Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2016

ΤΟ ΖΕΥΓΟΣ ΓΚΑΙΜΠΕΛΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΤΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Πρόκειται για ένα ταξίδι αναψυχής  που το ζεύγος Γκαίμπελς πραγματοποίησε με λίγους φίλους στην Ελλάδα . Η επίσκεψη  διήρκεσε από το βράδυ της Κυριακής 20 Σεπτεμβρίου μέχρι και το πρωινό της Δευτέρας 28 Σεπτεμβρίου. Παρά το γεγονός, ότι η επίσκεψη είχε αυστηρά ιδιωτικό χαρακτήρα , το δημοσιογραφικό ενδιαφέρον υπήρξε πολύ μεγάλο, φωτογραφίες των Γερμανών επισκεπτών δημοσιεύτηκαν στις πρώτες σελίδες των εφημερίδων της εποχής και η επίσημη πολιτεία αντιμετώπισε τον Γερμανό υπουργό σαν ένα πραγματικό φίλο της Ελλάδας.

Το ζεύγος Γκαίμπελς και η ολιγάριθμη ακολουθία τους [1] φθάνουν στην Αθήνα, μέσω Βουδαπέστης, το βράδυ της 20 Σεπτεμβρίου ημέρα Κυριακή. Η επίσκεψη αν και έχει ιδιωτικό χαρακτήρα τραβά πάνω της τα φώτα της δημοσιότητας και δεν είναι λίγοι οι δημοσιογράφοι που συνωστίζονται στο αεροδρόμιο του Τατοΐου για να καλύψουν το γεγονός . Στο αεροδρόμιο τον Γερμανό υπουργό και την ακολουθία του  υποδέχονται από τη πλευρά της ελληνικής πολιτείας ο διευθυντής της Εθιμοτυπίας κ. Βικέλας και ο Γραμματέας του υπουργείου των Εξωτερικών κ. Ανδρ. Παππάς, ο οποίος έχει ορισθεί ξεναγός των φιλοξενουμένων. Παρών και ο ανώτερος διοικητής Αεροπορικων Σχολών Υποστράτηγος κ. Αποστολόπουλος. Από γερμανικής πλευράς παρόντα είναι τα υψηλόβαθμα μέλη  της Γερμανικής πρεσβείας στην Αθήνα με επικεφαλής τον επιτετραμμένο κ. Κοτ. Ένας από τους παρευρισκόμενους, ο ρεπόρτερ της εφημερίδας ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ καταγράφει τις πρώτες εντυπώσεις .
Όταν προχθές το βράδυ (20 Σεπτεμβρίου 1936) , ο δόκτωρ Γκαίμπελς κατέβηκε ήρεμα εις το Τατόι την μικράν κλίμακαν του σιδερένιου πουλιού της Λουφτ -Χάνσα , οι αναμένοντες την άφιξίν του εδοκίμασαν κάποιαν έκπληξιν . Ο δημοφιλέστερος μετά τον Φύρερ ηγέτην του 3ου Ράιχ , που είχαν προ οφθαλμών , την στιγμήν εκείνην, ήτο ένας νέος μετριωτάτου αναστήματος με νεανικώτατον πρόσωπον , που δεν τον έδειχνεν μεγαλύτερον των 27 ετών μολονότι εις την πραγματικότητα είναι σαράντα περίπου. Πρόσωπον μικρόν, μεγάλον μέτωπον με τα μαλλιά κτενισμένα πίσω έχει μια δροσιά κάτι περισσότερον από νεανικήν .Το γέλοιο του ακόμη, γέλοιο πλατύ και καλόκαρδο με το οποίο εδέχθη τας ευχάς των αναμενόντων , του είχαν αφαιρέσει όλην την στυγνότητα του κεραυνοβολούντος ρήτορος του συνεδρίου της Νυρεμβέργης όπως τον είδαν εις την τελευταίαν φωτογραφίαν του Γερμανοί και ξένοι.
Αλλά με την πρώτην επαφήν μαζί του επίσημοι και δημοσιογράφοι , επήραν δείγματα ασφαλή της ισχυράς του ιδιοσυγκρασίας. Αι κινήσεις του ήσαν κάτι περισσότερον από ζωηραί .Το βλέμμα του αληθινά κεραυνοβόλον . Αλλ' εντονοτέρα ακόμη η φωνή του η γνώριμος από το ραδιόφωνον μεταλλική φωνή , η οποία συνεγείρει-όπως μαρτυρούν οι οιδότες- τα πλήθη των Γερμανών........
[2] 

Συνηθισμένος σε τέτοιου είδους εκδηλώσεις ο Γκαίμπελς τους αντιμετωπίζει με ήρεμο μειδίαμα. Παρατηρεί ότι δεν είναι η κατάλληλη στιγμή να προβεί σε πολιτικές δηλώσεις και υπόσχεται μια συνέντευξη τύπου όπου οι δημοσιογράφοι μπροστά από ένα φλιτζάνι τσάι θα έχουν όλο το χρόνο να του υποβάλουν τις ερωτήσεις τους. Οι δημοσιογράφοι όμως που για χάρη του έχουν απαρνηθεί ακόμη και τη θεσμοθετημένη κυριακάτικη αργία δεν παραιτούνται εύκολα και συνεχίζουν να το βομβαρδίζουν με ερωτήσεις. Υποκύπτοντας σ΄όλη αυτή τη πίεση ο Γκαίμπελς κάνει τις πρώτες του δηλώσεις. Εκφράζει τη χαρά του που ικανοποιεί ένα παιδικό του όνειρο, αναφέρεται με ποιητική διάθεση στο θείο όραμα του γαλανού ουρανού , στην  απαράμιλλη ελληνική φύση, στα γαλάζια νησιά που πρωτοείδε  από ψηλά, κάνει ιδιαίτερη αναφορά στην  ομορφιά της Σκιάθου και εξομολογείται φανερά μια βαθιά  επιθυμία του. 

-Στη Σκιάθο θα ήθελα να χτίσω ένα σπιτάκι για να περάσω εκεί το υπόλοιπο της ζωής μου.

Στη συνέχεια, η πολιορκία χαλαρώνει , οι επισκέπτες και η συνοδεία τους επιβιβάζονται στα αυτοκίνητα που περιμένουν και όλοι μαζί κατευθύνονται στο ξενοδοχείο Σέσιλ της Κηφισιάς που έχει επιλεγεί σαν προσωρινός τόπος διαμονής μέχρι να ολοκληρωθούν οι  ετοιμασίες για τη προβλεπόμενη μετεγκατάστασή τους στο ξενοδοχείο της Μ. Βρετανίας , στο ιστορικό Κέντρο της Πρωτεύουσας.

Ανάμεσα σε φίλους και συνεργάτες , ο Γκαίμπελς δεν σταματά να εκφράζει τον  ενθουσιασμό του για την ελληνική γη με τη τόση μεγάλη ιστορία και δηλώνει ανυπόμονος να ξεκινήσει τη την περιήγησή του όσο γίνεται πιο νωρίς  το πρωί.


Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 
Από πολύ νωρίς το ζεύγος Γκαίμπελς και η συνοδεία τους μετακινούνται στο κέντρο των Αθηνών .Πρώτος σταθμός το Στάδιο και στη συνέχεια οι στύλοι του Ολυμπίου Διός. 
Στις 10.45 ο Γκαίμπελς αποχωρίζεται από τη συντροφιά του και μεταβαίνει στα Ανάκτορα για να εγγραφεί στο βιβλίο παρουσιάσεων στα πλαίσια της εθιμοτυπικής διαδικασίας, Στις 11 συνοδευόμενος από το Γερμανό επιτετραμένο μεταβαίνει στο υπουργείο Εξωτερικών όπου γίνεται δεκτός από τον Πρωθυπουργό Μεταξά.
Σε φιλική και χαλαρή ατμόσφαιρα, οι δύο άνδρες έχουν την ευκαιρία να ανταλλάξουν απόψεις στα πλαίσια μιας εικοσάλεπτης συζήτησης. Μετά την αναχώρηση του Γερμανού επισκέπτη ο Μεταξάς υποκύπτει στις απαιτήσεις των συγκεντρωμένων δημοσιογράφων και προχωρεί σε σύντομες δηλώσεις.
Η συνομιλία μου μετά του υπουργού της προπαγάνδας κ. Γκαίμπελς διεξήχθη εις λίαν φιλικόν τόνον. Άλλως τε κ. Γκαίμπελς από της εποχής των σπουδών του έχει ασχοληθη πολύ με την αρχαίαν Ελλάδα και γνωρίζει καλώς τον αρχαίον πολιτισμόν της. Είναι δε ευτυχής, ως μου είπεν , που ήλθε αν επισκευθή και να ίδη εκ του πλησίον την Ελλάδα.
Από τα Ανάκτορα, το Υπουργείου Τύπου και Τουρισμού δεν απέχει πολύ. Στα πλαίσια των εθιμοτυπικών επαφών του με μέλη της Κυβέρνησης ο Γκαίμπελς επισκέπτεται αμέσως μετά τον ομόλογό του Νικολούδη , με τον οποίο έχει μια εγκάρδια και χαλαρή συνομιλία στη διάρκεια της οποίας, αποδέχεται και τυπικά, τη πρόσκληση του Έλληνα υπουργού να παρακαθήσει σε γεύμα προς τιμή του, στο γραφικό Μαραθώνα το ίδιο κιόλας μεσημέρι. Στην ατζέντα των επαφών του υπουργού υπάρχει μια ακόμη εκκρεμότητα . Οφείλει να περάσει από τα παλαιά ανάκτορα όπου έχει την έδρα της η Διοίκηση Πρωτευούσης για να χαιρετήσει το παλιό του γνώριμο Κοτζιά. Ο Κοτζιάς στη διάρκεια των Ολυμπιακών αγώνων βρισκόταν στο Βερολίνο και είχε αφήσει στο Γκαίμπελς και τους άλλους Γερμανούς επισήμους  τις καλύτερες εντυπώσεις. Όταν μάλιστα ο Κοτζιάς τον προσκάλεσε να επισκευτεί επίσημα την Ελλάδα το δέχτηκε με μεγάλη χαρά................

Το μεσημέρι οι προβολείς της δημοσιότητας μετατοπίζονται στο γειτονικό Μαραθώνα. .Στο κατάλληλα διαμορφωμένο περίπτερο του Τουρισμού, με θέα το φράγμα, ο Νικολούδης αποδεικνύεται ένας έξοχος οικοδεσπότης [3] .
Καμμίαν επισημότητα δεν είχε το γεύμα αυτό , αν έλειπαν μάλιστα αι ελληνικαί και γερμανικαί σημαίαι με τας οποίας είχε στολισθή το περίπτερον , τίποτε δεν θα επρόδιδεν, ότι εφιλοξενείτο εκεί ο υπαρχηγός του Χίτλερ. Το τραπέζι απλά στρωμένο με υφαντό τραπεχομάνδηλο και τα Σκυριανά έπιπλα του περιπτέρου, έδιναν εις το γεύμα την ατμόσφαιραν γραφικού νησιωτικού αρχοντικού, όπως εκείνο ακριβώς που επεθύμησε να είχε, δια να περάση όλην του τηγν ζωήν ο δόκτωρ Γκαίμπελς. Μικρές χάρτινες σημαιούλες , ελληνικές και γερμανικές , καρφωμένες επάνω σε αφράτα μήλα που είχαν σκορπισθή επάνω εις το τραπέζι, έδιδαν και εδώ , αυτές μόνον , το χαρακτήρα της επισημότητος του γεύματος .Κατά τα επιδόρπια ηγέρθησαν φυσικά και προπόσεις. Αλλά ούτε αυταί είχαν το σχοινοτενές των επισήμων προπόσεων.Συντομώτατες,φιλικώτατες, ευχάριστες, δεν ήσαν παρά το "καλοσώρισμα" που θα ημπορούσε να απευθύνη αίφνης μία καλοδεχτική Σκυριανή αρχόντισσα εις φιλοξενουμένους της. Αλλ' εκείνο που ετόνωσε ακόμη περισσότερον τας ενθουσιώδεις εντυπώσεις του κ.Γκαίμπελς από την επαφήν του με την ειδυλλιακήν ελληνικήν φύσιν, ήτο ο ουρανός της ο καταγάλανος και το μαγευτικόν τοπίον της λίμνης του Μαραθώνος. Και μόλις ετελείωσε το φαγητόν εβγήκε γρήγορα -γρήγορα μολονότι το πολεμικόν τραύμα του δεξιού του ποδός τον κάμνει να χωλαίνη ελαφρώς - εις την ωραίαν βεράντα του περιπτέρου που την επλημμύριζεν η γλυκειά θαλπωρη του φθινοπωρινού ηλίου δια να απολαύση καλύτερα την μαγείαν της.Η θέα της λίμνης που ξαπλώνεται από το τεράστιον προστατευτικόν της ανάχωμα μέχρι των αντικρυνών λοφίσκων που την περιβάλλουν , τον επλημμύρισε χαράν. Γεμάτος κέφι , γελών ευχαριστημένος με τα αστεία της συντροφιάς του, έδειχνε καθαρά , ότι η γελαστή ελληνική φύσις τον είχε επηρεάσει έως τα μύχια της ψυχής του. Εκεί εις την βεράνταν , συνδιαλεγόμενος με τον κ. Νικολούδην , επήρε τον καφέ του , και εφωτογραφήθη από ελλοχεύοντα φωτορεπόρτερ της "Ακροπόλεως". Τα έργα του Μαραθώνος επέσυραν ιδιαιτέρως την προσοχήν του. Και ήκουε με ενδιαφέρον την ιστορίαν της κατασκευής των και την σημερινήν των θέσιν, αποχωρήσας αργά το απόγευμα.[4]
(Συνέχεια)

Υποσημειώσεις:
[1] Μαζί με το ζεύγος Γκαίμπελς συνταξίδευαν  ο  κ. Χάνκε , σύμβουλος στο υπουργείο Προπαγάνδας, ο υπασπιστής του υπουργού Βέντελ ο γιατρός δρ Μοράντ  με τη σύζυγό του , ο βαρώνος φον Βάισενχοφ, διευθυντής του υπουργείου διαφωτίσεως και ο φωτογράφος Χόφμαν.
[2] Ανάλογη είναι και η εντύπωση και του  δημοσιογράφου  Θ. Δράκου από την εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ:  Ο Γερμανός υπουργός της Προπαγάνδας κ. Γκαίμπελς είναι μια Ναπολεόντειος μα την αλήθεια, φυσιογνωμία. Έχει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των δραστηρίων ανθρώπων και όλες τις φυσικές αδυναμίες των. Όποιος τον βλέπει έτσι κοντόν και μικροκαμωμένον , είναι αδύνατον να φαντασθή ότι έχει εμπρός του τον άνθρωπον, ο οποίος ωργάνωσε και έδωσε μίαν αυστηράν πνοήν πειθαρχίας εΙς την ζωήν της Γερμανίας. Αρκεί όμως να συνομιλήσετε ένα λεπτόν μαζύ του για να καταρρεύσουν όλαι αι αμφιβολίαι σας και αν παρασυρθήτε από την πειστικότητα των λόγων του , το ζωηρόν βλέμμα των ματιών του και την σαγηνευτικήν ομιλίαν του. (ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 1936) 
[3] Στο γεύμα παρεκάθησαν από ελληνικής πλευράς η κ. Νικολουδη , ο γενικός διευθυντής του υφυπουργείου Παπαδάκης και ο Τμηματάρχης Μπέτος. 
[4] Σ. Γεράνης ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου 1936 
[5] ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 1936



Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016

Γ.Χ.Π : Η ΚΥΡΙΑ ΜΑΓΔΑ ΓΚΑΙΜΠΕΛΣ


Ιδιαιτέραν εντύπωσιν  έκαμεν  εις τους Έλληνας  και εκείνους οι οποίοι συνώδευσαν  χθες και προχθές  τον Γερμανόν υπουργόν και εκείνους   , οι οποίοι  συνέβη να τον πλησιάσουν  κατά την διήμερον ενταύθα  παραμονήν του , η προσωπικότης της συζύγου  του κυρίας Γκαίμπελς. Όπως έχουν γράψει  πολλοί κατά καιρούς  είναι ελάχισται  αι κομψαί και χαριτωμέναι  Γερμανίδες , αλλά τας ολίγας αυτάς  η φύσις τας έχει προικίσει με τα χαρίσματα αυτά τόσον αφειδώς ώστε να προκαλή ιδιαιτέραν εντύπωσιν  η χάρις και η κομψότης των. Τούτο ακριβώς συμβαίνει  και με την σύζυγον  του ξένου μας Γερμανού υπουργού.
Η κυρία Μάγδα Γκαίμπελς  ημπορεί  να συναγωνισθή  επιτυχώς και την πιο ραφιναρισμένη  Παριζιάναν, λαμβανομένου υπ' όψει και του γεγονότος , ότι ομιλεί τα γαλλικά θαυμάσια , με χάριν άφθαστον .Υψηλή, ολόξανθη, ντυμένη με κομψότητα, με τρόπους χαριτωμένους , απλούς και απροσποιήτους, μαγεύει εκ πρώτης όψεως και γοητεύει όταν ομιλεί.

Αλλά η κυρία Γκαίμπελς δεν είναι μόνον μία ωραία και κομψή γυναίκα , ένας τύπος δηλαδή  καλοβαλμένης κούκλας. Είναι η υπεραξία σύζυγος του ανθρώπου  ο οποίος τόσον επεβλήθη με την ευφυίαν , την ευστροφίαν, την δραστηριότητα, και τον πλούτον  των πρωτοτύπων  εμπνεύσεώς του. Είναι μια από τας πλέον μρφωμένας  γυναίκας που ημπορεί να συναντήση κανείς, προικισμένη επί πλέον με σπανίαν ευφυίαν, με μίαν εκπλήσουσαν ευστροφίαν  και ευρύτητα διανοήσεως .Τόσον είναι προικισμένη  με τα προσόντα αυτά , ώστε είναι  μία από τις τρεις ή τέσσαρας γυναίκας της Γερμανίας, τας οποίας ο καγκελλάριος Χίτλερ  περιβάλλει  με εξαιρετικήν εκτίμησιν  και εμπιστοσύνην , συγχρόνως δε με θαυμασμόν   δια την δράσιν  της υπέρ των εθνικοσοσιαλιστικών ιδεωδών. Διότι και η κυρία Μάγδα Γκαίμπελς  έχει μεγάλην και σπουδαίαν δράσιν  υπέρ της επικρατήσεως του εθνικοσοσιαλισμού και της ευοδώσεως της προσπαθείας του.Υπήρξε από της πρώτης ημέρας  του γάμου της η αχώριστος σύντροφος και η πολυτιμοτέρα βοηθός του δόκτορος Γκαίμπελς εις όλην την δράσιν του .Η μόρφωσίς της  είναι απέραντη και βαθεία. .... Προεκάλεσε κατάπληξιν  εις  τους συνοδεύσαντας τον κ.Γκαίμπελς  κατά την χθεσινήν  ανοδό του εις την Ακρόπολιν  το ενδιαφέρον της κυρίας του  δια τας αρχαιότητας , η προσεκτική με εμπειρίαν ειδικού  εξέτασις όλων των μνημείων , ακόμη "και της πιο μικρής πετρίτσας  που είχε κάποιαν αξίαν", κατά την φράσιν ενός από τους παρακολουθήσαντας. 
Όπως ο σύζυγός της , η κυρία Γκαίμπελς είναι κατενθουσιασμένη  με την ελληνικήν φύσιν  και τας καλλονάς της Αττικής, επίσης δε  και με τα προιόντα της ελληνικής λαικής χειροτεχνίας, από τα οποία επρομηθεύθησαν αρκετά κατά την χθεσινήν έξοδόν των ανά την πόλιν 
( ΑΚΡΌΠΟΛΙΣ Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου σελ 2) 

Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2016

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΔΑΦΝΗΣ: Η ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ ΤΩΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ (ΣΤΗ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ)


Οι καταλαβόντες το Πρότυπον Τάγμα επαναστάται παρεδόθησαν, κατόπιν τηλεφωνικής συνεννοήσεως με τον υπουργόν των Στρατιωτικών.  Έθεσαν δε ως όρον, ότι θα παρεδίδοντο μόνον εις τον Κονδύλην. Ο όρος έγινε δεκτός. Τους επαναστάτας παρέλαβεν ο συνταγματάρχης Τρεπεκλής και τους ωδήγησεν εις το υπουργείον Στρατιωτικών.
Η πρώτη επαφή μεταξύ κυβερνητικών και επαναστατών έγινε μετά την 9 μ. μ, της 1ης Μαρτίου, όταν ο συνταγματάρχης Τρεπεκλής ενεφανίσθη εις την είσοδον των στρατώνων Μακρυγιάννη και εζήτησε να συνομιλήση με τον Σαράφην, εις τον οποίον συνέστησε να παραδοθή. Ο Σαράφης τον απέπεμψεν. Ολίγον αργότερον ενεφανίσθη προ της εισόδου των στρατώνων ένα τεθωρακισμένον αυτοκίνητον, του οποίου επέβαινεν ο Κουσίντας. Οι Επαναστάται το εκτύπησαν με τα βαρέα πολυβόλα και ετραυμάτισαν τους επιβαίνοντας αυτού. Το τεθωρακισμένον, κατόπιν τούτου, απεσύρθη.
Εν τω μεταξύ, η πυροβολαρχία του λοχαγού Κουρούκλη, τοποθετηθείσα εις το μνημείον του Φιλοπάππου, ήρχισε να βάλλη κατά των στρατώνων. Η πρώτη οβίς, είσελθούσα δι' ενός των παραθύρων της βορείας πλευράς, έπεσε και εξερράγη εις τον διάδρομον του κυρίου κτιρίου των στρατώνων. Εκ των θραυσμάτων της οβίδος ετραυματίσ0ησαν ο  Χατζησταυρής, ένας υπολοχαγός και διάφοροι εύζωνοι. Όλοι μάλλον ελαφρώς. Μόλις ήρχισεν ο κανονιοβολισμός, οι άνδρες του Τάγματος διετάχθησαν νά κατέλθουν εις τα υπόγεια του κτιρίου, δια να προφυλαχθούν. Εκρατήθη μόνον μία διμοιρία δια την φρούρησαν των γραφείων διοικήσεως και οι άνδρες που εχρειάζοντο δια τα πολυβόλα, τα οποία ήρχισαν να βάλλουν κατά της πυροβολαρχίας Κουρούκλη.
Ρήγμα που προκάλεσε το κυβερνητικό πυροβολικό
 στην απέναντι της Ακροπόλεως πλευρά του κτιρίου
 του Προτύπου τάγματος.
Η σημειουμένη όμως καθυστέρησις εις εξασφάλισιν αποφασιστικών αποτελεσμάτων, προεκάλει αδημονίαν εις τους συγκεντρωθέντας εις το υπουργείον Στρατιωτικών. Ο Κονδύλης πιέζεται να αποστείλη και άλλας δυνάμεις. Διατάσσει την ενίσχυσιν του  αποσπάσματος Τρεπεκλή δι' ενός τάγματος του 1ου Πεζικού Συντάγματος το οποίον κατέλαβε θέσεις επί της αριστεράς πλευράς της λεωφόρου Αμαλίας και της λεωφόρου Συγγρού, από του Ζαππείου μέχρι της γεφύρας του Ιλισσού. Το τάγμα τούτο παρέμεινεν εις στάσιν αναμονής, όπως και ο λόχος ευζώνων, τον οποίον ο Τρεπεκλής είχε τοποθετήσει εις το θέατρον Ηρώδου του Αττικού. Ενεργόν συμβολήν εσημείωσε μία ορειβατική πυροβολαρχία, η οποία, μετά το μεσονύκτιον, ετοποθετήθη εις την είσοδον του Νεκροταφείου, οπόθεν και ήρχισε να βάλλη κατά του Προτύπου. 
Οι Επαναστάται ουδόλως εκάμφθησαν από τον βομβαρδισμόν. Εκ των τηλεφωνικών όμως επικοινωνιών τας οποίας είχον διεπίστωσαν ότι ουδεμία άλλη μονάς είχε κινηθή. Περί το μεσονύκτιον έχασαν την επαφήν με τους Επαναστάτας της Σχολής Ευελπίδων, όπερ εσήμαινεν ότι ούτοι είχον εγκαταλείψει τον αγώνα ή είχον καταβληθή. Ο Σαράφης έκάλεσε τους άλλους αξιωματικούς και τους ανεκοίνωσεν ότι περαιτέρω παραμονή εις το Πρότυπον θα ήτο άνευ σκοπού. Πρώτον, διότι ο στόλος θα είχεν αποπλεύσει ή θα ήτο έτοιμος προ απόπλουν. Δεύτερον, διότι δεν εφαίνετο ότι είχε κινηθή καμία άλλη φρουρά ή ήτο διατεθειμένη να κινηθή. Τρίτον, διότι και οι επαναστάται της Σχολής των Ευελπίδων είχον διακόψει την δράσιν των. Πλην δύο, του Χατζησταυρή[1] και του Παπαμαντέλλου, οι οποίοι εδήλωσαν ότι θα προσεπάθουν να διαφύγουν, οι άλλοι συνεφώνησαν.
Όταν εκρίθη ότι είχε παρέλθει αρκετή ώρα, ώστε να διαφύγουν οι δύο, οι όποιοι και εδραπέτευσαν, ο Σαράφης ετηλεφώνησεν εις τον Κονδύλην ότι παραδίδεται.
Οι Επαναστάται της Σχολής των Ευελπίδων δεν ηνωχλήθησαν από κυβερνητικάς δυνάμεις. Τμήματα της Ιππευτικής Σχολής προσεπάθησαν να πλησιάσουν, αλλ' απεσύρθησαν, μόλις εφωτίσθησαν δια προβολέων αυτοκινήτων. Περί την 11ην μ. μ. ο I. Τσιγάντες εκάλεσε τους αξιωματικούς και τους είπεν ότι η αποστολή των είχε τελειώσει και ότι έπρεπε να φύγουν δια να μεταβούν εις Πέραμα και να επιβιβασθούν του στόλου. Πέντε μόνον εδέχθησαν να τον ακολουθήσουν , οι Κλαδάκης, Σκαναβής, Νικολαϊδης, Κωστόπουλος και Τσούμας. Οι άλλοι εδήλωσαν ότι θα παρέμενον, δια να δώσουν λόγον των πράξεων των, εάν, τελικώς, η επανάστασις αποτύχη. Ο Τσιγάντες ανεχώρησε μετά των άλλων πέντε, κατευθυνόμενος προς Πέραμα. Εις το Πυριτιδοποιείον τους εσταμάτησαν οι χωροφύλακες και τους εζήτησαν να παρουσιασθούν εις τον διοικητήν του σταθμού, ανθυπομοίραρχον Κουτσοχέραν. Ούτος τους ηρώτησε που μετέβαινον και του απήντησαν ότι εξετέλουν υπηρεσίαν. Ο ανθυπομοίραρχος δεν υπωπτεύθη τίποτε και τους άφησεν ελευθέρους .
Ούτοι, αντι να αναχωρήσουν, εζήτησαν να πιουν καφέ. Ενώ έπιναν τον καφέ, διήλθεν ο επί κεφαλής του στρατιωτικού τμήματος που μετέβαινεν εις Πέραμα, ταγματάρχης Νόμπελης, ο οποίος τους ανεγνώρισε και εζήτησεν από τον Κουτσοχέραν να τους συλλάβη, όπερ και έγινεν.
Οι απομείναντες εις την Σχολήν επαναστάται δεν ηνωχλήθησαν μέχρι της 3ης πρωινής της 2ας Μαρτίου, ότε εκλήθησαν από τον υποδιοικητήν συνταγματάρχην Στάην εις ανάκρισιν. Ούτος, αφού τους ανέκρινε, τους έθεσεν υπό περιορισμόν. Την επομένην παρεδόθησαν εις το Φρουραρχείον και εκείθεν εστάλησαν εις τας φύλακας.

Υποσημειώσεις:
[1] Με τους ναυτικούς είχαμε μείνει σύμφωνοι ν' απασχολήσουμε τη φρουρά των Αθηνών μόνον 6 ώρες για να κατορθωθεί ο ανεφοδιασμός και απόπλους του στόλου. Είχαν περάσει οκτώ ώρες, δυο παραπάνω, και θα περνούσε και άλλος χρόνος έως ότου καταστεί δυνατόν να φύγουν δυνάμεις για επιχείρηση κατά του στόλου. Συνεπώς η αποστολή του τάγματος είχε εκπληρωθεί. Σκέψη για επίθεση ή για εξακολούθηση της άμυνας αποκλείονταν, γιατί αν εξακολουθούσε ο βομβαρδισμός και ή μάχη, οι στρατιώτες θα εξεγείρονταν εναντίον μας να γλυτώσουν από ενδεχόμενον κίνδυνον. Ύστερα απ' αυτές τις σκέψεις κατέληξα στο συμπέρασμα πως έπρεπε να καταθέσουμε τα όπλα. Κάλεσα λοιπόν τους έξη αξιωματικούς και τους ανακοίνωσα τις σκέψεις μου. Ο Χατζησταυρής πρότεινε να επιχειρήσουμε έξοδο και διαφυγή. Απάντησα πως για το πράγμα αυτό χρειάζονταν άνδρες αποφασισμένοι να το εκτελέσουν και όχι άνδρες χωρίς ηθικό πού κατέφυγαν στα υπόγεια. Δεν πρέπει να κάνουμε πράγματα που θα μας γελοιοποιούσαν. Ύστερα απ' αυτό ρώτησε αν τον απάλασσα από τον λόγο της τιμής και τον άφηνα ελεύθερο να επιχειρήσει να φύγει μόνος ή με άλλους μαζί. Απάντησα πως η αποστολή μας τέλειωσε, τους συγχάρηκα όλους για τη στάση τους και δήλωσα πως από τη στιγμή εκείνη καθένας ήταν ελεύθερος να μείνει ή να φύγει. Εγώ δεν θα επιχειρούσα να δραπετεύσω, θα έμενα να παραδοθώ και αν το κίνημα αποτύγχανε στο σύνολο του θα αντιμετώπιζα τους αντιπάλους μας στο Στρατοδικείο. Οί ταγ/ ρχης Χατζησταυρής Γ. και υπολ/γός Παπαμαντέλος Οδυσσέας δήλωσαν πως θα επιχειρούσαν να δραπετεύσουν.
Πήρα το τηλέφωνο και επικοινώνησα με το συνταγμ. Φλούλη Δημ. Τον παρεκάλεσα να πει του στρατηγού να επικοινωνήσει με τον υπουργό στρατιωτικών και του διαβιβάσει αίτηση παράδοσης μου.( ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΣΑΡΑΦΗΣ  ΑΠΑΝΤΑ Τόμος Β σελ 404)

Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2016

ΔΗΜΟΣ ΒΡΑΤΣΑΝΟΣ: Ο ΣΤΟΛΟΣ ΠΕΙΡΑΤΙΚΟΣ.

Ο στόλος πειρατικός!
Η Κυβέρνησις εκήρυξε αμέσως τα επαναστατημένα σκάφη, πού έφυγαν από το Ναύσταθμο, πειρατικά, έστειλε δε πυροβολικό στο Πέραμα και στις Φαληρικές ακτές,
ΕπΙ του «Αβέρωφ» είχαν επιβή ο υποναύαρχος Δεμέστιχας, οι πλοίαρχοι Κολιαλέξης, Χαλκιόπουλος κλπ. με κυβερνήτη τον αντιπλοίαρχο Κουντουριώτη. Του «Λέοντος» κυβερνήτης ήτον ο αντιπλοίαρχος Μανωλάτος, των «Ψαρών» ο αντιπλοίαρχος Αλεξανδρής, της «Έλλης» ο πλωτάρχης Παπαγιάννης, της «Νίκης» ο πλωτάρχης Παπάζογλου, του «Κατσώνη» ο πλωτάρχης Γεωργακόπουλος  και  του   «Νηρέως» ο πλωτάρχης Λάσκος. 
Υποσμηναγός Αναστασάκης, ανθυποσμηναγός Παλιατσέας,, υποσμηναγός Θεοδωρόπουλος και ανθυποσμηναγός Αντωνίου.  Πήραν μέρος στο βομβαρδισμό του "πειρατικού" στόλου στη Μήλο και στη Σούδα.
Στης 4 το πρωί και αφού τα πολεμικά κατώρθωσαν να  πάρουν  πυρομαχικά από τη νησίδα Λέρο και νερό πόσιμο   καθ για τις μηχανές από τό Σκαραμαγκά, ο οποίος, δέον να σημειωθή, δεν διέκοψε την ύδρευσι, μολονότι ήτο εις χείρας των κυβερνητικών δυνάμεων, άρχισαν ένα-ένα να ξεμπουκάρουν στον Σαρωνικό.
Αλλά αυτό δεν ήτο και τόσο εύκολο. Από το Πέραμα εκανονιοβολούσε αδιάκοπα ο Χατζηκυριάκος. Ως τόσο, τα σκάφη έπρεπε να αποπλεύσουν και πρώτο βγήκε ο «Λέων», ο οποίος και εδέχθη πολλές βολές.  Το σκάφος έσβυσε τα φώτά του και επροχώρησε άτρωτο. Το ίδιο έκαμαν και όλα τα άλλα σκάφη με ουραγό τον «Αβέρωφ», ο οποίος με πολυβόλο έρριψε εναντίον του Περάματος μία και μόνη βολή.
Οι επαναστάται είχαν παραλάβει μαζή τους και αρκετούς ομήρους —γνωστούς για τα αντιβενιζελικά τους φρονήματα αξιωματικούς,— τους οποίους είχαν απομονώσει εντός του «Αβέρωφ». Μεταξύ αυτών ήταν και οι  Πεζόπουλος και Κύρης, πλωτάρχαι.
Άρχισαν όμως εν τω μεταξύ επιδρομές αεροπλάνων εναντίον των σκαφών- Η πρώτη επίθεσις έγινε από τρία ολόκληρα σμήνη—15 αεροπλάνα—στης 8 το πρωί της 2ας Μαρτίου μεταξύ Ύδρας και Αγίου Γεωργίου. Τα αεροπλάνα εκείνα έρριξαν κατ΄' αυτών βόμβας των 100 —150 λιτρών. Εκ του βομβαρδισμού ετραυματίσθηκαν ο αντιπλοίαρχος Στασινόπουλος στον λαιμό και ο πλωτάρχης Τσαγγάρης «διευθυντής του πυροβολικού του "Αβέρωφ», στο μάτι. Την ίδια ήμερα δεύτερη επιδρομή κατά του στόλου των επαναστατών στη Μήλο. Και άλλη έπειτα στη Σούδα μέσα.
Όταν ο στόλος έφθασε στη Κρήτη τα μεσάνυκτα της 2 προς την 3 Μαρτίου επεβιβάσθη επί του «Λέοντος» και ακολούθως επί του «Αβέρωφ» ο επαναστατικός διοικητής Κρήτης Τζανακάκης, και εχαιρέτησε τούς επαναστάτας εξ ονόματος   του  Βενιζέλου.
Συγχρόνως ο Τζανακάκης διεβίβασε προς τον Δεμέστιχα διαταγή του Βενιζέλου, να πλεύση ο στόλος στη Θεσσαλονίκη. Έφυγε λοιπόν ο πειρατικός στόλος για τη Θεσσαλονίκη. Στο δρόμο όμως ο «Λέων» λόγω της σφοδροτάτης θαλασσοταραχής έπαθε βλάβες και αναγκάσθηκε να\ ρυμουλκηθή από την «Έλλη» οκτώ ώρες. Επειδή όμως δεν ήτο δυνατόν να συνεχισθη η  κατάστασις αυτή, ο «Λέων» επόδισε στη Σούδαν, η δε «Έλλη» συνέχισε τον πλουν της προς συνάντησι του «Αβέρωφ» και των λοιπών, σκαφών.
Στη μέση του δρόμου ραδιογράφημα μυστηριώδες: Να μην μπουν στο Θερμαϊκό κόλπο. Η είσοδος της Θεσσαλονίκης από το Καρά Μπουρνού ήτον φραγμένη με αμυντικές τορπίλλες.Κατόπιν αυτού ο "Αβέρωφ" ξαναπήρε το δρόμο για την Κρήτη μαζή με τα αντιτορπιλλικά και η Έλλη επήγε στην Καβάλλα.Την εζητούσε ο Καμένος περ μάρε περ τέρρα.(στη θάλασσα και στη στεριά)

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΣΑΡΑΦΗΣ: ΠΩΣ ΚΑΙ ΔΙΑΤΙ ΑΠΕΤΥΧΕ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ 1 ΜΑΡΤΙΟΥ 1935.


Το κίνημα της 1ης Μαρτίου δεν είχε τον  χαρακτήρα  μιας από τας συνήθεις  συνωμοσίας, αι οποίαι  δεν αποβλέπουν εις άλλο τι , παρά  μόνον εις την βιαίαν  κατάληψιν  της εξουσίας. Εις το κίνημα, όπως είχεν οργανωθή, ηθελήσαμεν ημείς οι ίδιοι να δώσωμεν τον χαρακτήρα μιας πανελληνίου  εξεγέρσεως εναντίον των κυβερνητικών μεθόδων , εξεγέρσεως, εις την οποίαν  θα ελάμβανον μέρος όλα τα υγιά στοιχεία του στρατού και του ναυτικού [1].
Θα ήτο η εσχάτη μωρία  να νομισθή, ότι το κίνημα περιωρίζετο μόνον εις τους τομείς εις τους οποίους  εξεδηλώθη - δηλαδή εις τον στόλον , εις το πρότυπον και την σχολήν Ευελπίδων  και εις το Δ Σώμα Στρατού. Η εξέγερσις  επρόκειτο να είναι καθολική  και ταυτόοχρονος. Μόλις θα κατελαμβάνετο  ο στόλος,  αι φρουραί  ολοκλήρου  σχεδόν της Ελλάδος  επρόκειτο να επαναστατήσουν. Εάν εν τη πράξει  η εξέγερσις αυτή  εματαιώθη εις τας περισσοτέρας φρουράς , τούτο δεν οφείλεται εις την έλλειψιν θάρρους ή συνεπείας εκ ,μέρους των μεμυημένων αξιωματικών , διακεκριμένων  κατά πάντα  συναδέλφων , αλλ' εις άλλους λόγους , δια τους οποίους δεν νομίζω , ότι επέστη ο καιρός να ομιλήσωμεν δημόσια...
Εξ άλλου δεν είναι ακριβές , ότι  οι σύνδεσμοι  των επαρχιακών φρουρών  δεν επήραν εγκαίρως  το σύνθημα.
Μόλις ελάβομεν το απόγευμα της Παρασκευής  το τηλεφώνημα από το Πέραμα, ότι οι αξιωματικοί του ναυτικού  διεπεραιώθησαν  εις τον Ναύσταθμον  και ήρχισαν  την κατάληψιν του λόφου  και του στόλου, έσπευσα να διαβιβάσω το προκαθωρισμένον  σύνθημα τηλεγραφικώς  εις τους συνδέσμους  όλων των φρουρών. Επεκοινώνησα  μάλιστα και τηλεφωνικώς  εγώ ο ίδιος  περί την 7.30 ' εσπερινήν  με την Θεσσαλονίκην  δια τον καθορισμόν των τελευταίων λεπτομερειών....
Αρχικώς  είχεν αποφασισθή να μεταβώ εγώ ο ίδιος  εις την Θεσσαλονίκην.Εφ' όσον  όμως επλησίαζον αι ημέραι η κατάστασις μετεβάλλετο. Και πρώτον η παρακολούθησίς μας  εκ μέρους των οργάνων της  Ασφαλείας  είχεν αποβή  αυτόχρημα  ασφυκτική , ώστε να μην  απεκλείετο  καθόλου  ο κίνδυνος να γίνη αντιληπτή  η άνευ  υπηρεσιακού λόγου  αναχώρησίς μου  εις Θεσσαλονίκην  είτε σιδηροδρομικώς είτε δι αυτοκινήτου . Αλλά τελικώς  ηναγκάσθην  να εγκαταλείψω  το σχέδιον κατόπιν επιμόνου αξιώσεως του πλοιάρχου Κολιαλέξη, ο οποίος μου ετόνισε  τον κίνδυνον του να προδοθεί  εκ της ιδικής μου μετακινήσεως  το κίνημα και να ματαιωθή  ούτω  η κατάληψις του στόλου , εις την οποίαν τόσην όλοι μας απεδίδαμεν  σημασίαν.
Άλλωστε , εις την Θεσσαλονίκην  υπήρχον οι αξιωματικοί  οι οποίοι θα ετίθεντο  επί κεφαλής του κινήματος μέχρι της αφίξεως  του στρατηγού Πλαστήρα , ο οποίος και επρόκειτο να αναλάβη  την αρχηγίαν του επαναστατικού αγώνος. Δια τας Αθήνας  δεν δύναμαι να είπω, ότι απεβλέπαμεν  εις κατάληψιν της πόλεως , μολονότι αν συνέτρεχον ορισμέναι προϋποθέσεις , απεδείχθη ότι και τούτο  δεν θα ήτο δύσκολον. Απεβλέπομεν περισσότερον  εις την δημιουργίαν εντός αντιπερισπασμού , ο οποίος να διευκολύνη  τους ναυτικούς και να τους δώση καιρόν δια τον έκπλουν του στόλου. Τον αντιπερισπασμόν αυτόν  νομίζω ότι τον επετύχομεν.
Αλλά και των Αθηνών  η εξέγερσις θα  ηδύνατο  να καταλήξη  εις οριστικήν  μας επικράτησιν , εάν επραγματοποιούντο αι προϋποθέσεις τας οποίας ετάξαμεν. Και πρώτον η μη εκτέλεσις της εντολής περί καταλήψεως του κεντρικού εργοστασίου της Πάουερ[2]  σπουδαίως συνετέλεσεν  εις τον περιορισμόν της δράσεώς μας  εν Αθήναις. Εάν η πόλις εβυθίζετο  εςι το σκότος την 8ην νυκτερινήν  ώραν , όπως συνεφωνήθη και έπρεπε να γίνη άλλη θα ήταν η εξέλιξις. Έπειτα η έγκαιρος ειδοποίησις της κυβερνήσεως  περί της καταλήψεως  του Ναυστάθμου , εκ της γνωστής  συμπλοκής του Περάματος, μας έθεσεν εις θέσιν  αναμφισβητήτως  μειονεκτικήν .Διότι άλλως θα καθίστατο  πολύ ευκολώτερον  να μεταβούν  εις τα σημεία  δι α προωρίζοντο  οι μεμυημένοι  αξιωματικοί , προ παντός δε να έλθουν  εις το πρότυπον  τάγμα ευζώνων , οι εντεταλμένοι  αξιωματικοί οπότε...δεν θα ευρισκόμεθα εις την αχάριστον θέσιν  να δίδομεν σήμερον  συνεντεύξεις  από τας φυλακάς.
Εάν είχομεν  εις την διάθεσίν μας στοιχειωδώς  απαραίτητον αριθμόν αξιωματικών  δια να κινήσωμεν  τους λόχους, αντιλαμβάνεσθε ότι η δύναμις  αύτη , όσον μικρά και αν σας φαίνεται  εις αριθμόν, υπό την ηγεσίαν όμως αξιωματικών  της πνοής ενός Τσιγάντε και ενός Στεφανάκου  εξερχομένη εις την πόλιν  θα ήτο υπεραρκετή να γίνη κυρία της καταστάσεως και να επιβληθή ώς επανάστασις.

Υποσημειώσεις:
[1] Η επανάστασις της 1ης Μαρτίου 1935 θα ημπορούσε να επιτύχη μόνον εις μίαν περίπτωσιν : Εάν οΙ επαναστάται, επιδεικνύοντες Ιδιαιτέραν ευψυχίαν, κατώρθωναν να επιβληθούν εντός ωρών από της εκδηλώσεως της επαναστάσεως. Μακράς διαρκείας εμφύλιος πόλεμος τότε μόνον θα κατέληγεν υπέρ των Επαναστατών, όταν ούτοι ελάμβανον εξωτερικήν βοήθειαν. Το κίνημα της Θεσσαλονίκης και η επανάστασις του στρατηγού Φράνκο εις την Ισπανίαν, αποτελούν την επιβεβαίωσιν της αρχής ταύτης. Ο Ελ. Βενιζέλος δεν υπελόγιζεν εις εξωτερικήν βοήθειαν. Η Μ. Βρεταννία, η Γαλλία και η Γιουγκοσλαβία, όχι μόνον δεν υπεβοήθησαν την επανάστασιν, αλλ' ανεπιφυλάκτως ετάχθησαν παρά το πλευρόν της κυβερνήσεως Τσαλδάρη. Βρεταννικά και γαλλικά πολεμικά σκάφη κατέπλευσαν εις τον όρμον του Φαλήρου, ενώ η γιουγκοσλαβική κυβέρνησις προθύμως παρεχώρει αεροπλάνα εις την κυβέρνησιν των Αθηνών. Κάτηγορήθη τότε ο Βενιζέλος ότι ευρίσκετο εις συνεννόησιν με τον Μουσσολίνι και ότι ανέμενε ιταλικάς εκδηλώσεις υπέρ των επαναστατών. Ή υπό της ιταλικής κυβερνήσεως απαγόρευσις της αναχωρήσεως του στρατηγού Πλαστήρα και η άρνησις του ραδιοφονικού σταθμού του Μπάρι, όπως μεταδώση τα διαγγέλματα και τα ανακοινωθέντα των επαναστατών, απετέλεσαν αδιάψευστον απόδειξιν περί του αντιθέτου. Εις την πραγματικότητα, ούτε προσυνεννόησις του Βενιζέλου με οιανδήποτε ξένην δύναμιν υπήρχεν, ούτε κανέν ξένον κράτος εξεδήλωσε την διάθεσιν να βοηθήση τους Επαναστάτας .(Γ. ΔΑΦΝΗΣ : Η ΕΛΛΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΔΥΟ ΠΟΛΕΜΩΝ Τόμος Β σελ 353)
[2] Ο Παπαθανασόπουλος πούχε αναλάβει το σβύσιμο των φώτων πήγε με τους συνταγμ. πυρ Βακκά Δημ., λοχ. πεζ. Σπύρο Παπούλα και άλλους αρκετούς σ' ένα σπίτι κοντά στο εργοστάσιο. Εκεί πήγαν τεχνικοί από το εργοστάσιο που ήταν οργανωμένοι, τούς κάλεσαν να μπουν στο εργοστάσιο και να επιβάλουν μερικές ζημιές. Τούς βρήκαν ν' αγκαλιάζονται και να χαίρονται για την κατάληψη του στόλου και τη μάχη του Μακρυγιάννη και ύστερα σηκώθηκαν και έφυγαν χωρίς να κάνουν τη δουλειά πού είχαν αναλάβει. Βέβαια δεν υπολογίζαμε ποτέ πως μπορούσαμε να επιβληθούμε στην Αθήνα, αλλά τα πράγματα απόδειξαν πως με τη σύγχιση και το φόβο που είχαν οι κυβερνητικοί στην αρχή, αν όλοι που είχαν αναλάβει να κάνουν κάτι στην Αθήνα το έκαναν, ίσως να επικρατούσαμε.(ΣΤ. ΣΑΡΑΦΗΣ: ΑΠΑΝΤΑ Τόμος Β ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ σελ 424.) 

(Οι δηλώσεις του Στ. Σαράφη  δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα "δημοκρατικών αρχών" ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ στο φύλο της Παρασκευής 28 Ιουνίου 1935)

Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2016

ΠΩΛ ΝΟΡ : 606


Εμπρός, στα όπλα οι  Έλληνες ,
κατά Ελλήνων  ίτε!
Ήρθε της δόξης ο καιρός!
Εμπρός να σκοτωθήτε!

Με τη βοήθεια του θεού, 
ωρμάτε κατ΄απίστων,
που ο μουσάτος Σατανάς
η μόνη είναι ελπίς  των!

Σαν το λυσσάρικο σκυλί 
ο γέρος ο παράφρων
έχει αλλάξει  τη φυλή
σε άγρια φυλή των Κάφρων!

Η σπειροχαίτη  η ωχρά
έδωσε πια τη λύση.
Αυτή του γένους η εχθρά
τον έχει όλον σαπίσει.

Η επιστήμη τώρα ας πη
την τελευταία λέξη!
Γεμίστε τις οβίδες σας 
με 606!

Και στους αντάρτες  ρίχτε τες
-τα άλλα είν' ουτοπία!-
Μόνο μ΄αυτό το φάρμακο 
θα γίνη θεραπεία.

Εκτός και αν είναι τόσο αργά
και τώρα η Συφιλίδα
γράφει της ιστορίας του
τη τελευταία σελίδα!...

Παν οι ανθρώποι, βρίζοντάς τον. 
άτιμε, κλέφτη και ληστή!
Και στο φονιά του λέει χαρά στον!
Κι αλλοίμονό του σαν πιαστή!

Παραμιλούν όλοι στο δρόμο:
Τον άτιμο τον μασκαρά!
Την προδοσιά έχει κάμει νόμο
γυναίκα του τη Συμφορά!

Στο φετεινό το καρναβάλι
την κάθε μαύρισε καρδιά!
Κλαίν' οι μαννάδες τους και πάλι
καθώς γλεντούνε τα παιδιά!

Όλους ο χάρος  ο σκουφάτος
καλεί στο γλέντι του θανάτου!
Και το χορό τον σέρνει  να τος
μπροστά μας με την Έλενά του .

Την είχαν κάποτε πληγώσει  
και τώρα η μοίρα μας το γράφει...
Το μέλος πούχατε ματώσει
θα  το πληρώστε με χρυσάφι!

Και συνεχίζεται η δίκη 
κι αι καταθέσεις των μαρτύρων.
Ω κωμωδία και ρεζιλίκι!
Θέμις σαρκαστική και είρων!

-Δεν ξέρω τίποτα, δεν είδα!
Και "ναι " και "όχι " δίχως τσίπα!
"Εν οίδα ότι ουδέν οίδα"
και θρίαμβος του "είπα-ξείπα!"

Κι ο δόλιος ο Καραθανάσης
επάγγελμα που χε διαλέξει!
Λήσταρχος ήταν της θαλάσσης
συνάδελφος του Κολιαλέξη.

Και νάτανε μονάχ' αυτά!
Απ' όλους τους εντιμοτάτους
θενα τους πάρουν τα λεφτά, 
τ' αμάξια και τα μέγαρά τους.

Μπενάκης, Μαρρής Βενιζέλος 
θα δουν της τσέπης τους τον πάτο
και θενά σμίξουνε στο τέλος 
στο λούμπεν προλεταριάτο!....

(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΒΡΑΔΥΝΗ στις 7 Μαρτίου 1935 ) 

Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2016

ΤΑΣΟΣ ΒΟΥΡΝΑΣ: Η ΠΡΟΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ 1 ΜΑΡΤΙΟΥ 1935


Το στρατιωτικό πραξικόπημα της 1 Μαρτίου 1935 ήταν καθαρά έργο της αγγλικής πολιτικής στην Ελλάδα και αποτελούσε μια τεράστιας έκτασης πολιτική προβοκάτσια, προκειμένου να υπάρξει αφορμή για να λυθούν τα χέρια κυβερνητικών κύκλων και να πραγματωθεί η βαθειά αντιδημοκρατική τομή στο στράτευμα, ώστε να χάσει το σαφή δημοκρατικό του χαρακτήρα και ν' αποκοπεί από την παράδοση του 1821.
Στη μεγάλη αυτή πρόκληση που οργάνωσε με σατανικότητα η Ιντέλιτζενς Σέρβις μέσο πρακτόρων της που δρούσαν στην λειτουργούσα από το 1933 παράνομα μέσα στο στράτευμα «Ελληνική Στρατιωτική Οργάνωση» με υποτιθέμενο σκοπό την προάσπιση της δημοκρατίας, η Βρεταννική μυστική υπηρεσία είχε τοποθετήσει τους ανθρώπους της, που ωθούσαν την κατάσταση προς την κατεύθυνση που αυτή είχε εκλέξει.
Με τις ευλογίες του Βενιζέλου, ο οποίος ουδέποτε απομακρύνθηκε από τον αστερισμό της αγγλικής πολιτικής, με τη συγκατάθεση του Ν. Πλαστήρα και των άλλων στρατιωτικών παραγόντων, αποφασίστηκε η έκρηξη του κινήματος για την 1η Μαρτίου 1935 και η βίαιη κατάληψη της εξουσίας από την Βενιζελική παράταξη. Η παγίδα ήταν καλοστημένη. Ο Φοίβος Γρηγοριάδης, αντιστασιακός αξιωματικός, ποΥ γνωρίζει πρόσωπα καΙ πράγματα του στρατεύματος καθώς και τις διασυνδέσεις ορισμένων αξιωματικών με ανώτατα στελέχη των βρεταννικών υπηρεσιών, γράφει στο βιβλίο του «Ελληνική Δημοκρατία» 1972, σελ.412) κρίνοντας τους πρωτεργάτες του κινήματος:
«Αφελείς δεν ήσαν, ούτε ο ένας ούτε ο άλλος από τους αρχηγούς της Αθήνας. Αν δεν υπάρχη αφέλεια και υπάρχουν άλλου είδους ευθύνες -απέναντι εκείνου που παρέσυραν στον όλεθρο και απέναντι όλης της παρατάξεως τους-τότε ήσαν συνυπεύθυνοι μέχρι συνενοχής. Πολύ «άγνωστο στοιχείο» έμεινε για την προετοιμασμένη αποτυχία του κινήματος εκείνου. Οι συνυπεύθυνοι δεν θα δώσουν ποτέ εξηγήσεις μεταξύ τους (...). Γι' αυτά και γι' αυτά, και μέχρις αποδείξεως του αντιθέτου, επικρατεί η πεποίθησις πως οι ίδιοι οι κορυφαίοι του το σαμποτάρισαν εκείνο το κίνημα. Με εντολή των 'Αγγλων, για την εξυπηρέτηση αγγλικών σχεδίων με την αποτυχία του. Πάμπολλοι κορυφαίοι κινηματίες θα βρεθούν στενά συνδεδεμένοι με τους "Αγγλους στον πόλεμο και την κατοχή. Ο δε πραγματικός αρχηγός, ο Μείζων Τσιγάντες, θα βρεθή (όπως και ο Μπακιρτζής άλλωστε) ανώτερος αξιωματούχος τηςΙντέλλιντζενς Σέρβις. Ισόβαθμος στην ιεραρχία της σκοτεινής βρετανικής υπηρεσίας με τον Κρις Γουντχάουζ, τον αρχηγό της Βρεταννικής Αποστολής στ' ελληνικά βουνά. Τον αξιωματούχο πού, από μικρό παιδί, προορισμό είχε να δράση μια μέρα στην Ελλάδα. Και γι' αυτό είχε σπουδάσει αρχαιολόγος και έμαθε τα ελληνικά «φαρσί» (τη νεοελληνική). Ισόβαθμος αξιωματούχος μ' αυτόν, θα βρεθή ο Ί. Τσιγάντες. Και, φυσικά, το ερώτημα έρχεται απόλυτα δικαιολογημένο: από πότε υπηρετούσε στην Ιντέλλιντζενς, γιά ν' ανέβη τόσο ψηλά; Ίσως πριν από το 1935, μάλλον πριν...»
Και ο Κ. Καλλιγάς (ένθ. άν. σελ. 39) προσθέτει στα ονόματα των αξιωματικών πού είχαν τότε επαφή με τους Βρεταννούς τον ταγματάρχη Θωμά Σφέτσο και τον πλωτάρχη Αθ. Ζάγκα.
ΤΟ κίνημα επρόκειτο να εκδηλωθεί ταυτόχρονα στην Αθήνα και στις φρουρές Β. Ελλάδος, αλλά ως το βράδυ είχαν κινηθεί μόνο η διλοχία Μακρυγιάννη και η Σχολή Ευελπίδων. Τις βραδυνές ώρες ο επικεφαλής της διλοχίας Μακρυγιάννη συνταγματάρχης Στέφανος Σαράφης παραδόθηκε με τους αξιωματικούς του στον Κονδύλη, ενώ οι στασιαστές της Σχολής Ευελπίδων με επικεφαλής το Γιάννη Τσιγάντε, πηγαίνοντας για το Πέραμα προκειμένου να επιβιβασθούν στα πλοία του στόλου, ο οποίος είχε και αυτός προσχωρήσει στο κίνημα, πιάστηκαν από τον συνταγματάρχη Νόμπελη.

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2016

Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ " ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ" ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗ ΕΚΡΗΞΗ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ 1 ΜΑΡΤΙΟΥ 1935, 5 ΜΟΛΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ


Αγαπητέ φίλε "Ριζοσπάστη". 
Δια μέσου των στηλών σου σπεύδω να αποκαλύψω εις τον δυστυχούντα, υποφέροντα και αγριότατα φορολογούενον εργαζόμενον ελληνικόν λαόν ότι στα παρασκήνια των στρατιωτικών κύκλων ετοιμάζεται η έκρηξις στρατιωτικού κινήματος, το οποίον θα συνεπάγεται δια τους εργαζομένους την επιβολήν μιάς αφαντάστου τρομοκρατίας δια της καταπατήσεως και των ελαχίστων δημοκρατικών ελευθεριών και της εγκαθιδρύσεως ωμοτάτης τυραννίδος, παρομοίας με την εν Βουλγαρία οργιάζουσαν.
Τας τελευτασίας ημέρας ενετάθη εξαιρετικώς η δραστηριότης των περί τον στρατηγόν Πλαστήραν αφωσιωμένων αξιωματικών , με την άμεσον επιδοκιμασίαν του ιδίου Βενιζέλου.
Συγκεκριμένως έχει καταρτισθή ειδική, διευθύνουσα το προπαρασκευαζόμενον κίνημα, τριμελήε επιτροπή, αποτελουμένη από τον απόστρατον στρατηγόν Βλάχον, από τον εν αποστρατεία πλοίαρχον Κολιαλέξην και τον συνταγματάρχην Σαράφην . Ο Βενιζέλος υπεσχέθη την έκθυμον υποστήριξίν του με την δήλωσιν ότι αν τούτο εκραγή αμέσως, προ των γερουσιαστικών εκλογών , δύναται να τους ενισχύση με 15.000 Κρήτας, ταυτοχρόνως ο στρατηγός Πλαστήρας είναι έτοιμος να φθάση και ν΄αναλάβη την αρχηγίαν του κινήματος.
Η μύησις αξιωματικών επαρχιακών φρουρών , ειδικώτερα αξιωματικών του ναυτικού, έχει ήδη προχωρήσει αρκετά. Εις τους μεμυημένους παρουσιάζεται ως σκοπός του κινήματος η υπεράσπισις της δημοκρατίας εκ των μοναρχικών αξιωματικών, υποστηριζομένων υπό της κυβερνήσεως.
Συμφώνως προς το καταρτισθέν υπό των κινηματιών σχέδιον δράσεως, θα αποβλέψουν κατά πρώτον εις την κατάληψιν του ναυστάθμου, των εκεί αποθηκών και του στόλου, τον οποίον θα αποστείλουν εξοπλισμένον εις Κρήτην και Θεσσαλονίκην, όπως παραλάβη τας εκεί εξεγερμένας φρουράς και τας μεταφέρει εις Πειραιά.
Αλλά ο κίνδυνος δεν προέρχεται μόνο από τας ως άνω προετοιμασίας των βενιζελοπλαστηρικών. Οι μοναρχικοί αξιωματικοί, με την ανοχήν της Κυβερνήσεως και του Κονδύλη , από καιρού ετοιμάζονται δραστηρίως επίσης δια κίνημα, με παρομοίας συνεπείας δια τους εργαζομένους και έχουν ήδη αποφασίσει ότι σε περίπτωσιν καθ' ην τους προλάβει βενιζελοπλαστηρικόν κίνημα, τότε να το εκμεταλλευθούν αμέσως δια την εγκαθίδρυσιν δικτατορίας και επαναφοράν της βασιλείας.
Είναι προφανές ότι καθήκον των πραγματικά δημοκρατών αντιφασιστών αξιωματικών, υπαξιωματικών , φαντάρων και ναυτών, είναι να ματαιώσουν διασ της ενόπλου, εν ανάγκη, δυνάμεώς τους, την προπαρασκευαζομένην και έτοιμον να εκραγή πλαστηρικήν φασιστικήν δικτατορίαν ως και την παρομοίαν προετοιμαζομένην δικτατορίαν εκ μέρους των μοναρχοφασιστικών αξιωματικών. 
Αλλά δεν αρκεί μόνον η αντίστασις των αντιφασιστών αξιωματικών, υπαξιωματικών, στρατιωτών και ναυτών. Απαιτείται και η άμεσος κινητοποίησις και δράσις όλων των εργαζομένων εις μίαν ενιαίαν παράταξιν δια την άμεσον και παραδειγματικήν συντριβήν των συνωμοτούντων κατά των ελευθεριών του λαού.

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΑΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ

Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2016

Η ΕΚΤΈΛΕΣΗ ΤΗΣ ΘΑΝΑΤΙΚΗΣ ΠΟΙΝΗΣ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΗΓΏΝ ΠΑΠΟΥΛΑ ΚΑΙ ΚΟΙΜΗΣΗ

Η περιγραφή των τελευταίων ωρών των καταδικασμένων σε θάνατο δύο στρατηγών , από άγνωστο αυτόπτη μάρτυρα, που υπογράφει σαν ΑΘΗΝΑΙΟΣ  δημοσιεύτηκε  στην Ελληνική εφημερίδα της Νέας Υόρκης "ΑΤΛΑΝΤΙΣ". Το ίδιο κείμενο αναδημοσιεύτηκε  στην εφημερίδα ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ  των Αθηνών  στις 29 Ιουνίου 1935. 


Το υπό τη προεδρία του υποστράτηγου της  Αεροπορίας
κ. Ρέππα  Στρατοδικείον  το οποίο καταδίκασε  σε θάνατο
τους στρατηγούς Παπούλα και Κοιμήση 
Πολύ δραματική ήτο η εκτέλεσις της θανατικής ποινής του αντιστρατήγου Παπούλα και υποστρατήγου Κοιμήση , καταδικασθέντων εις θάνατον ως αρχηγών της επαναστατικής οργανώσεως "Δημοκρατική Άμυνα " ήτις σκοπόν είχε να βοηθήση τους στρατιωτικούς επαναστάτας, εξοπλίζουσα όχλον και τρομοκρατούσα τους Αθηναίους.
Την νύκτα της 23 Απριλίου εξαιρετική κίνησις παρετηρείτο επί του "Αβέρωφ" και εις τας πέριξ οδούς. Τα φώτα των φυλακών όπως εφαίνοντο από μακρυά, ετρεμόσβυναν εν τω μεταξύ μαρτυρούντα κατάστασιν ασυνήθη. Τί εγίνετο λοιπόν εκεί μέσα;
Κατορθώνομεν να πλησιάσωμεν και να πληροφορηθώμεν. Ο διευθυντής των φυλακών κ. Τριανταφυλλίδης είχε διαβεβαιώσει προ ολίγου τους δύο στρατηγούς ότι δεν θα εξετελούντο την νύκτα εκείνην, και οι δύο κατάδικοι είχον κατακλιθή εις το κελί των κατόπιν της διαβεβαιώσεως αυτής και εκοιμώντο ήσυχοι. Πράγματι δεν υπήρχε καμμία είδησις μέχρι της στιγμής εκείνης.
Ο υποφρούραρχος συνταγματάρχης κ. Αλεξόπουλος είχε λάβει από ενωρίς όλα τα κατάλληλα μέτρα επί τη προόψει ενδεχομένης εκτελέσεως. Την 2αν όμως πρωινήν ώραν διετάχθη τηλεφωνικώς υπό του αντιστρατήγου αρχηγού του Α Σώματος Στρατού κ. Παναγιωτάκου να αναστείλη όλα τα ληφθέντα μέτρα διότι πιθανότατα δεν θα εγίνετο η εκτέλεσις. Ο κ. Αλεξανδρόπουλος συνεμορφώθη με την διαταγήν του κ. Παναγιωτάκου. Ολίγον όμως αργότερον έλαβεν νέαν διαταγήν του ιδίου.
-Να εκτελεσθούν το ταχύτερον .
Ήτο η ώρα 2.40 π.μ .Τί είχε συμβή εν τω μεταξύ δια να δοθή η νέα αυτή διαταγή και να ανακληθή η προηγούμενη διαταγή; Μυστήριον.
Ο αντισυνταγματάρχης  Ασημακόπουλος  (αριστερά)
με το  δικαστικό σύμβουλο  Γαρέζο
.
Οπωσδήποτε ο υποφρούραρχος  κ. Αλεξόπουλος αρχίζει  αμέσως  να εκτελή κατεπειγόντως  την δοθείσαν εις αυτόν διαταγήν .Αναζητεί  πρώτον  τον Κυβερνητικόν Επίτροπον   του Στρατοδικείου αντισυνταγματάρχην κ. Ασημακόπουλον άνευ  της παρουσίας του οποίου δεν είναι δυνατόν  να γίνη  η εκτέλεσις. Και τον ευρίσκει  εις την οικίαν του , αλλ' ο κ. Ασημακόπουλος  αρνείται να παραστή εις την εκτέλεσιν.
-Είναι  αδύνατον να  παραστώ , λέγει, εις την  τρομεράν αυτήν σκηνήν. 
Ο κ. υποφρούραρχος  υπενθυμίζει  τότε εις τον  κ. Ασημακόπουλον  τας συνεπείας της αρνήσεώς του. Αλλ' ο κ. Ασημακόπουλος  απαντά :
-Εν γνώσει των συνεπειών  της αρνήσεώς μου , αρνούμαι!
Αναζητεί κατόπιν  τούτου ο κ. Αλεξόπουλος τον συμπαρασταθέντα  εις την δίκην  δια το δικονομικόν  μέρος  ως βοηθόν  Κυβερνητικόν Επίτροπον , δικαστικόν σύμβουλον  κ. Γαρέζον , τον ευρίσκει δε  εις την οικίαν του  και ημίγυμνον σχεδόν  τον απάγει  και τον φέρει εις τας φυλακάς.  Ήτο η ώρα  3η πρωινή πλεόν. Αλλά και πάλιν   νέαι δυσκολίαι  παρουσιάζονται. Έλειπεν ο ιερεύς των φυλακών . Και  αναζητείται  και ευρίσκεται άλλος   από το 1ον πεζικόν  σύνταγμα. Τώρα έμεινε πλέον  μόνον η ανακοίνωσης της  επικειμένης εκτελέσεως  εις τους μελλοθανάτους., οι οποίοι εκοιμώντο  εν τω μεταξύ ήσυχοι, έχοντας πστεύσει  εις την αφ' εσπέρας δοθείσαν  διαβεβαίωσιν  του κ.Τριανταφυλλίδη. Ποίος όμως  θα έκανε  την ανακοίνωσιν  προς τους μελλοθανάτους;

Αντιστράτηγος Παπούλας
Υποστράτηγος Κοιμήσης.
Ο κ. Τριανταφυλλίδης αρνείται να εξυπνήση αυτός τους μελλοθανάτους  και να τους διατάξη να ετοιμασθούν. Ο υποφρούραρχος κ. Αλεξόπουλος  στενός φίλος και κουμπάρος  του Κοιμήση  τον οποίο έχει στεφανώσει  αρνείται επίσης.  Κρύος ιδρώς περιβρέχει τα μέτωπα όλων  των ολίγων ευρισκομένων εις το γραφείον του διευθυντού των φυλακών  κατά την στιγμήν  εκείνην....

Αποφασίζεται  τέλος, όπως η αφύπνισις των μελλοθανάτων  και η ανακοίνωσις γίνη δι' ενός φύλακος.

Ο φύλαξ ανέρχεται μετά δύο λεπτά και εισέρχεται εις το κελλί  όπου εκοιμώντο οι δύο στρατηγοί. Αφυπνίζει πρώτον τον Πάπούλαν.

-Στρατηγέ μου ξυπνήστε .
Ο Παπούλας ξεπετιέται  αμέσως  έντρομος. Αλλά συγχρόνως σχεδόν ξεπετιέται  και ο Κοιμήσης, ο οποίος μειδιών ερωτά τον φύλακα:
-Τι, θα κοιμηθούμε  δια παντός;
-Τι συμβαίνει λοιπόν ; ερωτά ο Παπούλας  .
-Ντυθήτε  στρατηγέ μου, απαντά ο φύλαξ , και κατεβήτε.
Δεν εχρειάζετο  τίποτε περισσότερον . Ο Παπούλας  κλονίζεται  προς στιγμήν (είναι 78 ετών), αλλά σπεύδει  και  τον υποβαστάζει  ο Κοιμήσης. Επανευρίσκουν ταχέως τας αισθήσεις και το θάρρος  των αμφότεροι , ενδύονται  και κατέρχονται μετ' ολίγον  εις το προαύλιον  όπου τους αναμένουν ο υποφρούραρχος , ο κυβερνητικός επίτροπος  και άλλοι τινές αξιωματικοί. 
Νεκρική σιγή βασιλεύει την ώραν εκείνην. Οι μελλοθάνατοι ζητούν να προσευχηθούν εις τον ναΐσκον των φυλακών. Και έως ότου εισέλθη πρώτος ο ιερεύς και ετοιμάση τα Άχραντα Μυστήρια , των οποίων θα κοινωνήσουν  οι δύο στρατηγοί δέχονται ένα σιγαρέττον εκ μέρους του υποφρουράρχου και το καπνίζουν απνευστί.
'Επειτα εισέρχονται εις την εκκλησίαν , κοινωνούν των Αχράντων Μυστηρίων και ασπάζονται κατόπιν τα εικονίσματα.
Εξέρχονται ακολούθως εις το προαύλιον πάλιν και ο Κοιμήσης ερωτά:
-Έτοιμοι;
Αλλά παρεμβαίνει αποτόμως ο Παπούλας και απευθυνόμενος προς τον υποφρούραρχον λέγει:
-Εδώ μέσα στην ίδια φυλακή κρατείται και το παιδί μου. Θέλετε να μου επιτρέψετε να το δω για τελευταία φορά;
Ο διευθυντής των φυλακών και ο υποφρούραρχος συγκατατίθενται. Και αποστέλλεται ένας φύλαξ δια να φέρη από το κελλί του τον υιόν Παπούλαν. Παρέρχονται ελάχιστα λεπτά εν σιγή. Και μετ' ολίγον από το βάθος ενός ισογείου διαδρόμου , ο οποίος οδηγεί εις το προαύλιον , ακούεται δονούσα την γαλήνην της νυκτός μία σπαρακτική κραυγή:
-Πατέραααααααα!
-Παιδί μου , φωνάζει ο Παπούλας αμέσως .
Και πριν παρέλθουν δευτερόλεπτα φαίνεται τρέχων προς το κέντρον του προαυλίου έξαλλος ο υιός.  Ρίπτεται ολολύζων εις την ανοικτήν αγκάλην του μελλοθανάτου πατρός του... Και ενούνται έτσι αμφότεροι εις ένα ατελείωτον εναγκαλισμόν....
Όλοι οι παριστάμενοι κλαίομεν . Ο υποφρούραρχος , ο κυβερνητικός επίτροπος σπογγίζουν τα μάτια των. Και δεν αποφασίζει κανείς να διαχωρίση το τραγικόν κείνο σύμπλεγμα του καταδίκου υιού και του μελλοθανάτου πατρός , το οποίον παρατείνεται επί πολλά λεπτά.
Ένας υπενωματάρχης τους διαχωρίζει τέλος.
Ο υιός απάγεται μετά τούτο και οι μελλοθάνατοι  οδηγούνται έξω των φυλακών.

Eις την κεντρικήν είσοδον των φυλακών  αναμένουν ήδη από πολλής  ώρας  πέντε αυτοκίνητα. Του πρώτου τούτων  επιβιβάζεται το απόσπασμα φαντάρων και του δευτέρου απόσπασμα χωροφυλάκων. Του τρίτου, επιβιβάζονται  οι μελλοθάνατοι  με τον ιερέα, ο οποίος έχει αρχίσει να αναγιγνώσκη εν τω μεταξύ τας νεκροσίμους ευχάς.

Τα τρία πρώτα αυτοκίνητα  αυτοκίνητα εκκινούν.

Ο ιερεύς ψάλλει:

-Άμωμοι εν οδώ αλληλούια.....

Του τετάρτου αυτοκινήτου  επιβαίνει ο υποφρούραρχος και ο κυβερνητικός επίτροπος και του πέμπτου ο διοικητής της Ειδικής Ασφαλείας κ. Ζέζας με άλλους αξιωματικούς. Ακολουθεί αμέσως το αυτοκίνητον του υποφαινομένου.
Η πομπή κατευθύνεται προς την οδόν Μεσογείων .Κάμπτει όμως μετ' ολίγον  προς τον συνοικισμόν  Ζωγράφου  και σταματά μετ' ου πολύ προ του ερημικού  νεκροταφείου , εις μικράν απόστασιν  από της Καισαριανής .
Είναι ακόμη νυξ. Την ερημικήν περιοχήν φωτίζει αμυδρώς το φεγγάρι  που είναι εις το τελευταίον του τέταρτον .Από μακράν ακούονται μόλις τα πρωινά λαλήματα του πετεινού.Γλυκοχαράζει.
Ο υποφρούραρχος , ο κυβερνητικός επίτροπος και οι λοιποί επί κεφαλής κατέρχονται πρώτοι  του αυτοκινήτου των και συνεννοούνται....
Θα γίνη αμέσως η εκτέλεσις   με το φως των προβολέων των αυτοκινήτων; Ή εφ' όσον είναι ήδη 4.30 η ώρα θα είναι καλλίτερον να περιμένουν  το ξημέρωμα; Αποφασίζουν εν τέλει το δεύτερον .Και διατάσσουν να μη αποβιβασθούν εν τω μεταξύ οι μελλοθάνατοι εκ του αυτοκινήτου των. Η αγωνία των δύο στρατηγών παρατείνεται έτσι . Ο  ιερεύς σιγοψάλλει πάντοτε  δίπλα των.
Αλλά τα αποσπάσματα εις το μεταξύ ετοιμάζονται .Δύο αποσπάσματα από 14 χωροφύλακες  το καθένα. Από ένα δια τον κάθε μελλοθάνατον . Εξευρίσκεται  εν τω μεταξύ και ο κατάλληλος χώρος της εκτελέσεως . Και την 5ην πρωινήν  ώραν ακριβώς ο Παπούλας και ο Κοιμήσης καταβιβάζονται εκ του αυτοκινήτου των. Είχε αρχίσει να φωτίζη πλατειά πλέον και εις την αυγινήν εκείνην γαλήνην το δράμα προσελάμβανεν  εξαιρετικήν τραγικότητα  και μεγαλοπρέπειαν ταυτοχρόνως.
Οι δύο μελλοθάνατοι οδηγήθησαν εις τον ωρισμένον χώρον  και ετοποθετήθησαν  εις απόστασιν 15 μέτρων  ο ένας από τον άλλον.
Απέναντί του καθ' ενός και εις απόστασιν 20 μέτρων παρετάχθη  αμέσως ανά ένα εκ των δύο  ως άνω αποσπασμάτων  από 14 χωροφύλακας.
Επλησίασε τότε ο κυβερνητικός επίτροπος  κ. Γαρέζος  όπως αναγνώση την απόφασιν του στρατοδικείου.
Οι επικεφαλής των αποσπασμάτων διατάσσουν προσοχήν. Και λαμβάνουν  τότε στάσιν προσοχής  μαζί  με τ' απόσπασμα και οι μελλοθάνατοι επίσης.
Ο κ. Γαρέζος περαίνει την ανάγνωσιν της αποφάσεως. Και οι επικεφαλής  των αποσπασμάτων διατάσσουν:
-Παρά πόδα αρμ!
Έπειτα ερωτούν τους  μελλοθανάτους ποίαι είναι αι τελευταίαι θελήσεις  των. Και απαντά μόνον ο Κοιμήσης λέγων:
-Παρακαλώ να ταφώ  εις το Μαρούσι.
Οι επί κεφαλής δίνουν τότε νέο παράγγελμα :
-Φέρτε αρμ!
Και αμέσως κατόπιν:
-Επί σκοπόν!
Οι χωροφύλακες των αποσπασμάτων  προτείνουν τα όπλα . Αλλά την στιγμήν εκείνην ακριβώς ο Παπούλας προτείνει την δεξιάν χείραν και φωνάζει :
-Σταθήτε . ΄Εχω να ειπώ κάτι. Φωνάξτε , παρακαλώ, τον κ.υποφρούραρχον , διότι θέλω να ακούση και αυτός,
Ο κ. Αλεξόπουλος , ο οποίος είχεν  απομακρυνθή ολίγον εν τω μεταξύ καλείται και πλησιάζει  πράγματι. Και τότε ο Παπούλας , απευθυνόμενος  προς τους χωροφύλακας , είπε τα εξής ολίγα λόγια επί λέξει:
"Παιδιά μου , δεν έχω παράπονο μαζί σας , διότι εκτελείτε  την διαταγήν που ελάβατε και καλά κάμνετε. Θέλω να διακηρύξω την τελευταίαν στιγμήν της της ζωής μου  πως ότι έκανα  το έκαμα για το καλό της Πατρίδος. Δεν είμαι προδότης! Ετίμησα τα Ελληνικά όπλα  και περιήγαγα τα Ελληνικά χρώματα παντού.".
Εις το σημείον αυτό  παρατηρείται κάποια συγκίνησις  μεταξύ των χωροφυλάκων  των αποσπασμάτων . Και ο κ. Αλεξόπουλος θέλων να προλάβη επέκτασίν της, διακόπτει τότε τον Παπούλαν και λέγει:
-Ναι στρατηγέ, αλλά εις τα τελευταία έτη του βίου σας επροδώσατε την Πατρίδα  και εζητήσατε να την διαιρέσητε!
-Οχι δεν την επρόδωσα! Ζήτω η Πατρίς , φωνάζει ο Παπούλας.
-Ζήτω η Πατρίς , φωνάζει συγχρόνως και ο Κοιμήσης , υψώνων  το δεξί χέρι και το κεφάλι υπερηφάνως!
-Επί σκοπόν, παραγγέλλει ο επικεφαλής.
-Πυρ!
Και οι δύο στρατηγοί κυλιούνται μετά ένα δευτερόλεπτον νεκροί  εις το χώμα. Οι επικεφαλής πλησιάζουν  και ρίπτουν τας χαριστικάς βολάς. Ένα φορείον του Ερυθρού Σταυρού παρέλαβεν ακολούθως τα δύο πτώματα και τα μετέφερεν εις το Νεκροταφείον. ΑΘΗΝΑΙΟΣ 

Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2016

Ν. ΚΑΛΙΑΝΕΣΗΣ: ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΥΣΤΑΘΜΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΣΣΟΝ

Προηγούμενο

3 Μαρτίου 1935
'Εχουμε χάσει πια απ' τα μάτια μας το φανάρι της Φαλκονέρας που βρίσκεται πρίμα μας. Ταξιδεύουμε με τον ίδιο πάντα καιρό με αναμέτρισι μόνο , αφού δεν είναι εν όψει κανένα φανάρι. Αλλά τι υπολογισμό μπορεί να κάνη κανείς με τέτοια ατμόσφαιρα; Το καράβι ολότελα στραπατσαρισμένο. Το πρωραίο πηδάλιο βάθους έχει κρεμάσει στο "πλην 28". Τούκοψε τον εσωτερικό κεντρικό άξονα σαν καλάμι η θάλασσα. Το στυλίδιο του επισήμου της σημαίας το οποίον δεν προφθάσαμε να βγάλωμε κατά την βεβιασμένην αναχώρησίν μας από τον Ναύσταθμο, κόπηκε και αυτό. Τα καφάσια τάχει πάρει όλα η θάλασσα. Ο σιδηρελασμάτινος προφυλακτήρας κομμάτια. Και το πλείστον του πληρώματος εξουθενωμένο από την κούρασι και τον πρωτοφανήν σάλο. Οι αξιωματικοί αγρυπνούν παρ' όλον ότι έχουν να κλείσουν μάτι σαράντα ώρες. 

Κατά τα ξημερώματα έχουμε βρη πορεία για τη Σούδα Ο ύπαρχος είναι μόνος στη γέφυρα μα τον πηδαλιούχο. Σκέπτεται πως σε έξη ώρες το πολύ πρέπει αν φθάσωμεν στον όρμο της Σούδας .Ξαφνικά καταλαμβάνεται από ένα εφιαλτικό συναίσθημα. Το ύψος του κύματος μεγαλώνει τόσο,που έχει την εντύπωσι πως βρίσκεται στο βάθος μιας τεραστίας λεκάνης. Δεν βλέπει πια επιφάνεια θαλάσσης. Το καράβι πραγματικά κλυδωνίζεται πολιορκημένο σε ένα τεράστιο κύμα. Η κατάστασις είναι εξόχως δραματική. Ειδοποιεί τον κυβερνήτην , ο οποίος αναπαύεται. Ο κυβερνήτης ανεβαίνει και διαπιστώνει την σοβαρότητα της καταστάσεως. Το καράβι στα πρίμα με τη μικρή ταχύτητα που διαθέτει δεν μπορεί να ταξιδέψη. Ο πηδαλιούχος είναι πτώμα.Τον αντικαθιστά ο ύπαρχος. Εκείνη τη στιγμή ένα τεράστιο κύμα μας πλησιάζει .Συγκλονίζει ολόκληρο το καράβι , η πλώρη του οποίου κυριολεκτικά βυθίζεται και ολόκληρο το κατάστρωμα στη πρύμνα κατακλύζεται από νερά. Ο ύπαρχος πετάγεται από τη θέσι του πηδαλίου στο πρυμνιαίο κιγκλίδωμα του πυργίσκου και μόλις πραφθάνη να αρπαχτή γερά από ένα μπουντέλι. Και οι δύο αξιωματικοί αισθάνονται να πνίγονται κάτω από το βάρος του τερατώδους κύματος. Εσχημάτισαν την αστραπιαίαν πεποίθησιν πως δεν πρόκειται να ξανασηκωθούν. Το νερό άγριο , ορμητικό σκεπάζει τον "πυργίσκο του κυβερνήτου" και ο τελευταίος μόλις προφταίνει ασυναισθήτως να κλείση με το πόδι του το καπάκι του πυργίσκου .
Ευτυχώς ο Θεός μας εβοήθησε!
Οι δύο αξιωματικοί μόλις προφθαίνουν να συνέλθουν από τη μεγάλη δοκιμασία και αμέσως σκέπτονται πως πρέπει να κλείση το καπάκι του αερισμού. Αλλά τότε πώς θα ταξιδέψωμε; Με κινητήρας είναι αδύνατον, διότι οι συστοιχίες έχουν εκφορτωθή.
Απεφασίσθη να κλείσουν όλα τα ανοίγματα και να παραμείνη το πλοίον εν ημικαταδύσει. Φυσικά μια τέτοια απόφασις συνεπήγετο και την άλλην. Να παραμείνωμεν ακυβέρνητοι , αδυνατούντες ούτω να φθάσωμεν εις τον προορισμόν μας αφ' ενός και αφ' ετέρου παραμένοντες συνεχώς εκτεθειμένοι εις τον κίνδυνον των αεροσκαφών, που θα μας διέκριναν, αφού είχε πλέον ξημερώσει.

Στο σημείο αυτό διακόπτεται η δημοσίευση του ημερολογίου Καλιανέση. Η εφημερίδα ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ στο φύλο της 20ης Μαΐου 1935 εξηγεί το λόγο.

Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2016

Ν. ΚΑΛΙΑΝΕΣΗΣ: ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΥΣΤΑΘΜΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΣΣΟΝ


Και είναι αληθινά παράξενο πως σε τόσο χαμηλό ύψος , δεν κατάφεραν οι μπόμπες που έπεφταν να εγγίσουν τα πλοία. Τα καράβια πάλι δεν ήταν δυνατόν βέβαια να παρακολουθούν με απάθειαν την απειλήν της καταβυθίσεώς των. Απήντησαν ταχύτατα με πολυβόλα και με τουφέκια. Η αποτελεσματικότης όμως της βολής δεν ήταν , πρέπει να ομολογηθή, σπουδαία. Τα διατεθειμένα μέσα πενιχρότατα , η έλλειψις ικανών πυροβολητών εκ του πληρώματος έκδηλος , τέλος η συγκίνησις εκ του δια πρώτην φοράν συναντωμένου εναερίου κινδύνου ισχυροτάτη. Πολλά ναυτάκια είχον πανικοβληθή, ο τρόμος τα είχε κυριεύσει. Αλλά και τα υποβρύχιά μας δεν λησμονούνται από τον "εχθρόν". Τα αεροπλάνα επιτίθενται και εναντίον αυτών. Τρία προσβάλλουν το ένα μετά το άλλο τα δύο ανυπεράσπιστα υποβρύχια, διευθύνοντα εναντίον των σωρείαν βομβών. Είμαστε υποχρεωμένοι να απαντήσωμεν .Με τί όμως; Από τα τρία πολυβόλα μόνον τα δύο μπορούν να χρησιμοποιηθούν, λόγω της στερεώσεως των κατά την μίαν διεύθυνσιν. Το σκαμπανέβασμα ισχυρότατον, λόγω της μεγάλης θαλασσοταραχής εμποδίζει ολοσχερώς τόσον την ευχερή γέμισιν , όσον και την σκόπευσιν. Οι σφαίρες των μάουζερ βρεγμένες και άχρηστες ! Σχεδόν είμαστε στη διάθεσι των αεροπόρων που αδίστακτα κατέβαιναν έως τα 50 μέτρα.

Ασυρματιστές στο Πέραμα  με την συνεχή μετάδοση
 ραδιοτηλεγραφημάτων επιχειρούν να δημιουργήσουν
προβλήματα στους ασυρμάτους των πλοίων
που ελέγχουν οι στασιαστές. 
Διακρίνουμε ήδη όρθιον έναν αεροπόρο , να μας ρίχνη με το πολυβόλο.

-Το πυροβόλον έτοιμον προς βολήν, διατάσσει ο κυβερνήτης του "Νηρέως".

Η ομοχειρία κυριολεκτικά πνιγμένη απ΄' τη θάλασσα , διατηρεί εν τούτοις αξιοθαύμαστον αντοχήν.
Στρέφει τον πυργίσκον προς την διεύθυνσιν του αεροπλάνου.
Ξαφνικά σταματάει τη στροφή.
-Τί συμβαίνει;
-Δεν στρέφει άλλο άλλο κ. ύπαρχε!...
Η "υποβρύχιος κεραία" έχει μαγκώσει στον πυργίσκο του πυροβόλου και του απαγορεύει την στροφήν. Οι στιγμές όμως είναι κρισιμώτατες. Ο αεροπόρος εκτελεί συνεχείς κύκλους, βάλλων δια του πολυβόλου και εξαπολύων βόμβας διαρκώς.
Για να κατέβη άνθρωπος να ξεμπλέξη την κεραία ούτε μπορεί να γίνη σκέψις με τέτοια θαλασσοταραχή.Δεν μένει παρά να κοπή η κεραία. Ο ύπαρχος ανεβασμένος στον προφυλακτήρα της γεφύρας δεν διστάζει. Μ' ένα σουγιά κόβει την ελαστική κεραία και το κάτω μέρος παρασυρόμενον από το βάρος της κρεμάει στη θάλασσα ελευθερώνοντας μ΄αυτό τον τρόπο τον πυργίσκο.
Το πυροβόλον ήδη διευθύνεται κατά του αεροσκάφους, το οποίον επανέρχεται για νεωτέρα επίθεσι.
-Προσοχή....
-Πυρ!!!
Η κανονιά μας φαίνεται ότι έχει αποτέλεσμα. Το αεροσκάφος μας δίνει την εντύπωσι αθώας πεταλούδας που τη χτυπάει ένα παιδάκι με το καπέλλο του. Τα αέρια του βλήματος το ταλαντεύουν και το καταπτοούν σε τέτοιο σημείο , που αναγκάζεται να στρέψη ταχύτατα και να απομακρυνθή. Τοίδιο συμβαίνει και με ένα άλλο αεροσκάφος.
Ο "Κατσώνης", ο οποίος δεν εξετέλεσε βολήν καθ' ολοκληρίαν εδέχθη τις περισσότερες επιθέσεις.
Επί τέλους. Η βόμβες εξηντλήθησαν μέχρι και της τελευταίας. Οι αεροπόροι απομακρύνονται, επιστρέφοντες εις την βάσιν των.
Απολογισμός της επιθέσεως των. Δύο αξιωματικοί τραυματίαι και τρεις ναύται, εκ των οποίων ο ένας αππέθανε εις Κρήτην.
Ο στόλος εξακολουθεί τον πλουν με κυματισμόν μεγάλον. Έχουμε πορεία για την Κρήτη. Δεν είναι δυνατόν να κάμη αλλοιώς ο ναύαρχος Δεμέστιχας, παρά την διαφωνίαν του Κολιαλέξη.
Εγκαταλείπει την ιδέαν του κατάπλου εις Θεσσαλονίκην και ο λόγος είναι ο εξής:
Έχουν περάσει δέκα πέντε ώρες από την κατάληψιν του στόλου και καμμιά φρουρά δενδίνει σημείον ζωής, παρά τα συμφωνηθέντα. Έτσι κρίνεται σκοπιμώτερον να προηγηθή η εξέγερσις της Κρήτης, διότι πιστεύομεν , ότι ο Λαός της θα εναγκαλισθή προθύμως το κήρυγμα της επαναστάσεως. Ως τόσο η επισκόπησις του ουρανού δεν χαλαρούται. Οι οπτήρες δεν ξεκολλάνε τους φακούς των από τον ουρανό.
Στας 10 το πρωί εκδηλώνεται η δευτέρα επίθεσις των αεροσκαφών. Νέο πανηγύρι! Αυτή την φορά όμως τα πληρώματα των καραβιών τη δέχονται με περισσότερη ψυχραιμία.
-Πάρε μία, κύριε αεροπόρε! φωνάζει ο πυροβολητής. Και τα αστεία εξακολουθούν τόσο, που αναγκάζεται να επέμβη ο κυβερνήτης.
Τα αεροσκάφη, μετά την δευτέραν των αυτήν επίθεσιν, αποσύρονται οριστικώς.
Ο στόλος εξακολουθεί τον πλουν του ανενόχλητο από τα αεροσκάφη πλέον , αλλά έχων να αντιπαλαίση ακόμη με δύο  εξαντλητικούς εχθρούς: την κόπωσιν και την θαλασσοταραχή. Από μακρυά ξεχωρίζει η  Φαλκονέρα. 
Το μεσημέρι την έχουμε περάσει. Ο στόλος την αφήνει δεξιά. Ο "Νηρεύς" και η "Νίκη" πούχαν ξεμακρύνει  αρκετά την  αφήνουν αριστερά. Αλλά ο καιρός όλο και χειροτερεύει.Κατεβαίνει ζωντανό τώρα το κύμα απ' τον Μαλέα. Τόσο, που η "Νίκη" αναγκάζεται να ποδήση στη Φαλκονέρα.
Ο "Νηρεύς" με τον καιρό στη "μπάντα" υποφέρει εξαιρετικά και δυσκολεύεται να ακολουθήση την πορεία του στόλου. Και αποφασίζει  να τραβερσάρη επάνω στον καιρό. Περνάνε ώρες  ατελείωτες.Στην Κρήτη δεν μπορεί να πιάσουμε μ΄αυτό τον καιρό. Πρέπει κάπου να ποδήσωμε. Ξαναγυρίζουμε στα πρίμα να πιάσωμε στη Φαλκονέρα. Κατά τις 8 το βράδυ διακρίνουμε  στον  ορμίσκο της τη "Νίκη". Μας σημαίνει  ότι η αγκυροβολία  τέτοια ώρα στον μικρόν ορμίσκον  είναι επικίνδυνος και αποφασίζουμε να περάσουμε τη νύχτα με "τραβέρσο"