Τρίτη, 17 Απριλίου 2018

Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ: ΔΕΥΤΕΡΑ 23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1945-2


Συγκλονισμένος από όσα του ανέφερε τηλεφωνικά από το Führerbunker ο Eckard Cristian, ο Κoller με δική του πρωτοβουλία ή με παρότρυνση του Jodl όπως ισχυρίζεται ο Κeitel[1] θεωρεί χρέος του να ενημερώσει τον Αρχηγό του Göring πάνω στις τελευταίες εξελίξεις.  Ο Στρατάρχης με βάση το θέσπισμα του 1941 είναι ο υπ αριθμό δύο ισχυρός άνδρας της Γερμανίας και θεσμικά o αρμοδιότερος να διαχειριστεί τη κρίση που δημιουργεί η απόφαση του Führerνα μείνει και να πεθάνει στο Βερολίνο. Για λόγους αυτονόητους αποφεύγει τη τηλεφωνική επικοινωνία ,  και μέσα στη νύχτα ξημερώνοντας η 23η Απριλίου, εμφανίζεται   στο αεροδρόμιο του Γκάτωφ όπου ένα αεροπλάνο είναι ήδη έτοιμο να τον μεταφέρει στη Βαυαρία. 15 «Junkers 52 που είναι ακόμα σε θέση να πετάξουν τον ακολουθούν. 
Η καινούρια ημέρα μοιάζει να είναι αλλιώτικη από τις προηγούμενες. Έντονες φήμες που αναπαράγονται από στόμα σε στόμα, κάνουν λόγο  για τακτικά γερμανικά στρατεύματα που πλησιάζουν στη Πρωτεύουσα  από τα ανατολικά. Καθώς η ώρα περνά, πληροφορίες περισσότερο συγκεκριμένες αναφέρουν τα πρώτα φορτηγά γεμάτα στρατιώτες κυλούν ήδη  πάνω στους λιθόστρωτους δρόμους του Καρλσχορστ. Οι Βερολινέζοι με αναπτερωμένο το ηθικό βγαίνουν μέσα από τα καταφύγια με λαχτάρα να προϋπαντήσουν τις πρώτες ενισχύσεις που καταφθάνουν για την άμυνα της πρωτεύουσας. Δεν πρόκειται για φήμες. Τα τακτικά στρατεύματα που πλησιάζουν από ανατολικά και Νότιο -ανατολικά αντιπροσωπεύουν  το  κύριο όγκο του LVI Σώματος Στρατού με δύο  Μεραρχίες Πάντσεργρεναδιέρων (18η και 20η),  τη   Μεραρχία Αρμάτων Μύνχενμπεργκ και τη Μεραρχία των SS Nordland[2].

Σχεδόν από σύμπτωση στις 12.40 το Γερμανικό Ραδιόφωνο ανακοινώνει μια καταπληκτική είδηση. Ο Führer παραμένει στο Βερολίνο [3] και αναλαμβάνει προσωπικά  την άμυνα της Πρωτεύουσας μέχρι τη τελική νίκη. Η είδηση αυτή σε συνδυασμό με την άφιξη των στρατευμάτων αναπτερώνει όπως είναι φυσικό το ηθικό του πληθυσμού. 

Από την ημέρα που το LVI Σώμα Στρατού αναγκάζεται  να εγκαταλείψει τα υψώματα του Σήλοου το βασικό μέλημα του Διοικητή του Σώματος Helmuth Weidling είναι πως να αποφύγει τη κύκλωση των δυνάμεών του από ένα συντριπτικά ισχυρότερο εχθρό. Έχοντας χάσει κάθε επαφή με τη Στρατιά , για τρεις σχεδόν ημέρες , δίνει σκληρές μάχες οπισθοφυλακών και τελικά καταφέρνει  να συμπτυχθεί μέχρι τη Πρωτεύουσα. Από ένα δημόσιο τηλεφωνικό θάλαμο ο Weidling καλεί τη Διοίκηση της Στρατιάς. Στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής ο Επιτελάρχης Χελς[4] δεν κρύβει την έκπληξή του. Οι Helmuth Weidling θεωρείται φυγάς και ένοχος εσχάτης προδοσίας γιατί ο  ίδιος και το Σώμα του ...... εγκατέλειψαν τη γραμμή του Μετώπου και  υποχώρησαν αυθαίρετα στη περιοχή του Ντέμπεριτς. Το θέμα έχει πάρει διαστάσεις, ο Μπούσε έχει διατάξει τη σύλληψή του και το Βερολίνο τον έχει καταδικάσει σε θάνατο. Εμβρόντητος ο Weidling ακούει το δριμύ κατηγορητήριο . Προβάλει με θάρρος  τις ενστάσεις του.  Αρνείται ότι εγκατέλειψε το μέτωπο ότι βρέθηκε ποτέ στο Ντέμπεριτς και επικαλείται τις θέσεις των Μεραρχιών του για να αποδείξει το αυτονόητο. Η αλήθεια δεν αργεί να φανεί, Ο Weidling παραμένει στη Διοίκηση του Σώματος  που με βάση τις καινούριες διαταγές οφείλει να σταματήσει αμέσως τη πορεία του προς τη Πρωτεύουσα και να στραφεί προς Νότο. Όπως και πριν από τη Σοβιετική επίθεση στα υψώματα του Σήλοου οφείλει να πάρει θέση στο βόρειο πλευρό της 9ης Στρατιάς." Ήταν για μας μια μεγάλη ανακούφιση να μάθουμε  ότι δεν θα είμασταν υποχρεωμένοι να πολεμήσουμε στα ερείπια του Βερολίνου" παραδέχθηκε αργότερα ο Weidling

Στη διάρκεια της στρατιωτικής σύσκεψης[5] στις 2 το μεσημέρι , σε αντίθεση με το βαρύ κλίμα και τις εντάσεις  της προηγουμένης ημέρας ο Führer δείχνει ήρεμος με συγκρατημένη αισιοδοξία. Ο Στρατηγός Κrebs εκθέτει τη κατάσταση του ανατολικού μετώπου που δεν παρουσιάζει αξιοσημείωτες μεταβολές σε σχέση με τη προηγούμενη ημέρα και στη συνέχεια ο Jodl για τα άλλα μέτωπα. Το κεντρικό θέμα παραμένει η άμυνα της πρωτεύουσας.  Για μια ακόμη φορά ο Κeitel επιχειρεί να παρουσιάζεται η ευκαιρία να τον επαναφέρει στη λογική και να τον κάνει να αναθεωρήσει τους ατυχείς σχεδιασμούς του.

Führer: Πόσο πρέπει να περιμένουμε ακόμα για την άφιξη των ενισχύσεων;
Κrebs: Δεν είναι εύκολο να προσδιοριστεί με ακρίβεια. Πέρα από τα δύο τάγματα για τα οποία ήδη έγινε λόγος, αυτή την στιγμή δεν μπορούμε να διαθέσουμε άλλες δυνάμεις, Ότι μπορέσαμε να συγκεντρώσουμε το μεταφέραμε ήδη εδώ.
Κeitel:   Και αυτά τα δύο τάγματα δεν θα είναι εδώ πριν οπό αύριο το πρωί αν όλα πάνε καλά.   
Führer: Πολύ αργά. Μέχρι αύριο οι Ρώσοι μπορεί να βρίσκονται στο κέντρο του Βερολίνου. Δεν μπορούμε να μιλήσουμε για πραγματική άμυνα όταν μας λείπουν οι στρατιώτες. Επιπλέον έχω και μία άλλη εντυπωσιακή είδηση. Σε κάποιο σημείο το στράτευμα υποχώρησε. Κάποιος έδωσε την άδεια να υποχωρήσουν. Χρειάστηκαν Χίτλερ-Γιούνγκεν και Φόλκ­στουρμ για να διορθώσουν το πρόβλημα.
Κrebs: Τα καταφέραμε. Παρ’ όλες τις αιματηρές απώλειες η υπόθεση ταχτοποιήθηκε. Πέρα από την μεραρχία Νόρτλαντ δεν υπάρχει καμία άλλη αλλοδαπή μονάδα σε κανένα σημείο του μετώπου.
Führer: Ένα ολόκληρο Σώμα εξαφανίσθηκε τελείως [6]. Μόνον η Μεραρχία Nordland κράτησε τις θέσεις της [7]. Όλοι οι άλλοι εξαφανίστηκαν συμπεριλαμβανομένου και του Διοικητή. Το μοναδικό τμήμα πού δεν τους ακολούθησε ήταν η Nordland, Είναι ντροπή. Όταν το σκέπτομαι, αναρωτιέμαι γιατί ζω ακόμη.
Κeitel: Χρειάζεται να μεταφέρουμε αμέσως με καμιόνια μέρος των ανδρών του Βενκ [8].
Burgdorf: Ο Βενκ έχει 4 μεραρχίες [9] αποτελούμενες από άνδρες της ‘Εθνικής υπηρεσίας Εργασίας άλλα δεν έχει όπλα.
Führer: Χρειάζεται να μεταφερθούν εδώ τμήματα του Ναυτικού.
Κrebs: Ο εχθρικός ελιγμός αναπτύσσεται με τρόπο επικίνδυνο. Ο εχθρός δεν προσπαθεί, να εισχωρήσει στο Βερολίνο, αλλά επιχειρεί να μας κυκλώσει.
Führer: Πρέπει να δοθούν στον Βένκ όλες οι διαθέσιμες δυνάμεις ακόμη και αν αυτές, είναι άσχημα εξοπλισμένες, γιο να κλείσει το κενό το οποίο δημιουργήθηκε. Να μη δοθεί τίποτα στον Steiner. Κeitel  φροντίσετε εσείς για τα τάγματα που μπορούμε να βρούμε ακόμη.
Κeitel: Μάλιστα Führer μου. Θα γίνει[10]......
Führer: Χρειάζεται να μεταφέρουμε δυνάμεις με κάθε μέσον για να καλύψουμε το Grunenwald. Το Βερολίνο έγινε για τον εχθρό το σημείο της μεγαλύτερης έλξης. 0 εχθρός γνωρίζει ότι είμαι εδώ. Και θα κάνει ότι είναι δυνατόν για να συγκεντρώσει εδώ τις δυνάμεις του, επομένως θα είναι μια θαυμάσια ευκαιρία για να τον παρασύρουμε σε παγίδα[11]. Αυτό όμως προϋποθέτει ότι πρέπει να αρχίσουμε να αντιλαμβανόμαστε, την σημασία αυτής της στιγμής και να αρχίσουμε να εργαζόμαστε πάνω σε ένα προκαθορισμένο σχέδιο. Χρειάζεται να εργαστούμε με μεθοδικότητα. 0 Στάινερ συμπεριφέρθηκε πολύ άσχημα: υπερτιμά την Ρωσική γραμμή προκαλύψεως πού έχει μπροστά[12].
Κrebs: Νομίζω ότι έχουμε ακόμη μπροστά μας χρόνο 4 ημερών.
Führer: Σε τέσσερις μέρες πρέπει να έχει ξεκαθαρίσει η κατάσταση.[13]

Την ώρα που πραγματοποιείται η στρατιωτική σύσκεψη στο Βερολίνο ο Walter Schellenberg βρίσκεται στο Φλένσμπουργκ στα πλαίσια των μυστικών διαπραγματεύσεων που έχει ξεκινήσει ο Χίμλερ με τους δυτικούς συμμάχους.  Στις  1 το μεσημέρι γίνεται δεκτός από το Σουηδό ακόλουθο Χίρων ο οποίος τον παρουσιάζει στο πρόξενο Πέτερσεν. Στη διάρκεια του γεύματος εργασίας που ακολουθεί γίνεται μια γενική ανασκόπηση της κατάστασης και στις 3 ακριβώς ενώνεται στην ομάδα και ο κόμης Folke Bernadotte. Το θέμα συζήτησης γίνεται περισσότερο συγκεκριμένο . Ο Schellenberg ενημερώνει τους συνομιλητές του για τις τελευταίες θέσεις του Χίμλερ. Φαίνεται ξεκάθαρα ότι ο Αρχηγός παρά το γεγονός ότι έχει πλήρη συναίσθηση της κατάστασης δεν τολμά να αναλάβει ακόμα ξεκάθαρες πρωτοβουλίες όσο ο Führer βρίσκεται στη ζωή. Αντίθετα προτείνει ένα μέρος των αναγκαίων πρωτοβουλιών να αναληφθούν  από τον ίδιο το Μπερναντότε και ο ίδιος παρουσιάζεται  πρόθυμος να συζητήσει μαζί του διακριτικά τις λεπτομέρειες.

Ο Bernadotte όμως που βλέπει τις διαπραγματεύσεις να βυθίζονται σε τέλμα  δεν έχει σκοπό να χάσει άλλο χρόνο. Αρνείται να συναντηθεί με τον αναποφάσιστο Χίμλερ στη Lübeck όσο αυτός παραμένει αναποφάσιστος. Αντίθετα, και σε μια προσπάθεια να αποδεσμευτεί, προτείνει μια απευθείας επικοινωνία του Χίμλερ με τον Αμερικανό Στρατηγό Αιζενχάουερ όπου   μέσα από ένα κείμενο απευθυνόμενο τους δυτικούς συμμάχους ο  Χίμμλερ θα αποδεχόταν την άνευ όρων παράδοση του Γερμανικού Στρατού. ........ 
Εκείνο το ίδιο μεσημέρι στην άλλη άκρη της Γερμανίας ο Κoller βρίσκεται στο Berchtesgaden. 
Ο Στρατάρχης του Ράιχ, ακούει αρκετά ψύχραιμος τα όσα τραγικά του εξιστορεί ο Κoller σχετικά με τα γεγονότα της προηγούμενης ημέρας στο Βερολίνο. Δεν εκπλήσσεται με την απόφαση του Führer να μείνει και να πεθάνει υπερασπιζόμενος τη Πρωτεύουσά του. Έχει ενημερωθεί σχετικά από ένα ραδιομήνυμα που ο  Bormann του έχει στείλει  ,νωρίς το πρωί. Ο Bormann δεν αρκείται μόνο στην ενημέρωση. Συμβουλεύει και  προτρέπει το Στρατάρχη να αναλάβει πρωτοβουλίες. με την ιδιότητα του δεύτερου ισχυρότερου άνδρα τη Γερμανίας, και διάδοχου του Führer , με βάση το θέσπισμα του 1941.
Ο Göring οσμίζεται το κίνδυνο.[20] Διστάζει. Πριν πάρει οποιαδήποτε απόφαση ζητά να δει το Hans Lammers επιφανή νομικό του Κόμματος ο οποίος είναι και ο συντάκτης του θεσπίσματος περί της διαδοχής του Führer. 
Ο Lammers είναι απόλυτος: 
"Το θέσπισμα έχει βαρύτητα Νόμου...», τον διαβεβαιώνει.
Ο Hermann Göring  επιμένει. Ζητά τη διαβεβαίωση ότι το συγκεκριμένο θέσπισμα δεν έχει ακυρωθεί από κάποιο νεότερο. Η απάντηση είναι αρνητική . Ο Göring ακόμα διστάζει . Το ενδεχόμενο μιας απευθείας τηλεφωνικής επικοινωνίας με το Führer που θα μπορούσε να αποτρέψει μια ολόκληρη σειρά επώδυνων καταστάσεων παραβλέπεται. 

Ασφαλώς ο Göring φοβάται μια παγίδα του Bormann. Στη μάχη των επιγόνων ο Bormann, όπως ο Himmler, ο Γκαίμπελς κι αυτός ακόμα ο Speer είναι εξ ίσου επικίνδυνοι αντίπαλοι . Ρωτά το Lammers αν η στρατιωτική κατάσταση στο Βερολίνο επιτρέπει τη λήψη ανάλογων πρωτοβουλιών. Ο Lammers εκφράζει επιφύλαξη. Στο τέλος ο Göring πείθεται να συντάξει το ακόλουθο τηλεγράφημα προς τον αρχηγό του: 

Führer μου,
Λαμβάνοντας υπόψη την απόφασή σας να παραμείνετε στο Βερολίνο, σας ερωτώ, δέχεστε να αναλάβω την ύψιστη διακυβέρνηση του Ράιχ με ελευθερία δράσης τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό με την ιδιότητα του αντιπροσώπου σας καθώς ορίζει το θέσπισμα του 1941; 
Αν δεν λάβω απάντηση μέχρι απόψε το βράδυ στις 10 αυτό για μένα θα σημαίνει ότι έχετε χάσει την ελευθερία δράσεως, θα θεωρήσω ότι οι προϋποθέσεις εφαρμογής του θεσπίσματός σας έχουν δημιουργηθεί, και συνεπώς θα προχωρήσω με κατεύθυνση το καλύτερο συμφέρον της χώρας μας και του λαού μας. Γνωρίζετε ποια είναι τα αισθήματά μου αυτή την τραγική στιγμή της ζωής μου. Οι λέξεις δεν είναι αρκετές για να εκφράσουν τα αισθήματα μου. Είθε ο Θεός να σας προστατεύει και να σας φωτίσει να έλθετε αμέσως εδώ.  
Ο πιστός σας Hermann Göring 



Υποσημειώσεις:


[  1]Jodl further thought we should wait for the outcome of the steps he had undertaken with Gˆring. On the evening of the 22nd he had described the afternoonís events in the Reich Chancellery in the closest detail to General Koller,
the chief of Air Staff, and stressed that the F ̧hrer had resolved to stay in Berlin either as victor or victim. Jodl had sent Koller to Gˆring in Berchtesgaden to put him rapidly in the picture on the crisis which had thus blown up. Only Gˆring could intervene now, as he was indeed competent to. I underwrote Jodlís action at once, and was grateful that he had taken the initiative in a direction which had not occurred to me. σελ 243
[  2]Η Μεραρχία S.S. Νόρτλαντ συμπεριελάμβανε τους Δανούς του Συντάγματος Ντάνμαρκ, . Εσθονούς, Φινλανδούς. Φλαμανδούς ένα τάγμα Γάλλων υπό τη διοίκηση του Φενέτ, Γερμανούς, 'Άγγλους, Ολλανδούς. το Σύνταγμα Νορβηγών «Νορτζ» ένα λόχο Σουηδών, Ελβετούς ενσωματωμένους στα Συντάγματα «Ντάνμαρκ» και «Νόρ­τλαντ», Γερμανούς της Ουγγαρίας και της Ρουμανίας.
[  3]12.40' μ.μ. της 23 Απρ. 1945 (B B C , Μοnitoring Report).
[  4]
[  5] Στα Ι962 ο εκδοτικός οίκος της Στουτγάρδης Deutsche Velags - Antalt εξέδωσε κάτω από τον τίτλο HITLERS LAGEBESPRECHUNG τα πρακτικά των στρατιωτικών συσκέψεων της Ανώτατης Γερμανικής Διοίκησης. Καλύπτουν την χρονική περίοδο η οποία αρχίζει τούς τελευταίους μήνες του Ι942 και τελειώνει το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Ι945. Μόλις το Ι966 στην αρκετά ενδιαφέρουσα αυτή σειρά θα προστεθούν οι τρεις τελευταίες συσκέψεις; του Φύρερ με ημερομηνία 23, 25, 27 Απριλίου. Ο Στενογράφος του Χίτλερ Λόρενζ αναγνώρισε αμέσως την αυθεντικότητα τους ο δε πρώην διοικητής του Βερολίνου Μόνκε παραδέχθηκε: -Είναι ακριβώς έτσι. Λέξη προς λέξη. 
[  6]
[  7]
[  8]
[  9]
[10]
[11]
[12]Ο Lorenz κατέγραψε την άποψη του Χίτλερ με αυτά τα λόγια: «Ο εχθρός ξέρει τώρα ότι είμαι εδώ... Αυτό μου δίνει μια εξαιρετική ευκαιρία να τους δελεάσω για να πέσουν στην ενέδρα. Αλλά αυτό εξαρτάται από το αν όλος ο λαός μας συνειδητοποιήσει τη σημασία αυτής της ώρας και υπακούσει απόλυτα στις διαταγές εκ των άνω! Πρέπει να δείξουν εντιμότητα! Αυτή η υπόθεση εδώ » -είπε δείχνοντας στον χάρτη τη θέση του Steiner- «ήταν μια ξεκάθαρη ατιμία!» Ο στρατηγός Krebs παρενέβη: «Πιστεύω ότι έχουμε ακόμη τέσσερις ημέρες καιρό». «Σε τέσσερις ημέρες θα ξέρουμε το αποτέλεσμα», συμφώνησε ο Χίτλερ. 
[13]
[14]
[15]
[16]
[17]
[18]
[19]
[20] Goring was hesitant. Might not Hitler have appointed Bormann as his successor? he asked again. Bormann, an old enemy, could have sent the telegram to make him usurp power prematurely. "If I act, he will call me a traitor; if I don't, he will accuse me of having failed at a most critical time!" He sent for Hans Lammers, the legal expert and custodian of the two official documents establishing a successor, drafted by Hitler himself in 1941. In these directives Goring was appointed Hitler's deputy upon his death. He would also be Hitler's successor in case the Fiihrer was prevented—permanently or temporarily—from performing his office.John Toland : Adolf Hitler σελ 871.
[21]
[22]
[23]

Συνέχεια και τέλος κεφαλαίου.

Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2018

ΧΑΝΣ ΜΠΑΙΡ: ΕΥΡΩΠΗ ΕΝΑ ΕΝΙΑΙΟ ΣΥΝΟΛΟ ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΟ ΖΩΤΙΚΟ ΑΓΏΝΑ -2

Η κοινότητα του κοινού ζωτικού αγώνα που λέγεται Ευρώπη, συμπίπτει σήμερα με το γεωγραφικό χώρο που κατοικείται από μας τους Ευρωπαίους. Όπως ξέρομε όμως αυτό ήταν διαφορετικό στο παρελθόν.
Όταν η θεία Ελλάδα κρατούσε μονάχη της πάνω στους Ολύμπιούς της ώμους το βάρος της Ευρώπης, υπερασπίζοντας την ήπειρό μας από τη θύελλα των βαρβάρων στις αλησμόνητες μάχες του Μαραθώνα, των Θερμοπυλών και της Σαλαμίνας, την εποχή εκείνη ο χώρος όπου διεξάγονταν ο αγώνας αυτός ήταν σε σύγκριση με τη σημερινή Ευρώπη περιορισμένος, όπως άλλωστε ήταν περιορισμένος και ο αριθμός των προασπιστών της ευρωπαϊκής ηπείρου σχετικά με την εποχή μας. Η αρχαία Ρώμη που πήρε αργότερα την ελληνική δάδα στα χέρια της, ζούσε έχοντας μεγαλύτερα μέτρα. Το βλέμμα του Σκιπίωνος, του Καίσαρος, του Αυγούστου απλώνονταν πάνω σε μεγαλύτερες ευρωπαϊκές εκτάσεις και συνελάμβανε μεγαλύτερα πλήθη ανθρώπων, παρά το βλέμμα του Μιλτιάδη, του Θεμιστοκλή, του Λεωνίδα και του Κίμωνος. Με τη συνάντηση ρωμαϊσμού και γερμανισμού μεγάλωσε κατά ένα πολλαπλάσιο η Ευρώπη. Σε όλα τα στάδια όμως της εξέλιξης αυτής, οι διάφορες γενεές κινούμενες από ένα ενστικτώδες κίνητρο προσπάθησαν πάντοτε ν' αποκαταστήσουν την αναγκαία εκείνη αναλογία μεταξύ της εδαφικής επεκτάσεως τής Ευρώπης και της βιολογικής της δύναμης που ήταν απαραίτητη για τη διεξαγωγή του βιοτικού αγώνα. Στην αρχαιότητα η αναλογία αυτή ονομάζονταν Ελλάδα, σήμερα όμως περιλαμβάνει ολόκληρη την ήπειρό μας που έχομε το ιερό δικαίωμα  να χαρακτηρίζουμε "δική μας" ,μια και οι λαοί μας την έκαμαν κτήμα τους με το αλέτρι και το ξίφος.
Και η Ευρώπη της ελληνικής και της ρωμαϊκής αρχαιότητας ήταν μια κοινότητα σ' ένα κοινό βιοτικό αγώνα. Παρ' όλες τις μεγάλες Ιστορικές στιγμές χωρίζονταν όμως πάντοτε σε μικρότερες ομάδες που αλληλομάχονταν. Το φαινόμενο όμως αυτό ήταν όχι μονάχα μοιραίο, αλλά και αναγκαίο για την ευεργετική ανάπτυξη των εθνικών στοιχείων κάθε λαού.
Σήμερα όμως για πρώτη φορά φθάσαμε στο σημείο της συνειδητής συνοχής και ενότητας. Έχομε  λοιπόν καθήκον, χάρις στην επίγνωση αυτή της ενότητας της Ευρώπης, ν' αναλάβουμε τις ευθύνες της πραγματοποιήσεως της. Να θεωρήσουμε μια για πάντα τους εμφυλίους πολέμους του παρελθόντος ως τελειωμένους και ν' αρχίσουμε τη συνειδητή διαμόρφωση του κοινού μας. Είναι  σ' ένα κοινό πια μέλλον. Αυτό δεν σημαίνει ότι στην Ευρώπη θ' αρχίσει μία περίοδος φιλειρηνική. Οι αγωνιστικές αρετές τον Ευρωπαίων δεν θα πρόκειται πια να σπαταλώνται σε εσωτερικές διχόνοιες, αλλά να χρησιμοποιούντο για την επίτευξη κοινών σκοπών και προ πάντων στην πάλη για την ανοικοδόμηση ειρηνικών έργων, την οργάνωση της παιδείας και της οικονομίας, την ανάπτυξη των καλών τεχνών και του αθλητισμού και την πραγματοποίηση άλλων έργων θετικού χαρακτήρος.
Για μας όλους που ανήκομε στην ευρωπαϊκή κοινότητα που διεξάγει ένα κοινό αγώνα ζωής και έχομε επιφορτισθεί από την ιστορία με την πραγματοποίηση της μεγάλης αυτής αποστολής, θα έχει μεγάλη σημασία το γεγονός ότι αφήνοντας κατά μέρος κάθε χίμαιρα αναλαμβάνουμε το έργο μας υπακούοντας αποκλειστικά και μόνον στους νόμους που αναφέραμε παραπάνω. Αφού οι νόμοι αυτοί διέπουν τη ζωή όλων των ζώντων όντων δεν μπορούν παρά να κρίνουν και την επιτυχία των προσπαθειών μας με τη δύναμη εκείνη που χαρακτηρίζει πάντοτε τη φύση.
Απ ' αυτά συνάγεται:
1ον) Οι ευρωπαϊκοί λαοί από τώρα και στο εξής θα διεξαγάγουν το ζωτικό αγώνα τους από κοινού, θα τον κερδίσουν από κοινού ή θα τον χάσουν από κοινού. Κανένας δεν μπορεί πια ν' αμφιβάλλει γι' αυτό. Ακόμα και αυτοί οι διανοούμενοι της Ζυρίχης δεν τολμούν πια ν' απορρίψουν την αλήθεια αυτή. Τόσο η εσωτερική εξέλιξη των συνθηκών της Ευρώπης όσο και τα παγκόσμια ιστορικά γεγονότα που επιτελούνται σε γραμμικό ρυθμό έφεραν την Ευρώπη στο στάδιο εκείνο της ωριμότητας όπου είναι αναγκασμένη ή ν' αναλάβει όλες τις συνέπειες που επιβάλλει η εσωτερική συνοχή, χωρίς τις οποίες η ενότητα της στον αγώνα της ζωής δεν μπορεί να επιτύχει ολοκληρωτικά, ή πρέπει να καταστραφεί υποκύπτοντας στη διάσπαση και την αδυναμία. Ένα αληθινά ηρωικό παράδειγμα μας έχει δώσει σχετικό η Φινλανδία. Παρόλο τον αφάνταστο ηρωισμό της και τη φανατική αντίσταση θα είχε χαθεί αν η Ευρώπη στο σύνολο της δεν είχε αναλάβει το ζωτικό αγώνα κατά του κοινού εχθρού πράγμα που έσωσε  τη Φινλανδία
Οι  λαοί της Ηπείρου μας  αποτελούν σήμερα μια ενιαία κοινότητα σ' ένα κοινό  αγώνα, ένα σύνολο στην πραγματική σημασία  του όρου. Το να μη διασπασθεί και πάλι η Ευρώπη μετά το νικηφόρο τέλος του σημερινού πολέμου και να ενισχυθεί στην ενότητά της με την ανταλλαγή των δυνάμεων σ' όλα τα πεδία της ζωής , αυτό θα είναι το περιεχόμενο της κοινής ευρωπαϊκής συνεργασίας Οι καρποί της συνεργασίας αυτής  θα ωφελήσουν  εμάς και τους λαούς μας .Αν αποτύχουμε στην αποστολή μας αυτή , τότε η Ιστορία θα μας πλήξει αμείλικτα  με τη σκληρότητα των φυσικών νόμων  που τη διέπουν , με τον τρόπο που συντρίβει  πάντοτε αλύπητα  κάθε αδυναμία  στον αγώνα της ζωής.
2ον) Η ευρωπαϊκή κοινότητα στον αγώνα της ζωής αποτελείται  από δύο παράγοντες: από την ενότητά της και από τα μέλη της.Δεν πρόκειται  για ένα σύστημα ενιαίο χωριστών τμημάτων , αλλά αποτελείται από ιδιαίτερα εθνικά κέντρα  και χαρακτήρες που συμβάλλονται  σε μια ευρωπαϊκή τάξη  για να επιτύχουν  μια ορισμένη ενέργεια Η άνθιση της ευρωπαϊκής ολότητας  μπορεί να πραγματοποιηθεί  και ν' αναπτυχθεί  μόνο με τη διατήρηση  των ιδιαιτέρων εθνικών χαρακτηριστικών των λαών της ηπείρου μας.Ο πολυποίκιλος  πλούτος  προ πάντων  των πνευματικών αξιών  μας αποτελεί  την ομορφότερη  εκδήλωση  του εσωτερικού κόσμου της ευρωπαϊκής ψυχής και ιδιοσυγκρασίας.
Όχι λιγότερο αποφασιστικός από τον πρώτο είναι και ο δεύτερος παράγων, της ύπαρξης  του συνόλου, της ύπαρξης δηλαδή  αυτής της  Ευρώπης.
Μεταξύ των δύο αυτών παραγόντων δημιουργείται μια τάση από την οποία  προκύπτει η ιδέα της κοινότητας.
3ον) Στην όψη του κοινού ζωτικού αγώνα της ευρωπαϊκής κοινότητας θέτουμε σαν μέτρο στην εξέλιξη όλων των ευρωπαϊκών φαινομένων που συντελούνται σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους περί αγώνα της ζωής, ένα βασικό μέτρο που εκφράζεται σε δύναμη. Θετικές  μπορούν να θεωρηθούν όλες εκείνες οι! δυνάμεις που αποβλέπουν  στην ευρωπαϊκή συνένωση και συντελούν στην ενίσχυση της; συνολικής ευρωπαϊκής δύναμης· Αρνητικά είναι όλα εκείνα τα ρεύματα ττου τείνουν στη διάσπαση και συνεπώς στην καταστροφή  κατά τη κοινή αυτή πάλη. Και για την Ευρώπη ισχύει η αρχή ότι στην ενότητα βρίσκεται η πηγή για τη διατήρηση της ζωής. Όλοι οι Ευρωπαίοι πρέπει να κατανοήσουν, έχοντας υπόψη τους το ανατολικό μέτωπο και το ερυθρό τέρας της  Μόσχας, τον προδιαγεγραμμένο νόμο της δυναμικής ανάπτυξης που χαρακτηρίζει τις ομάδες εκείνες που μάχονται ένα κοινό ζωτικό αγώνα, να τον κατανοήσουν και μάλιστα σήμερα περισσότερο παρά άλλοτε ποτέ.: Μόνο η εσωτερική συνοχή συνεπάγεται μια σταθερή εξωτερική δύναμη. 
4ον) Η βασική αρχή της αριστοκρατικής επιλογής στη φύση που προέρχεται από τη διαφορά  των ανθρώπων, η αρχή αυτή που εφαρμόστηκε με επιτυχία ως  ιεραρχία στην Ιδεολογία της ισπανικής Φάλαγγας από τον γνωστό Ισπανό φιλόσοφο Κάστρο Ριάλ, είναι ένα γενικό δεδομένο των λαών. Ακριβώς στην αρχή αυτή οφείλεται το ότι η επίγνωση της ευρωπαϊκής ενότητας δεν μπορούσε ποτέ να προκαλέσει την ίδια αντίδραση σ' όλους τους ανθρώπους , όπως άλλωστε συμβαίνει και με  κάθε άλλη ιδέα. Μπορούμε να διακρίνουμε σχετικά τρεις  κατηγορίες ανθρώπων:
α) Εκείνους που αντιλαμβάνονται ολοκληρωτικά και υποστηρίζουν τις  νέες  αλήθειες.
β) Εκείνους που αντιδρούν  στις ιδέες αυτές.·
γ) Τις μεγάλες μάζες των λαών  που η στάση τους καθορίζεται  από τα ιθύνοντα στοιχεία.
5ον) Μιλήσαμε παραπάνω για το ότι ο άνθρωπος, διαφέροντας από τα άλλα όντα διαθέτει τη δυνατότητα της ελεύθερης θέλησης και της δημιουργικότητας, πράγμα που τον οδηγεί σε μια διαφορετική μορφή της; ομάδας που διεξάγει τον κοινό αγώνα της ζωής, στη μορφή της κοινωνίας. Η ελευθερία στη. θέληση επιτρέπει την αγωγή και διαπαιδαγώγηση της θέλησης των λαών. Η δημιουργικότητα όμως είναι η προϋπόθεση εκείνη που επιτρέπει στους καταλλήλους ανθρώπους να  υποδείξουν στη μεγάλη μάζα τον ορθό δρόμο και να δώσουν στη θέληση των εκατομμυρίων ανθρώπων την ωφέλιμη εκείνη ώθηση που είναι  η σκοπιμώτερη στον κοινό ζωτικό αγώνα.
Έτσι εκείνοι πού είναι επιφορτισμένοι με την πραγματοποίηση της ευρωπαϊκής ενότητας έχουν να επιτελέσουν μια κολοσσιαία αποστολή. Η αποστολή αυτή είναι: Διαπαιδαγώγηση της Ευρώπης και του πνεύματος των λαών της μέσα από το πλαίσιο της επίγνωσης της κοινότητας του ζωτικού αγώνα όλων των Ευρωπαίων!
6ον) Ξέρουμε ότι ορισμένοι κύκλοι ενός κοινωνικού στρώματος  που στερείται κάθε ενθουσιασμού στέκονται αδιάφοροι απέναντι στην ευρωπαϊκή Ιδέα, όπως αντιμετωπίζουν αδιάφοροι κάθε άλλη μεγάλη Ιδέα. Σε αντίθεση σ' αυτούς τους κύκλους, οι δυνάμεις εκείνες  ττου έχουν ένα υγιές ένστικτο βαδίζουν υπό το σύνθημα του παρόντος. Έτσι η Ευρώπη εκλεγεί μόνη της εκείνους που συμφωνεί με τη κλίση τους είναι οι καταλληλότεροι να επιτύχουν την ευρωπαϊκή ένωση. Αυτή είναι η αιώνια αρχή της  επιλογής στη φύση,
7ον) Θα έρθει  η ώρα όπου  η ευρωπαϊκή κοινότητα στον αγώνα της ζωής θ' αναγνωρισθεί γενικά στα δικαιώματα και στα καθήκοντα της  με τον ίδιο τρόπο όπως αναγνωρίζονται τα δόγματα μιας θρησκείας στην εποχή της ακμής της. Σήμερα στις  στιγμές αυτές της επαναστατικής της ανόδου ατό μεγαλείο της εμφανίζονται μέσα στη πάλη  οι δυνάμεις εκείνες που πιστεύουν βαθιά ,  σ' αυτή και γι αυτό είναι εντεταλμένες να δράσουν αργότερα στη πρώτη γραμμή. Ανάμεσα από τις τάξεις αυτές θα  ξεπηδήσουν οι άνδρες που εκτός από την αγάπη τους στο λαό  τους θα υποστηρίζουν  και θα εκπροσωπούν κάθε τι  που συντελεί στη διαμόρφωση και στη διατήρηση της πανευρωπαϊκής  κοινότητας.
Οι εκλεκτοί αυτοί της Ευρώπης δεν είναι φύσεις με χιμαιρικές  ιδέες και απεριόριστο εθνικιστικό πνεύμα , αλλά φανατικοί εθνικιστές που χάρη του λαού τους αφοσιώθηκαν στην Ευρώπη.Και στη περίπτωση αυτή   η σκληρότερη δοκιμασία της φύσης  είναι ο πόλεμος. 
Η φύση προτού αρχίσει  το μεγάλο κοινωνικό έργο  της Ευρώπης , θέλησε να υποβάλλει τους λαούς της σε μια τελευταία και σκληρή δοκιμασία , εφαρμόζοντας  τα  πιο αμείλικτα μέτρα και σταθμά.
Από τα λίγα αυτά διαφαίνονται  σε μεγάλες γραμμές  οι σχέσεις μεταξύ των φυσικών νόμων  που διέπουν τη ζωή των λαών και της ευρωπαϊκής ενότητας.
Στο Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο υπήρχαν νόμοι που δέσμευαν και τους δύο αντιπάλους  .Στον αγώνα κατά του Μπολσεβικισμού αυτό πια δεν ισχύει. Σ' αυτόν επικρατεί μονάχα η γυμνή δύναμη  χωρίς οίκτο και χωρίς διέξοδο. Το φαινόμενο αυτό που γνωρίσαμε  ολοζώντανο  στους μήνες που πέρασαν  από τις 22 Ιουνίου 1941 οδήγησε τη σκέψη και τη δράση   μας με την επιτακτική εκείνη δύναμη  της πραγματικότητας  στους μεγάλους και αιώνιους φυσικούς νόμους.
Το μέλλον ας μη σβήσει  ποτέ στη λήθη το δίδαγμα αυτό για να μπορούν οι μεταγενέστεροι να κατανοήσου   αυτό που είπε σε μας τους Ευρωπαίους το  πεπρωμένο κατά τις παρούσες στιγμές·  Ότι το ζωτικό αγώνα   κρίνει  όπως  και   τη γενική πάλη της  ανθρωπότητας μονάχα η σκληρότητα και η δύναμη. Προ παντός η ευρωπαϊκή νεολαία δεν πρέπει ποτέ να παραγνωρίσει στη συνείδηση της τη κυριαρχική θέση των φυσικών αυτών  δυνάμεων  και όταν ακόμα εγκολπωθεί πλούτο γνώσεων.Για  τους νέους ισχύει, σε μεγαλύτερο βαθμό, εκείνο  που είχε  απαιτήσει ο  Νίτσε Επαινετά είναι εκείνα που σκληραγωγούν τον άνθρωπο!
Οι φορείς του ευρωπαϊκού ζωτικού αγώνα  είναι υποχρεωμένοι ν' αυξήσουν κατά το  δυνατόν τις  αρετές αυτές σήμερα περισσότερο παρά άλλοτε, αφού ζούμε σε μια εποχή  όπου ρίπτονται οι κύβοι που κρίνουν γεγονότα παγκόσμιας σημασίας.
Μπροστά σε  μια παρόμοια αποστολή βρίσκεται και η σύμμαχος Ιαπωνία  στη πάλη της για την αποκατάσταση   της ζωτικής κοινότητας  σε  μια  μεγάλη  Ασία .Και γύρω από τα δύο αυτά συγκροτήματα του Τριμερούς συμφώνου αποκρυσταλλώνεται στα μάτια μας ένας νέος κόσμος.
Σε εκατοντάδες χιλιάδων ετών ο  άνθρωπος μπόρεσε ύστερα από ένα μακροχρόνιο αγώνα να εξυψωθεί  βαθμιαία  επάνω από τα ζώα .Για να μπορέσει να δημιουργήσει  τα πιο στοιχειώδη  εργαλεία και να γίνει κυρίαρχος  της φωτιάς που έθεσε στην υπηρεσία  του ζωτικού του αγώνα χρειάστηκε  να περάσουν μεγάλες εποχές. Μέχρι της  αρχής της νεοτέρας εποχής  δεν χρησιμοποιούσε στον αγώνα του παρά μονάχα τα βοηθητικά  εκείνα μέσα του περιβάλλοντός του που μπορούσε να προσπορισθεί από τα ζώα και τα φυτά. Πριν από λίγα σχετικά χρόνια κατόρθωσε να εξαγάγει από το πετρέλαιο  και τον άνθρακα ενέργειες που με τη  βοήθεια της ατμομηχανής και του  ηλεκτρισμού μπόρεσε να  μετατρέψει σε  κολοσσιαίες  φυσικές δυνάμεις  και να τις εκμεταλλευτεί   τεχνικά.   Έτσι ο άνθρωπος  έγινε στη πραγματική σημασία της λέξης κυρίαρχος της γης  και μπόρεσε να πραγματοποιήσει μια αληθινά επαναστατική μεταβολή στην ιδέα  του χρόνου  και του χώρου.   
Στη  μοιραία και αναγκαία αυτή τάση  για τη προμήθεια των πρώτων αυτών υλών και την κατοχή των πλουτοπαραγωγικών  πηγών των νέων ενεργειών , το ένστικτο της αυτοσυντήρησης των νέων λαών έλαβε μια  πρόσθετη και εξαιρετική προώθηση. 
Έτσι  σήμερα εμείς οι Ευρωπαίοι  βρισκόμαστε  μέσα σε ένα κόσμο επαναστατισμού όπου λαμβάνουν χώρα  καταρρεύσεις καταστάσεων    και  γεννήσεις νέων  σε μια έκταση άγνωστη ως τώρα .Το προμηθεϊκό πνεύμα της ανθρωπότητας μπόρεσε να θέσει  στην υπηρεσία του ζωτικού του αγώνα  τεχνικά μέσα  σε μια πρωτοφανή έκταση.
Και μέσα στη θύελλα αυτή ένα σκοπό έχουμε, ν' αναγείρουμε την Ευρωπαϊκή κοινότητα  σύμφωνα με τους αμετάβλητους  και αιώνιους νόμους  της φύσης έχοντας υπόψη  μας την αποστολή  μας και πιστεύοντας  ακράδαντα στη δύναμή μας. Η νέα αυτή τάξη  θα περιλαμβάνει όλους τους αφυπνισμένους ευρωπαϊκούς λαούς , θα προστατεύει την ύπαρξή τους, θα εξυψώσει το βιοτικό επίπεδο των εκατομμυρίων των και θα χαρίσει σ' αυτούς χάρις στο συνδυασμό όλων των ικανοτήτων  και των δυνάμεών των λαών  , τους  καρπούς εκείνους που μπορούν να προκύψουν μονάχα από τη κοινή ευρωπαϊκή συνεργασία. Και τότε πια  από τη κοινή αυτή  βάση της Ευρωπαϊκής ζωής θα εκπηδήσει το αθάνατο εκείνο φως της δημιουργικής ακτινοβολίας που έξω από τη πάλη και τη διένεξη της αγωνιστικής μας ζωής θα θεραπεύσει σαν μια εξευγενιστική δύναμη τις πληγές του αγώνα και θα  φωτίσει τους μεγάλους μας σκοπούς.Και το φως αυτό θα είναι η  ευρωπαϊκή Τέχνη. 
Πολεμούμε σήμερα για να δώσουμε στην οικογένεια των ευρωπαϊκών λαών τη διαρκή  εκείνη ενότητα χάρις στην οποία  ζωτικός αγώνας όλων των Ευρωπαίων μπορεί να διεξαχθεί με τη μεγαλύτερη επιτυχία. Μ' αυτό το τρόπο η κοινότητα αυτή δεν πρόκειται μονάχα να διατηρηθεί και να παγιωθεί αλλά προ πάντων να εκπληρώσει νικηφόρα τη μεγάλη της πνευματική αποστολή που έχει αναλάβει.