκραυγάς και επευφημίας. 

Ο λαμπαδηδρόμος έφθασε προ του Μουσείου όπου είχε στηθή βωμός. Το ολυμπιακόν πυρ μετεδόθη εις τον βωμόν , διετηρήθη εκεί φρουρούμενον υπό της Χιτλερικής νεολαίας.

Μετά την τελετήν και περί ώραν 13ην τα μέλη της Διεθνούς ολυμπιακής επιτροπής καθώς και της οργανωτικής επιτροπής 4των αγώνων επιβάντα αυτοκινήτων μετέβησαν δια της λεωφόρου των Φιλυρών εις το παρά το Βιλελμστράσσε μέγαρον της καγκελλαρίας όπου εγένοντο δεκτά υπό του καγκελλαρίου Χίτλερ. Ο κ.Μπαγιέ Λατούρ εξέφρασε την ευγνωμοσύνην της επιτροπής δια την υποδοχήν δια την γενναιόφρονα συνεργασίαν και το ενδιαφέρον το οποίον επέδειξεν ο καγκελλάριος προς προετοιμασίαν των αγώνων.
-Είμαι πεποισμένος είπεν , ότι οι ολυμπιακοί αγώνες θα συντελέσουν εις το να φέρουν την συνεννόησιν και την αρμονίαν μεταξύ των λαών. Είμαι βέβαιος ότι η έξοχος οργάνωσις των αγώνων θα αποτελέση άφθιτον συμβολήν της Γερμανίας εις το έργον του πολιτισμού¨.

.Ο ΥΠΕΡΟΧΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΚΑΓΚΕΛΛΑΡΙΟΥ.
Ο καγκελλάριος υποδεχθείς τα μέλη  της Ολυμπιακής Επιτροπής  εξ ονόματος του γερμανικού λαού είπεν:
Η Γερμανία ανέλαβεν ευχαρίστως και χαρμοσύνως την αποστολήν του να προετοιμάση τους παρόντας αγώνας υπό μορφήν προσεγγίζουσαν κατά το δυνατόν την μεγάλην ιδέαν και τας ευγενείς παραδόσεις των κλασικών ελληνικών Ολυμπιάδων. Ελπίζω ότι συνετέλεσα ούτω εις το να ενισχύσω το ιδεώδες από το οποίον πρέπει να εμπνέονται οι ευγενείς αυτοί αγώνες, Ιδεώδες αναγεννήσεως της συνεννοήσεως μεταξύ των λαών. Αι θεμελιώδεις αρχαί των ολυμπιάδων αι επανεμφανιζόμεναι σήμερον προ των ομμάτων του κόσμου έχουν ιεράν την προέλευσιν. Α νεφάνησαν το πρώτον εις το σεπτόν ιερόν όπου επί χίλια και πλέον έτη επανηγυρίσθησαν ως εκδήλωσις θρησκευτικού συναισθήματος και έμπρακτης επίσης εκδήλωσις της δυνάμεως του ελληνικού λαού. Το σεπτόν ιερόν φως της Ολυμπίας επανείδε το φως χάρις εις την εργασίαν Γερμανών σοφών από του 1875 μέχρι του 1881 επί τη βάσει συμβάσεως συναφθείσης τότε μετά της ελληνικής κυβερνήσεως . Ούτω ο κόσμος όλος  ηδυνήθη να λάβη μίαν σαφεστέραν ιδέαν του ιερού χώρου εντός του οποίου ετελείτο η εθνική λατρεία των Ελλήνων. Ήδη απεφάσισα δια να καθιερωθή μόνιμος η ανάμνησις της ενδεκάτης ολυμπιάδος του βερολίνου να επαναλειφθούν αι διακοπείσαι προ τόσων ετών εργασίαι των ανασκαφών εις τον ιερόν Χώρον της Ολυμπίας δια να έλθουν εις φως και όσα καλύπτει ακόμη το χώμα. 
Ευχαριστώ την Βασιλικήν κυβέρνησιν της Ελλάδος δια την προθυμίαν μεθ' ης μου παρέσχε την συγκατάθεσίν της εις την επιτέλεσιν του έργου τούτου.
Όταν αι ανασκαφαί συμπληρωθούν θα έχη αποδοθή εις την σύγχρονον ανθρωπότητα πλήρες το ιερόν Κέντρον της αρχαίας λατρείας.
Ελπίζω ότι τούτο θα συντελέση εις το να διατηρηθή εις το διηνεκές η ανάμνησις των εορτών της ολυμπιάδος του 1936. Αυτή είναι η ειλικρινής ευχή όλων μας. Κατ' αυτόν τον τρόπον το ιερόν μέρος του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού θα επιστραφή εις την σημερινήν ανθρωπότητα,".

ΕΝΘΟΥΣΙΩΔΗΣ ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΓΚΑΙΜΠΕΛΣ
ΒΕΡΟΛΙΝΟΝ, 1 Αυγούστου, (Αθ. Πρ.)- Από τας πρώτας μεσημβρινάς ώρας όλη η από του Λουστγκάρντεν μέχρι και πέραν του Σταδίου περιοχή, αντήχει από τον εθνικόν γερμανικόν ύμνον , από ζητοκραυγάς υπέρ του καγκελαρίου Χίτλερ, από εμβατήρια και άσματα.

Τριάκοντα χιλιάδες μέλη της γερμανικής και της διεθνούς αθλητικής νεολαίας, κατέλαβον τον περί το Μουσείον χώρον. Μετά την προσφώνησιν του αρχηγού της γερμανικής νεολαίας Βάλδουρ φον Σίραχ, εσήμανεν ο ολυμπιακός κώδων, μεθ' ό ο υπουργός της Προπαγάνδας κ. Γκαίμπελς, έλαβε τον λόγον , ειπών τα εξής εν μέσω αφαντάστου ενθουσιασμού:
"Eπάνω εις τον ολυμπιακόν κώδωνα είναι γραμμένη η φράσις: "Προσκαλώ την νεολαίαν"|. Η νεολαία του Βερολίνου, η γερμανική νεολαία , ας μη κλείση τα ώτα εις την πρόσκλησιν αυτήν. Επιμεληθήτε το σώμα και την ψυχήν. Χαιρετίζω όλους τους αθλητάς και τας αθλητρίας που συμμετέχουν εις την Ολυμπιάδα".
Εις προηγούμενο τηλεγράφημα απεπειράθημεν να δώσωμεν μίαν ιδέαν του ενθουσιασμού του πλήθους , καθ' ην στιγμήν ολίγον μετά την μεσημβρίαν η Ολυμπιακή φλό΄πξ διέσχισε την λεωφόρο των Φιλυρών. Αφάνταστος ήτο ο ενθουσιασμός του πλήθους , καθ' ην στιγμήν ο λαμπαδούχος διήρχετο κάτωθεν της κατοικίας του Φύρερ. Ο Καγκελλάριος καταφανώς συγκεκινημένος εξήλθε και εχαιρέτησε το ιερό πυρ , εδέησε δε να εξέλθη εις τον εξώστην πολλάς φοράς ακόμη υπό τας επευφημίας του πλήθους. Μετεδόθη κατόπιν το άσβεστον πυρ της Ολυμπίας εις τον βωμόν του Λουστγκάρντεν, ως ήδη αναφέραμεν.

ΑΠΟΘΕΩΣΙΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ.


Η ώρα ήτο μία μεταμεσημβρίαν όταν ο ολυμπιακός ραδιοφωνικός πομπός του Βερολίνου ανήγγειλεν εις τον κόσμον : "To Aπολλώνειον φως της Ολυμπίας διήλθθεν από τόσα κράτη , χωρίς να σβύση, Είθε να παραμένη πάντοτε άσβεστον και να υπενθυμίζη το αθάνατον δίδαγμα των Ελλήνων, οίτινες "ου περί χρημάτων τον αγώνα εποιούντο αλλά περί αρετής.".Γερμανοί, Γερμανίδες και ξένοι χαιρετίζουμε την Ολυμπιακήν φλόγα με υψωμένη την χείρα και υψωμένας τας καρδίας, ενωμένοι εις μίαν σκέψιν , η οποία εκφράζεται με μίαν λέξιν:"Ειρήνη". Και κατέληξεν ο εκφωνητής με την λειτουργικήν φράσιν: "Άνω τας καρδίας".

Ο ΛΟΥΗΣ ΠΑΡΑΔΙΔΕΙ ΤΟΝ ΚΟΤΙΝΟΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΧΙΤΛΕΡ.
ΒΕΡΟΛΙΝΟΝ 1 Αυγούστου (Τρανζόσεαν) Πλέον των εκατόν χιλιάδων κόσμου, εξ όλων των χωρών είχε καταλάβει θέσεις εν τω σταδίω πολύ προ της ορισθείσης δια την έναρξιν των αγώνων ώρας. Οι θεαταί παρέμειναν με τα αλεξιβρόχια ανοικτά περιδεείς κάπως, μήπως η βροχή επιτεινομένη , διέλυε το μοναδικόν θέαμα το οποίον έμελλε να παρουσιάση το στάδιον κατα την επίσημον στιγμήν της ενάρξεως της ΧΙ Ολυμπιάδος .Το θέαμα των ανοικτών ομπρελλών ωμοίαζε προς αληθή στέγην , ήτις εκάλυπτε το στάδιον. Ο επιβλητικώτερος επισκέπτης του σταδίου, αφιχθείς ολίγα λεπτά προ της ώρας εις το υπέρ το στάδιον κενόν, ήτο το πηδαλιουχούμενον "Χίνδεμπουργκ" με εξήκοντα τρεις επιβάτας , παρακολουθούντας από του ύψους το υπέροχον θέαμα του σταδίου. Η γραφικωτέρα αμέσως μετά ταύτα σκηνή ήτο η εμφάνισις του μαραθωνοδρόμου του 1896 Σπύρου Λούη φέροντος την εθνικήν ελληνικήν ενδυμασίαν με τα ωραιότατα χρώματα. Ο Σπύρος Λούης ολυμπιονίκης του 1896 και πρώτος δρομεύς του Μαραθωνίου , εξήκοντα τριών ετών ήδη έφερεν εκ της χώρας του κλάδον ελαίας της Ολυμπίας, προοριζόμενον δια τον καγκελλάριον Χίτλερ.

Η ΑΦΙΞΙΣ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ.
Ο καιρός εξηκολούθει εισέτι βροχερός προς μεγάλην θλίψιν των παρισταμένων , όταν ο καγκελλάριος Χίτλερ έφθασεν εις την θύραν της δυτικής εισόδου του Σταδίου κατερχόμενος την εκ τριάκοντα βαθμίδων κλίμακα την απολήγουσαν εις τον στίβον, εν συνοδεία των κ. Έσς και διαφόρων άλλων εξεχουσών προσωπικοτήτων εν οις ο κήρυξ της ιδέας της αναβιώσεως των αρχαίων ολυμπιακών αγώνων βαρώνος Κουμπερταίν , ο κ. Μπαγιέ Λατούρ, ο πρόεδρος της γερμανικής ολυμπιακής επιτροπής κ. Λιγουώλ φέροντες άπαντες ένδυμα περιπάτου και τας διακριτικάς αλύσσεις των ολυμπιακών βαθμών των. Ολόκληρον το Στάδιον ανίσταται εις χαιρετισμόν καθ΄ ην στιγμήν η ορχήστρα ανακρούει τον εθνικόν γερμανικόν ύμνον. Ο καγκελλάριος Χίτλερ προχωρεί προς την εξέδραν, ανέρχεται τας βαθμίδας της κλίμακος και λαμβάνει θέσιν εις αυτήν. Ευθύς ως ο καγκελλάριος κατέλαβε την θέσιν του η βροχή παραχρήμα έπαυσε και ο καιρός εξηκολούθησεν ευνοϊκός μέχρι πέρατος της τελετής.

Η ΠΑΡΕΛΑΣΙΣ
Ο ολυμπιακός κώδων ο ανηρτημένος εις τον μέγαν τετράγωνον πύργον όστις έχει ύψος εβδομήκοντα μέτρων, ήρξατο βραδέως κρουόμενος εκπέμπων το άγγελμα "καλώ την νεολαίαν του κόσμου". Κανονιοβολισμοί ερρίφθησαν και πεντήκοντα μία σημαίαι αντιπροσωπεύουσαι τα μετασχόντα των αγώνων έθνη, υψώθησαν εις τους επί τούτω κοντούς. Αι ομάδες των αθλητών ήρχησαν είτα παρελαύνουσαι προ της εξέδρας των επισήμων προπορευομένης της ελληνικής ομάδος με τον σημαιοφόρον αυτής επι κεφαλής. Τελευταία προσήλθεν η γερμανική ομάς σχηματίζουσα κατά την παρέλασίν της την αλφαβητικήν τάξιν των ονομάτων των διαφόρων χωρών γερμανιστί. Δευτέρα μετά την ελληνικήν ήρχετο η αιγυπτιακή ομάς ως αρχομένη από ΑΕ κατά την γερμανικήν γραφήν.Αι διάφοροι ομάδες εχαιρέτων κατά διάφορον τρόπον. Οι Αιγύπτιοι απηύθυναν προς τον καγκελλάριον ολύμπιον χαιρετισμόν. Οι Αργεντινοί παρήλαυνον προ αυτού με το βλέμμα προσηλωμένον προς αυτόν. Οι Αυστραλοί υποστέλλοντες την σημαίαν μέχρι του εδάφους, οι Βούλγαροι δια μικράς στάσεως. Οι Νοτιοαφρικανοί απεκαλύπτοντο και τέλος εκάστη ομάς εχαιρέτα κατά τον ιδιάζοντα αυτή τρόπον.

Από την ελληνική ημερησία εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ της  2ας Αυγούστου 1936 






Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2014

ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΟΥ Α ΣΩΜΑΤΟΣ ΣΤΡΑΤΟΥ ΣΤΑ 1919-3ο ΣYΝΤΑΓΜΑ ΠΕΖΙΚΟΥ


ΔΙΟΙΚΗΣΗ
Διοικητής Αντισυνταγματάρχης Κονδύλης Γεώργιος.
Υπασπιστής Λοχαγός Πεζικού Μαράβας Αρ
Ταμίας Λοχαγός Πεζικού Κατσικογιάννης Ιωάννης.
Ιατρός Συντάγματος Ιατρός Μαργέλης Λεωνιδ.
Διαχειριστής Υπολοχαγός Πεζικού Κοντόπουλος Ανδρέας
Αξιωματικός Σκαπανέων Υπολοχαγός Πεζικού Βερσής Αναστ.
Αξιωματικός Πληροφοριών Υπολοχαγός Πεζικού Νικολόπουλος Νικολ.
Αξιωματικός Τηλεφών.Ανθυπολοχαγός Πεζικού Χασιώτης Ιωάννης
Αξιωματικός Στρατολογίας Ανθυπασπιστής Πεζικού Βουρανζέρης Δημητρ.
Αξιωματικός Εφ/σμου Ανθυπολοχαγός Πεζικού Σταμούλης Απόστολος
Ανθυπασπιστής Συντάγματος Ανθυπασπιστής Πεζικού Νούλας Λεωνίδας.


ΣΤΑΘΜΟΙ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
Δεκεμβριος 1918 Πράβιον (Ελευθερούπολις)
23 Φεβρουαρίου 1919 Ελευθεραί
27 Φεβρουαρίου 1919 Οδησσός (Ουκρανία)
6 Μαρτίου 1919 ΣΣ Ριάντζας (Ουκρανία)
7 Μαρτίου 1919 Σέρμπκα (Ουκρανία)
17 Μαρτίου 1919 Σιδ.Σταθμός Μπουγιαλίκ (Ουκρανία)
18 Μαρτίου 1919 ΣΣ Ριάντζας (Ουκρανία)
21 Μαρτίου 1919 Έπαυλη Αργυροσκάγια (Βορείως Οδησσού)
25 Μαρτίου 1919 Μέγα Λίμπενταλ (Ουκρανία)
26 Μαρτίου 1919 Οβιδιοπόλ (Ουκρανία)
29 Μαρτίου 19119 Σιδηροδρομικός Σταθμός Μπουγάζ(Βεσσαραβία)
31 Μαρτίου 1919 Άχεμπετ (Βεσσαραβία)
9 Απριλίου 1919 Ποστάλ (Βεσσαραβία)
10 Απριλίου 1919 Κουλέβτσα (Βεσσαραβία)
20 Απριλίου 1919 Σερζέβσκα (Βεσσαραβία)
8 Μαίου 1919 Ποπόβκα (Βεσσσαραβία)
27 Μαίου 1919 Οπάζι (Βεσσαραβία)
8 Ιουνίου 1919 Ζαίμ (Βεσσαραβία)
10 Ιουνίου 1919 Γαλάζιον (Ρουμανία)

ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ
1ο Τάγμα
Διοικητής Ταγματάρχης Πεζικού Τεργιακίδης Βασίλειος& Λοχαγός Πεζικού Βλάχος Σίμων
1ος Λόχος( Υπολοχαγός Πεζικού Μαθιουδάκης Διογένης)
2ος Λόχος Λοχαγός Πεζικού Αβέλιος Χρήστος )
3ος Λόχος (Λοχαγός Πεζικού Καστριώτης Άγγελος)
1η Πολυβολαρχία (Λοχαγός Πεζικού Φαρμακίδης Ζήσης.)
2ο Τάγμα
Λοχαγός Πεζικού Παπαδόπουλος Τηλέμαχος
5ος Λόχος (Λοχαγός Πεζικού Σκυλακάκης Παναγιώτης
6ος Λόχος (Λοχαγός Πεζικού Παρασκευάς Αριστείδης
7ος Λόχος(Λοχαγός Πεζικού Τρεπεκλής Ευάγγελος)
2η Πολυβολαρχία (Λοχαγός Πεζικού Κρητικός Γεώργιος).
3o Τάγμα
Λοχαγός Πεζικού Καραβέλας Μιχαήλ
9ος Λόχος(Λοχαγός Πεζικού Αντωνίου Αντώνιος
10ος Λόχος (Ανθυπολοχαγός Πεζικού Γράγκου Στράτος )
11ος Λόχος (Υπολοχαγός Πεζικού Σταθούλιας Βασίλειος )
3η Πολυβολαρχία (Λοχαγός Πεζικού Λιώσης Στάθης )

Επιστροφή στη 13η Μεραρχία



ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΟΥ Α ΣΩΜΑΤΟΣ ΣΤΡΑΤΟΥ ΣΤΑ 1919 -2o ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΠΕΖΙΚΟΥ



ΔΙΟΙΚΗΣΗ
Διοικητής Αντισυνταγματάρχης Πεζικού Γρηγοριάδης Νεόκοσμος.
Υπασπιστής Λοχαγός Πεζικού Μπουλαλάς Κλεάνθης.
Πληροφοριών Υπολοχαγός Πεζικού Καραδήμας Ηλίας.
Λόχος ειδικοτήτων Λοχαγός Πεζικού Μπουλαλάς Κλεάνθης

ΣΤΑΘΜΟΙ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
Δεκέμβριος 1918 Περιοχή Καβάλλας
Μάρτιος 1919 Περιοχή Σαρίσαμπαν (Χρυσούπολη)
5 Μαρτίου 1919 Ελευθεραί
10 Μαρτίου 1919 Σεβαστούπολη (Κριμαία)
16 Απριλίου μέχρι 28 Μαίου 1919 Κωστάντζα (Ρουμανία)

ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ
1ο Τάγμα
Διοικητής Ταγματάρχης Πεζικού Μητσάκος Βασίλειος
1ος Λόχος( Υπολοχαγός Πεζικού Παλάσκας Κωνσταντίνος & Ανθυπολοχαγός Πεζικού Δραμμυτηνός)
2ος Λόχος Υπολοχαγός Πεζικού Παπαδημητρόπουλος Ιωάννης )
3ος Λόχος (Υπολοχαγός Πεζικού Τσάμης Γεώργιος)
1η Πολυβολαρχία (Λοχαγός Πεζικού Ζαφείρης Ηλίας)
2ο Τάγμα
Διοικητής Ταγματάρχης Πεζικού Ανδριτσόπουλος Μιλτιάδης
5ος Λόχος (Λοχαγός Πεζικού Φωτάκης Χρήστος
6ος Λόχος (Υπολοχαγός Πεζικού Σταθάκης Αχιλλέας
7ος Λόχος(Υπολοχαγός Πεζικού Λαγουρός Στέφανος)
2η Πολυβολαρχία (Υπολοχαγός Πεζικού Βλάχος Ιωάννης).
3o Τάγμα
Ταγματάρχης Πεζικού Φλούλης Δημήτριος
9ος Λόχος(Υπολοχαγός Πεζικού Παπασταματιάδης Νικόλαος
10ος Λόχος (Υπολοχαγός Πεζικού Παπαγεωργίου Κωνσταντίνος)
11ος Λόχος (Υπολοχαγός Πεζικού Λαιδόγλου Αβραάμ )
3η Πολυβολαρχία (Υπολοχαγός Πεζικού Γεωργούλιας Νικόλαος)

5/42 ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΕΥΖΩΝΩΝ ΣΤΑ 1919



ΔΙΟΙΚΗΣΗ
Διοικητής
 Αντισυνταγματάρχης Πεζικού Πλαστήρας Νικόλαος
Υπασπιστής
Υπολοχαγός Πεζικού Παπαθανασόπουλος Χ 
Αξ/κός Πληροφοριών
 Υπολοχαγός Πεζικού Κανάκης Κων/νος
Ιατρός Συντάγματος
 Ιατρός Χριστόπουλος Χρήστος. 
ΣΤΑΘΜΟΙ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
Φεβρουάριος 1919 Περιοχή Καβάλας 
28 Φεβρουαρίου 1919 Ελευθεραί 
4 Μαρτίου 1919 Οδησσός (Ουκρανία) 
13 ή 14 Μαρτίου ΣΣ Μπουγιαλίκ (Ουκρανία)
15 Μαρτίου 1919 Περιοχή Σέρμπκας (Ουκρανία) 
19 Μαρτίου 1919 ΣΣ Μπουγιαλίκ (Ουκρανία) 
20 Μαρτίου 1919 ΣΣ Ριάνζας (Ουκρανία) 
21 Μαρτίου Έπαυλις Αργυροσκάγια (Βορείως Οδησσού)
25 Μαρτίου 1919 Μέγα Λίμπενταλ (Ουκρανία) 
26 Μαρτίου 1919 Οβιδιοπόλ (Ουκρανία) 
29 Μαρτίου 1919 Σ.Σ Μπουγάζ (Βεσσαραβία) 
31 Μαρτίου 1919 Άχεμπετ (Βεσσαραβία) 
9 Απριλίου 1919 Σλομποτζιέζα (Βεσσαραβία) 
27 Μαίου 1919 Περιοχή Τοκούζι-Σεμενόβκα (Βεσσαραβία)
Τέλος πρώτου δεκαημέρου Ιουνίου Γαλάζιον (Ρουμανία)
ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ
1ο Τάγμα 
Ταγματάρχης Πεζικού Τσαμάκος Κων/νος
1ος Λόχος Υπολοχαγός Πεζικού Σπένδος Νικόλαος 
2ος Λόχος Υπολοχαγός Πεζικού Φίλιος Χαράλ. 
3ος Λόχος Λοχαγός Πεζικού Καλλέργης Ιγνάτ. 
Ι Πολυβολαρχία Υπολοχαγός Πεζικού Τζίνης Γεώργιος. 
2ο Τάγμα 
Λοχαγός Πεζικού Νικολοδήμος Δημ. 
5ος Λόχος Υπολοχαγός Πεζικού Γιωργούλιας Αγησίλ. 
6ος Λόχος Υπολοχαγός Πεζικού Κωστόπουλος Παναγ. 
7ος Λόχος Λοχαγός Πεζικού Χριστόπουλος Γεώργιος 
ΙΙ Πυροβολαρχία Υπολοχαγός Πεζικού Κατηφόρης Νικόλαος
3ο Τάγμα 
Ταγματάρχης Πεζικού Σπαής Λεωνίδας 
9ος Λόχος Λοχαγός Πεζικού Καραμανώλης Νικολ. 
10ος Λόχος Λοχαγός Πεζικού Ματσούκας Δημητρ. 
11ος Λόχος Λοχαγός Πεζικου Σακελλαρίου Σωτηρ & Υπολοχαγός Πεζικού Μπουρδάρας Αλκιβ 
ΙΙΙ Πυροβολαρχία


Κυριακή, 12 Οκτωβρίου 2014

ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΟΥ Α ΣΩΜΑΤΟΣ ΣΤΡΑΤΟΥ ΣΤΑ 1919 -34 ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΠΕΖΙΚΟΥ


ΔΙΟΙΚΗΣΗ
Διοικητής Συνταγματάρχης Πεζικού Τσολακόπουλος –Ρέμπελος Χρήστος &
Συνταγματάρχης Πεζικού Καρακασσώνης Πέτρος
Λόχος Ειδικοτήτων Λοχαγός Πεζικού Ευθυμίου Νικόλαος

ΣΤΑΘΜΟΙ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
Δεκέμβριος 1918 Βρασνά (Χαλκιδική)
24 Δεκεμβρίου 1918 Σκάλα Σταυρού (Χαλκιδική)
7 Ιανουαρίου 1919 Οδησσός (Ουκρανία)
22 Μαρτίου 1919 Ντάλνικ (Ουκρανία)
26 Μαρτίου 1919 Πέτερσταλ (Ουκρανία )
28 Μαρτίου 1919 Περιοχή Παλάγκας (Βεσσαραβία)
1 Απριλίου 1919 Περιοχή Άινχάιμ (Βεσσαραβία)
8 Ιουνίου 1919 Σαράτα (Βεσσαραβίας)
18 Ιουνίου Γαλάζιον (Ρουμανίας)

ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ
1ο Τάγμα
Διοικητής Ταγματάρχης Πεζικού Βλάχος-Πράσσος Κων/νος
Ιατρός Τάγματος Έφ. Υπίατρος Μαρσέλλος & Έφ. Υπίατρος Σπίνος Εμμαν.
1ος Λόχος( Υπολοχαγός Πεζικού Μαθιός Ηλίας& Υπολοχαγός Πεζικού Καπέτος Νικόλαος)
2ος Λόχος ( Λοχαγός Πεζικού Λαλεχός Αντρέας)
3ος Λόχος (Λοχαγός Πεζικού Θελόπουλος Γεώργιος)
1η Πολυβολαρχία (Υπολοχαγός Πεζικού Σπανόπουλος Λεωνίδας)
2ο Τάγμα
Διοικητής Ταγματάρχης Πεζικού Μακρής Παναγιώτης
5ος Λόχος (Λοχαγός Πεζικού Μεταξάς Αγαμέμνων)
6ος Λόχος (Λοχαγός Πεζικού Παπαζαχαρίας Κων/νος)
7ος Λόχος(Λοχαγός Πεζικού Ζυγούρης Χρήστος)
2η Πολυβολαρχία (Λοχαγός Πεζικού Μαντζώρος Αθανάσιος)
3o Τάγμα
Διοικητής Ταγματάρχης Πεζικού Μέλέτης Νικόλαος
9ος Λόχος(Λοχαγός Πεζικού Βραχνός Βασίλειος & Λοχαγός Πεζικού Λάβδας Γεώργιος)
10ος Λόχος (Υπολοχαγός Πεζικού Ζυγόπουλος Σωτήρης)
11ος Λόχος (Υπολοχαγός Πεζικού Σπανόπουλος Στέλιος)
3η Πολυβολαρχία (Υπολοχαγός Πεζικού Δέδες Χρήστος.)

ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΟΥ Α ΣΩΜΑΤΟΣ ΣΤΡΑΤΟΥ ΣΤΑ 1919- 7ο ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΠΕΖΙΚΟΥ


ΔΙΟΙΚΗΣΗ
Διοικητής Αντισυνταγματαρχης Πεζικού Καμμένος Δημήτριος

ΣΤΑΘΜΟΙ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
Αρχές Δεκεμβρίου 1918 Περιοχή Καβάλλας
2 Δεκεμβρίου 1918 Σταυρός (Χαλκιδική)
14 Φεβρουαρίου 1919 Οδησσός Ουκρανία)
17 Φεβρουαρίου 1919 Νικολάιεφ (Ουκρανία)
1 Μαρτίου 1919 Οδησσός (Ουκρανία)
5 Μαρτίου 1919 Περεσίπ (Προαστειο Οδησσού)
24 Μαρτίου 1919 Ντάλνικ (Ουκρανία)
25 Μαρτίου 1919 Μέγα Λίμπενταλ (Ουκρανία)
26 Μαρτίου 1919 Γιόζεφσταλ (Ουκρανία)
27 Μαρτίου 1919 Περιοχή Μαγιάκι (Ουκρανία)
28 Μαρτίου 1919 Περιοχή Παλάγκας (Βεσσαραβία)
8 Ιουνίου 1919 Κουρούντερε (Βεσσαραβία)
20 Ιουνίου 1919 Σαράτα (Βεσσαραβία)
23 Ιουνίου 1919 Γαλάζιον (Ρουμανία)

ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ
1ο Τάγμα
Διοικητής Ταγματάρχης Πεζικού Βλυσμάς Σπυρίδων.
1ος Λόχος( Λοχαγός Πεζικού Χατζόπουλος Πλούταρχος)
2ος Λόχος ( Λοχαγός Πεζικού Στοφόρος Κων/νος & Παπαδημητρίου Μάρκος)
3ος Λόχος (Λοχαγός Πεζικού Γραβάνης Χαράλαμπος)
1η Πολυβολαρχία (Λοχαγός Πεζικού Παναγιωτάκος Α)
2ο Τάγμα
Διοικητής Ταγματάρχης Πεζικού Κωτούλας Ιωάννης
5ος Λόχος (Λοχαγός Πεζικού Σακελλάρης Αλέξανδρος)
6ος Λόχος (Λοχαγός Πεζικού Χριστόπουλος)
7ος Λόχος(Υπολοχαγός Πεζικού Κατσαράκης Ανδρέας)
2η Πολυβολαρχία (Λοχαγός Πεζικού Καλαμπολίκης Ευάγγελος)
3o Τάγμα
Διοικητής Ταγματάρχης Πεζικού Σγουμπάκος Παναγιώτης
9ος Λόχος(Λοχαγός Πεζικού Γκίκας Βασίλειος )
10ος Λόχος (Υπολοχαγός Πεζικού Αρβάλης Ευστάθιος)
11ος Λόχος (Λοχαγός Πεζικού Σακελλαρίου Σωτήριος)
3η Πολυβολαρχία (Υπολοχαγός Πεζικού Παπαπέτρου Ιωάννης)

ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΙΝ ΤΗΣ ΑΔΟΥΑΣ (Μια ζωντανή περιγραφή της μάχης υπό του πολεμικού ανταποκριτού της εφημερίδος "Μιλλιέτ" κ. Ρουσούφ)


Πραγματική κόλασις η γη αυτή που καίεται υπό τον αφρικανικόν ήλιον. Η θερμοκρασία φτάνει τους 45 βαθμούς. Ένας λόχος Ιταλών και ένα σύνταγμα ιθαγενών Ασκάρι βαδίζουν βραδέως προς την Άδουαν. Αβησσυνιακά αποσπάσματα εκ χωρικών των γειτωνικών περιοχών είνε κρυμμένα μεταξύ των θάμνων . Κάθε τόσον μία σφαίρα ρίπτεται από το πανάρχαιον όπλον υπό Αβησσυνού και σφυρίζει επάνω από τα κεφάλια των Ιταλών. Οι Ιταλοί γελούν καθώς ακούουν τον ήχον των παλαιών αυτών όπλων. Πέρα, πίσω από μίαν πτυχήν του αμμώδους εδάφους, φαίνονται αι λευκαί σιλουέτται μερικών Αβησσυνών. Οι Ιταλοί εξακολουθούν να προχωρούν ο εις όπισθεν του άλλου. Αποτόμως, εις απόστασιν είκοσι μέτρων από του αποσπάσματος του δεκανέως Ματόνιο εμφανίζεται ένας Αβησσυνός. Προτού καλά-καλά τον αντιληφθούν , ένα δόρυ, εκσφενδονισμένον με καταπληκτικήν δεξιοτεχνίαν, κτυπά εις το στήθος τον στρατιώτην Τζούλιο Φαρμίνι. Οι Ιταλοί ετοιμάζονται να πυροβολήσουν , αλλ' εν τω μεταξύ δεύτερος στρατιώτης πίπτει νεκρός.
- Εμπρός! φωνάζει ο Ματόνιο.Κυκλώστε τους! Μη τους αφήσετε να σας φύγουν! Εμπρός.
Την ιδίαν στιγμήν άλλο δόρυ ρίπτεται.Οι Ιταλοί κραυγάζουν και πυροβολούν με μανίαν κατά του μέρους από όπου ήρχοντο τα δόρατα. Τι λέγουν; Κανείς δεν ημπορεί να το ειπή. Είναι κραυγή ανθρώπων που καταδιώκουν τον εχθρόν.Η λευκή σιλουέττα του Αβησσυνού εμφανίζεται πάλιν. Είναι ένας μαύρος γέρος άντρας και στα μάτια του λάμπει η φλόγα ενός αγρίου μίσους.
Με μίαν απότομον κίνησιν ρίπτει και το τέταρτον δόρυ του. Μία ομοβροντία τον ξαπλώνει κάτω . Ένας Ιταλός στρατιώτης τρελλός από θυμόν , ορμά και τον καρφωνει εις την γην με την ξιφολόγχην του. Αλλά ήτο ήδη νεκρός. Το κεφάλι του είχε τρυπηθή από τας σφαίρας.Πίσω από κάτι θάμνους εις ένα μικρόν ύψωμα είναι κρυμμένοι άλλοι Αβησσυνοί πολεμισταί. Η απόστασις δεν είνε μεγαλειτέρα των 800 ή 1.000 μέτρων.
Μια διαπεραστική κραυγή ακούεται:
-Aααα!
Και πάλιν αι σφαίραι σφυρίζουν επάνω από τα κεφάλια των Ιταλών στρατιωτών.Το περίεργον όμως είνε ότι ενώ οι Αβησσυνοί γνωρίζουν θαυμάσια να ρίπτουν το δόρυ, δεν σκοπεύουν με την ίδια ικανότητα. Οι Αβησσυνοί επιτίθενται. Οι Ιταλοί ξαπλώνονται χαμω. Το λευκό σύννεφο των Αβησσυνών μεγαλώνει όσω πλησιάζει. Η ατμόσφαιρα δονείται από τους αλαλαγμούς. Τα νεύρα υπερεντείνονται. Παρ' όλον τον καυτερόν ήλιον, που ανάβει και τα κοντάκια ακόμη των όπλων , ένα ρίγος καταλαμβάνει όλους. Οι επιτιθέμενοι
πλησιάζουν.
Τώρα ευρίσκονται εις απόστασιν 500 βημάτων....400..... 300.. Η απόστασις γίνεται διαρκώς μικροτέρα. Αλλά ο λοχαγός Ματσόνι δεν δίδει ακόμη το σύνθημα της ενάρξεως του πυρός. Τέλος ακούεται ένα σφύριγμα και ο πρώτος πυροβολισμός πίπτει. Η μάχη αρχίζει. Το λευκό σύννεφον διστάζει δια μίαν στιγμήν. Μερικοί Αβησσυνοί πίπτουν , αλλά οι άλλοι τρέχουν ακόμη. Τα μυδραλλιοβόλα όμως τους σταματούν. Όλα αυτά δεν διήρκεσαν παρά πέντε λεπτά. Οι Αβησσυνοί φεύγουν ενώ τα ιταλικά τανκς τους καταδιώκουν και τα μυδραλλιοβόλα κροτούν. Οι Ιταλοί ανέκτησαν θάρρος. Από το μέρος όπου έπεσαν οι δύο Ιταλοί στρατιώται έως την Άδουαν η απόστασις είναι δύο ωρών. Εδώ και εκεί ο δρόμος είνε σπαρμένος από πτώματα Αβησσυνών. Τα μυδραλλιοβόλα και τα τανκς εξετέλεσαν το έργον των.Πολλοί από τους Αβησσυνούς ήσαν ωπλισμένοι με δόρατα και άλλοι με τόξα και με βέλη.
Τα όπλα των είνε ως επί το πλείστον γκράδες. Εις ένα χαντάκι σκαμμένο προχείρως ένα τανκς έπεσεν επάνω εις μίαν ομάδαν Αβησσυνών. Εν τω μεταξύ το πεζικόν έχει προχωρήσει πολύ . Εις το χαντάκι όπου έπεσε το τανκς τοποθετούνται τα πυροβόλα. Μετά δέκα λεπτά αι οβίδες των πίπτουν εις την Άδουαν. Κατά τις 7 το πεζικόν εισέρχεται εις την πόλιν. Από τα παράθυρα μερικών σπιτιών πίπτουν πυροβολισμοί και οι Ιταλοί τραυματίζονται. Άλλοι πίπτουν νεκροί. Οι Ασκάροι του ιταλικού στρατού ορμούν εις τα σπίτια και σφάζουν όσους επυροβόλησαν. Τας γυναίκας και τα παιδιά τα σύρουν εις τους δρόμους. Εκεί με τας ξιφολόγχας των τους τρυπούν την καρδιά, ενώ γελούν με ένα φοβερό ηλίθιο γέλιο.

Η ερειπωμένη πόλις αμύνεται ακόμη εδώ και εκεί, αλλά γενικώς οι Αβησσυνοί υποχωρούν. Παντού καπνίζουν ερείπια. Εις τα πυρπολημένα σπίτια καίονται αργά τα πτώματα.
Δύο ώρες εχρειάσθησαν δια να καταληφθή η πόλις. Όταν εισήλθον εις την Άδουαν, οι Ιταλοί εζητοκραύγαζον, οι ιθαγενείς στρατιώται των εγελούσαν και εχαίροντο σφάζοντες τους κατοίκους εις τα βρώμικα αδιέξοδα της πόλεως. Εις μερικάς συνοικίας ηκούγοντο τα μυδραλλιοβόλα.
Πλησιάζει η φοβερά άγρια αυτή νυξ. Μετά τον καταιγασμόν του πυροβολικού η ατμόσφαιρα είνε πνιγηρά.Το ιππικόν και τα μεταγωγικά εισέρχονται εις την Άδουαν. Φέρνουν κυρίως νερό. Εις τα παγούρια των στρατιωτών δεν έχει μείνει ούτε μία σταγών και όλοι περιμένουν την μερίδα των. Εις τον στρατόν αυτόν κανείς δεν γνωρίζει τι θα πη πείνα. Αλλά δεν συμβαίνει το ίδιον με την δίψαν. Ακούτε στρατιώτας να λέγουν:
-Σήμερα πρέπει να μας δώσουν διπλή μερίδα νερό.

Οι τραυματίαι μεταφέρονται εις την Ασμάραν, Υπερβαίνουν τους 500. Οι περισσότεροι περισυλλέγονται εις τας δυτικάς συνοικίας της πόλεως. Εκεί συνήντησαν οι Ιταλοί την ισχυροτέραν αντίστασιν και εκτυπήθησαν επί δύο ώρας. Εις πολλά σημεία η μάχη έγινε στήθος προς στήθος . Αι απώλειαι των Αβησσυνών είναι σημαντικαί. Ορμούν κατά πυκνάς ομάδας και αι χειροβομβίδες τους θερίζουν κυριολεκτικώς. Από αποστάσεως εκατόν βημάτων οι Ιταλοί δεν τους φοβούνται , αλλά όταν η πάλη γίνεται σώμα προς σώμα οι Αβησσυνοί είνε φοβεροί.
Την νύκτα ακούονται τα βήματα των νέων στρατευμάτων που φθάνουν εις την Άδουαν. Εις το νοσοκομείον ο ιατρός παρέχει τας πρώτας βοηθείας εις τους τραυματίας. Αι σφαίραι των παλαιών όπλων τραυματίζουν άσχημα. Αν κτυπηθή ένα δάκτυλο ο ακρωτηριασμός είναι αναπόφευκτος.
Πλησιάζουν μεσάνυκτα. Αιφνιδίως ένα μυδραλλιοβόλον ακούεται εις τα περίχωρα της Άδουας. Μερικοί πυροβολισμοί απαντούν. Έπειτα πάλιν ησυχία. Και μετ' ολίγον σφυρίγματα και κραυγαί:

- Εις τα όπλα.
..............................................................................

'Ενα απόσπασμα Ασκάρι τρέχει προς το μέρος όπου έγινεν ο αιφνιδιασμός. Από εκεί φθάνουν πανικόβλητοι μερικοί Ιταλοί στρατιώται. Κάποιος ιππεύς περνά χωρίς να σταματήση.
-Τι συμβαίνει;
Καμμία απάντησις. Είναι όμως φανερόν ότι οι Αβησσυνοί επέρασαν απαρατήρητοι πλησίον των φρουρών και έσφαξαν κοιμωμένους Ιταλούς στρατιώτας. Η μάχη αρχίζει πάλιν. Αποσπάσματα Αβησσυνών ξεχύνονται σαν ρυάκια εις τους δρόμους της πόλεως. Κανείς δεν ξεύρει από που έρχονται. Η πάλη είναι φοβερά.
Παντου κραυγαί. Παντού πυροβολισμοί, Είναι πάλη στήθος προς στήθος εις το σκοτάδι μιάς ερειπωμένης πόλεως.
Και άλλοι Ιταλοί περνούν πανικόβλητοι. Μερικοί βλασφημούν. Άλλοι λευκοί στρατιώται τρέχουν προς το μέρος όπου γίνεται η μάχη. Πολλοί πίπτουν νεκροί. Τα νεώτερα τεχνικά μέσα δεν έχουν εδώ καμμίαν αξίαν. Μόνον η δύναμις και το θάρρος λογαριάζονται . Αι πλέον αντιφατικαί διαταγαί διασταυρούνται.
-Προβολείς ! Προβολείς! φωνάζει κάποιος.
Μερικοί άλλοι σπρώχνουν ένα πυροβόλον.
-Πού πηγαίνετε; Σταθήτε! Πυροβολήσατε εις τον αέρα!
Όταν οι προβολείς διέλυσαν το σκότος, εφάνη η πραγματική όψις της μάχης. Ήτο μία αιματηρά πάλη σώματος προς σώμα. Εις το σκοτάδι δύσκολα διακρίνει κανείς τον φίλον από τον εχθρόν. Οι Ασκάροι μάχονται με θάρρος. Τα ξίφη διασταυρούνται. Ακούονται ουρλιάσματα σφαζομένων ανθρώπων.
'Ενα ιταλικόν απόσπασμα φθάνει εις μίαν πλατείαν όπου ευρίσκονται μερικές καμήλες. Οι Ιταλοί θέλουν να υπερασπίσουν το μέρος αλλά βροχή μαχαιρών τους αποδεκατίζει. Κάποιος Ιταλός προσπαθεί να πυροβολήση, αλλά ένας Αβησσυνός πίπτει επάνω του και του κόπτει το κεφάλι με το πλατύ μαχαίρι του. Τα μαχαίρια αυτά μοιάζουν με μυστριά, αλλά είνε περισσότερον κοπτερά από λεπίδια ξυραφιού. Αδύνατον να περιγράψη κανείς την εικόνα αυτή των συμπλοκών.
Ένα τανκ πίπτει επάνω εις μίαν ομάδα ανθρώπων , ενώ το μυδραλλιοβόλον του ρίπτει θεριστικήν βολήν. Έπειτα δεύτερον τανκ. Αι κραυγαί έρχονται τώρα από μακρύτερα. Και η μάχη συνεχίζεται έως το πρωί.
Όταν η νύκτα διελύθη, με την ιδίαν ταχύτητα με την οποίαν ήλθε, χιλιάδες ανθρώπων εστέναζον εις την Άδουαν μεταξύ ζωής και θανάτου. Η πόλις έχει την όψιν σφαγείου.Εις όσους τοίχους αντέστησαν εις τας βόμβας, βλέπει κανείς μεγάλας κηλίδας αίματος. Ο δρόμος που οδηγεί εις το πεδίον της μάχης μοιάζει εις μήκος 200 μέτρων με δρόμον όπου έπεσε βροχή αίματος.
Αίμα και πτώματα. Ιταλοί στρατιώται με παραμορφωμένα πρόσωπα είνε ξαπλωμένοι δεξιά και αριστερά. Οι νοσοκόμοι τρέχουν. Πρωτού ακόμη ανατείλει ο ήλιος, έθαψαν τριακόσιους Ιταλούς και άνω των χιλίων Αβησσυνούς. Τους ρίπτουν εις λάκκους που σκάπτωνται βιαστικά από ιθαγενείς, υπό την εποπτείαν Ιταλών.
Όταν ο ήλιος ανέτειλεν, η Άδουα είχε την όψιν που είχε και την προηγουμένην ημέραν, με την διαφοράν ότι ήτο γεμάτη αίμα. Ο ήλιος το εστέγνωσε και αι μυίγες είχαν μαζευθή εις τας ερυθράς λίμνας. Η ιταλική σημαία είχεν αναρτηθή εις το προξενείον. Ο άνεμος την εχάιδευεν. Αλλ' ήτο τόσον ελαφρός, ώστε η σημαία έμενε σχεδόν ακίνητος.

Πέμπτη, 9 Οκτωβρίου 2014

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΠΟΥ Ο ΑΝΤΙΒΑΣΙΛΕΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕ ΣΤΟ ΜΩΡΙΣ ΠΑΞ ΑΠΕΣΤΑΛΜΕΝΟ ΤΟΥ ¨ΜΙΚΡΟΥ ΠΑΡΙΣΙΝΟΥ"


Ο στρατηγός Κονδύλης, ο νέος ηγέτης της Ελλάδος, με εδέχθη ενδεδυμένος ως απλούς αστός, με στακτί κουστούμι και μαλακόν κολλάρο. Ούτε μπόττες, ούτε γαλόνια . Και εις την μακράν συνέντευξιν, την οποίαν μου έδωσε , δεν ωμίλησεν ως στρατιωτικός. Δεν είδα ούτε επιδεικτικά κτυπήματα σπειρουνίων , ούτε κτυπήματα μαστιγίου, αλλά μόνον ήκουσα μετρημένες εκφράσεις ανθρώπου που γνωρίζει τι ζητεί.

Και όμως ο στρατηγός Κονδύλης  είνε κυρίως στρατιωτικός , και μάλιστα , όπως συνηθίζει   να λέγη, απλούς στρατιώτης. Υιός χωρικών, από την τραχείαν θεσσαλικήν γην, που παραδεδομένη αδιακόπως εις τους πολέμους , έδωσεν εις την Ελλάδα τους γενναιοτέρους της πολεμιστάς, ο στρατηγός Κονδύλης έχει δεκαπέντε ολόκληρα έτη πολεμικής δράσεως. Πολλάκις τραυματισθείς κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους, επολέμησεν  εις τα μακεδονικά χαρακώματα με τα συμμαχικά στρατεύματα , υπό τας διαταγάς του Φρανσέ Ντεσπραί και του Γκιγιωμα.

Έπειτα έγινεν επανειλημμένως υπουργός. Όπως τονίζει ο ίδιος , υπήρξεν  από τους πρωτεργάτας  του δημοκρατικού καθεστώτος. Αλλά πάντοτε διετήρησε  τον χαρακτήρα του τραχέος στρατιώτου . Ουδέποτε εθεάθη εις τας Αθήνας εις διπλωματικάς δεξιώσεις. Μόνον η Γαλλική και η Γιουγκοσλαυική πρεσβεία είχον ενίοτε την ευτυχίαν να τον υποδεχθούν. Ήτο   επιστήθιος φίλος του βασιλέως Αλεξάνδρου.
- Υπήρξα , μου λέγει αμέσως ο στρατηγός Κονδύλης, φανατικός δημοκρατικός. Μετέβαλα γνώμην  ότε ο πατριωτισμός μου μου επέβαλε ν' αναγνωρίσω ότι ηπατήθην. Έχω την γνώμην ότι μόνον  δια της βασιλείας  δύναται σήμερον  να σωθή η Ελλάς. Ιδού διατί εδέχθην  την εξουσίαν και ανέλαβον τας ευθύνας της: δια να εξασφαλίσω  την επαναφοράν της βασιλείας  και να καταργήσω  το δημοκρατικόν πολίτευμα. Πρέπει εν τούτοις  να γνωρίζετε καλώς ότι ουδεμίαν σχέσιν  έχω με την δυναστείαν. Κατά τον παγκόσμιον πόλεμον μάλιστα διεφώνησα προς αυτήν.
Ο στρατηγός σταματά δια μίαν στιγμήν  και έπειτα συνεχίζει:
- Τα γεγονότα ομιλούν μόνα των. Η δημοκρατία δεν επέτυχεν εις την Ελλάδα. Τουλάχιστον οι δημοκρατικοί δεν επέτυχαν .Διαρκώς  είχαμεν επαναστάσεις . Η πολιτική μας υπήρξεν ασταθής, είτε ο κ. Βενιζέλος  ευρίσκετο εις τα πράγματα , είτε ο κ Τσαλδάρης. Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας  δεν ανεμιγνύετο εις τίποτε, δεν αντεπροσώπευε τίποτε. Ήτο είδος υπαλλήλου του κυβερνώντος κόμματος. Αυτό δεν ήτο δυνατόν να συνεχισθή.
Η σκανδαλώδης και ανόητος επανάστασις της 1ης Μαρτίου κατεδίκασεν οριστικώς  εις την χώραν μας το δημοκρατικόν πολίτευμα.Το κίνημα αυτό, του οποίου σκοπός δεν ήτο η εξυπηρέτησις ιδανικών , αλλ' η εξυπηρέτησις των συμφερόντων  του κ. Βενιζέλου , μας ηνάγκασε να κηρύξωμεν επιστράτευσιν , να καλέσωμεν τρεις ηλικίας  και να κάμωμεν  πόλεμον- εντός των εδαφών μας . Πέστε μου σεις, κύριε, είναι ποτέ δυνατόν  να συνεχισθή μία τοιαύτη κατάστασις;
Ο στρατηγός με ερωτά ,ενώ το ζωηρόν του βλέμμα , κάτω από τα βαρειά του βλέφαρα ,καρφώνεται εις τα μάτια μου.

- Οι Έλληνες  είχον βαρυνθή, επαναλαμβάνει ο στρατηγός ζωηρότερον , την ανώμαλον αυτήν κατάστασιν , η οποία υπενόμευε την Ελλάδα . Σήμερον όλα πρέπει να ανοικοδομηθούν  εξ αρχής. Η μοναρχία θα πρέπει να εφαρμόση  ευρύτατον  πρόγραμμα  εθνικής αναδημιουργίας. Εις όλα τα πεδία , εις τον στρατόν , εις το ναυτικόν , την αεροπορίαν, την δικαιοσύνην , την εκπαίδευσιν, την οικονομίαν, πρέπει να ενεργηθούν  επείγουσαι και απαραίτητοι  μεταρρυθμίσεις.
- Μου επιτρέπετε, κύριε αντιβασιλεύ, να σας θέσω μίαν απλήν ερώτησιν; Δεν αμφιβάλλετε διόλου δια την επάνοδον του βασιλέως Γεωργίου ; Είσθε βέβαιος ότι θα επανέλθη ;
- Απολύτως βεβαιος, μου απαντά ο στρατηγός. Προτού παρέλθουν  τέσσαρες εβδομάδες , ο βασιλεύς θα ευρίσκεται  μεταξύ ημών. Την 3ην Νοεμβρίου ο ελληνικός λαός θα εκφράση ελευθέρως την θέλησίν του  όπως επανέλθη το μοναρχικόν καθεστώς.
- Οι δημοκρατικοί , κύριε αντιβασιλεύ, βεβαιούν προκαταβολικώς ότι το δημοψήφισμα το οποίον οργανώνετε, δεν πρόκειται να είνε ελεύθερον.
- Ασφαλώς! απαντά αδιστάκτως ο στρατηγός. Αλλ' εγώ λέγω ότι το δημοψήφισμα θα είναι απολύτως ελεύθερον και τίμιον, Αλλά την φοράν αυτήν οι φιλήσυχοι εκλογείς θα δυνηθούν να προσέλθουν  εις τας  κάλπας, χωρίς ν' αντιμετωπίζουν τας απειλάς και την βίαν των ταραχοποιών.Το δημοψήφισμα αυτό θα αποτελέση θρίαμβον της βασιλείας.
Ο στρατηγός εγείρεται από το κάθισμά  του. Ο στρατιωτικός ακόλουθος της Αγγλικής Πρεσβείας αναμένει να έλθη η σειρά του δια να συνομιλήση.
- Είμαι βέβαιος, προσθέτει ο στρατηγός, ότι ο βασιλεύς Γεώργιος θα φέρη εις την Ελλάδα  και θα διατηρήση  ομαλή πολιτικήν ζωήν και ευημερίαν. Είμαι βέβαιος  ότι θα είνε αμερόληπτος και καλός βασιλεύς και ότι θα επιτύχη  επί τέλους την ένωσιν όλων  των κομμάτων  της χώρας μας. Καθ' όλην  την διάρκειαν  της εξορίας του επέδειξεν επιφυλακτικότητα και αξιοπρέπειαν  παραδειγματικάς. Ουδεμίαν κίνησιν κατά της δημοκρατίας υπεστήριξεν. Ο θρόνος δεν αποτελεί δι' αυτόν ιδιοκτησίαν προς διεκδίκησιν , αλλ' αποστολήν προς  εκπλήρωσιν.
- Και από διεθνούς απόψεως, κύριε αντιβασιλεύ;
- Τι θέλετε να έχη μεταβληθή;
- Μίαν τελευταίαν ερώτησιν, κύριε αντιβασιλεύ. Εδηλώσατε ότι θα αποσυρθήτε μόλις επανέλθη ο βασιλεύς. Θα εγκαταλείψετε λοιπόν την εξουσίαν , ενώ οι βασιλόφρονες σας ανακηρύσσουν ηγέτην των;
- Αμέσως μετά την επάνοδον του βασιλέως , μου απαντά ο στρατηγός Κονδύλης , θα του υποβάλλω, φυσικώ τω λόγω , την παραίτησιν  μου. Αλλ' εάν η Α.Μ . ζητήση από εμέ την συνεργασίαν μου , θα του  υποβάλλω τότε το πρόγραμμά μου και η Α.Μ. θ' αποφασίση.